Να πούμε τους φασίστες με το όνομά τους

«Δεν ήταν απλά χούλιγκαν. Είναι ναζί». Οι συζητήσεις για τους δολοφόνους του 29χρονου φιλάθλου της ΑΕΚ, Μιχάλη Κατσουρή είναι παντού. Με πολλά γιατί. Με πολλές υποσχέσεις για απόδοση ευθυνών. Και όλους να δηλώνουν παγωμένοι, μουδιασμένοι, σοκαρισμένοι. Ξανά. Και για αρκετούς συνδέεται άμεσα με την άνοδο του φασισμού και της Ακροδεξιάς που ντύνεται διαφορετικά κουστούμια κάθε φορά και διεκδικεί να ενταχθεί σε μία νέα «κανονικότητα». Από τον «καθωσπρεπισμό» του βουλευτή μέχρι το όπλο του δολοφόνου. Να γίνει μέρος μίας «καθημερινότητας», με αποχρώσεις από ένα φαινομενικά «συστημικό» – και άκρως επικίνδυνο – γκρι μέχρι ένα ακραία παραβατικό μαύρο.
Η Ακροδεξιά, ο φασισμός, σε όλες του τις μορφές ανασυντάσσεται, ενισχύεται και κάνει αισθητή την παρουσία του στην «πολιτισμένη Δύση». Δηλώνει «παρών» σε περιστατικά οπαδικής βίας, σε ρατσιστικές επιθέσεις και δολοφονίες, στη στοχοποίηση θρησκειών, στην προσπάθεια περιθωριοποίησης και επίθεσης σε κάθε διαφορετικότητα και όχι μόνο. Με τον κίνδυνο κάποια στιγμή να «συνηθίσουμε». Να πάψει η κοινωνία να σοκάρεται. Να μην εξεγείρεται. Να μην τα καταδικάζει. Να μην αντιδρά. Ακόμα και να τα ανέχεται.
Με τους οπαδούς του «πολίτικαλ κορέκτ» να αναρωτιούνται αν πρέπει τελικά να λέμε τους φασίστες, φασίστες και τους ναζί, ναζί. Και τη Λιάνα Κανέλλη, προεκλογικά, να λέει, σωστά, ότι «διαφημίστηκε ο Κασιδιάρης έγκλειστος μέσα στις φυλακές ως πιθανός να μπει ή να μη μπει σε ψηφοδέλτιο». Σήμερα ο καταδικασμένος, Ηλίας Κασιδιάρης, ετοιμάζεται να κατέβει στις αυτοδιοικητικές εκλογές, υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων. Οι «Σπαρτιάτες» μπήκαν στη Βουλή λέγοντας ότι ο Κασιδιάρης, δηλαδή όσα πρεσβεύει η εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής, ήταν η «κηροζίνη» τους. Ασχετο; Μάλλον όχι.
Τελικά το πιο δύσκολο, η μεγαλύτερη κατάκτηση των ημερών είναι να δεις τον φασισμό, να τον
αναγνωρίσεις και να τον αποκαλέσεις με τον όνομά του. Να «λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη», αφού όπως έλεγε ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος «έχεις ακόμη να κλάψεις πολύ, ώσπου να μάθεις τον κόσμο να γελάει».













