Οι άνθρωποι πίσω από τους σταρ

Από την πρώτη γραμμή των μαχών στην Τσετσενία και τη Σιέρα Λεόνε τη δεκαετία του 1990 «προσγειώθηκε» στα παρασκήνια των Οσκαρ και στα πλατό περισσοτέρων από 200 ταινιών του Χόλιγουντ απαθανατίζοντας με τον φακό του προσωπικές στιγμές πολλών ηθοποιών πρώτης γραμμής. Και αφού επί έξι χρόνια ο Γκρεγκ Ουίλιαμς μοιράζεται με τους 1,2 εκατ. ακολούθους του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα ιδιαίτερα αυτά καρέ, αποφάσισε να συγκεντρώσει 100 εξ αυτών σε ένα λεύκωμα και να τα παρουσιάσει μαζί με τις ιστορίες τους στην έκδοση «Photo Breakdowns: The Stories Behind 100 Portraits» (εκδ. Cider Mill Press). Τα «Πρόσωπα» παρουσιάζουν πέντε από αυτές.

Κέιτ Μπλάνσετ

Στον ήλιο της Βενετίας

Αυτή είναι μια φωτογραφία της Κέιτ Μπλάνσετ στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας το 2020. Δεν υπάρχει ιδιαίτερος φωτισμός εδώ, παρά μόνο ο ήλιος. Κοιτάζει κυριολεκτικά προς τα πάνω και εγώ πιθανόν να είμαι στις μύτες των ποδιών μου ζητώντας της να κουνήσει το κεφάλι της ώστε ο ήλιος να πέσει τέλεια στο πρόσωπό της. Το μάθημα εδώ (σ.σ. απευθύνεται προς νέους φωτογράφους) είναι ότι αν δεν μπορείτε να μετακινήσετε το φως σας (πράγμα αδύνατο όταν δουλεύετε με τον ήλιο ως πηγή φωτός), πρέπει να μετακινήσετε τα θέματά σας προς το φως. Γέρνοντας εδώ το πρόσωπο της Κέιτ προς το φως του ήλιου, το μετατρέψαμε σε ένα απαλό φως ομορφιάς, διαφορετικά θα δημιουργούσε αρκετά σκληρές σκιές. Στη συνέχεια, το μόνο που είχα να κάνω ήταν να ανέβω λίγο ψηλότερα.

Γουίλεμ Νταφόε

Παιχνίδια με το νερό

Τράβηξα αυτή τη φωτογραφία του Γουίλεμ Νταφόε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. Ημασταν στην αυλή του ξενοδοχείου, που ήταν μεν πολύ όμορφη αλλά δεν προσέφερε τίποτα ιδιαίτερο. Ο Γουίλεμ είπε: «Το καταλαβαίνω. Ολα φαίνονται υπέροχα, αλλά δεν είναι αυτό που θέλεις». Ετσι ψάξαμε να βρούμε κάτι να κάνουμε. Υπήρχε ένα μικρό σιντριβάνι και είπε: «Μπορώ να παίξω με αυτό». Ετσι, άρχισε να παίζει με το νερό, ρίχνοντάς το πάνω μου. Μου μούσκεψε εντελώς το παντελόνι, οπότε στο τέλος έμοιαζα σαν να είχα κατουρηθεί. Πιθανότατα το έκανε και 20 φορές: πλατσούρισμα, πλατσούρισμα, πλατσούρισμα. Και αυτή είναι η μία εικόνα που ξεπέρασε κατά πολύ όλες τις άλλες. Υπάρχει αυτή η όμορφη καμπύλη όπου οι σταγόνες του νερού πλαισιώνουν το πρόσωπό του τόσο τέλεια. Μερικές φορές τραβάς μια φωτογραφία, μερικές φορές δημιουργείς μια εικόνα και άλλες φορές πραγματικά φτιάχνεις μια εικόνα με το θέμα.

Κέιτ Γουίνσλετ

Μία βόλτα στην (άγρια) παραλία

Αυτή είναι σίγουρα μια από τις αγαπημένες μου φωτογραφίες των τελευταίων δύο ετών. Η Κέιτ Γουίνσλετ στέκεται μπροστά στον ωκεανό. Δεν απέχουμε πολύ από το μέρος όπου ζει και πήγαμε μια βόλτα στην παραλία. Ηταν απολύτως δική της ιδέα. Ηθελα να τη βγάλω στη θάλασσα, αλλά είχα φανταστεί μια μεγάλη αμμώδη παραλία, καμία σχέση με αυτή τη βίαιη και δυνατή σκηνή. Αρεσε και στους δύο μας το γεγονός ότι στην περίπτωση εφαρμογής  του δικού μου πλάνου θα χρειαζόταν εκατοντάδες βοηθούς μόδας, συνεργεία ειδικών εφέ, οι άνθρωποι θα έφερναν επιπλέον μηχανές κυματισμού για να βεβαιωθούν ότι ήταν αρκετά κυματιστή η θάλασσα, ενώ εδώ απλά το κάναμε. Ο σύζυγός της με βοηθούσε – χρειάστηκε να δανειστώ ακόμη και τις γαλότσες του. Ως προς τη σύνθεση, η Κέιτ πλαισιώνεται τέλεια από τους κυματοθραύστες, στο ένα τρίτο του κάδρου.

Ολίβια Κόλμαν

Ενα στέμμα δεν είναι ποτέ αρκετό

Τράβηξα αυτή τη φωτογραφία όταν η Ολίβια προωθούσε την τηλεοπτική σειρά «Το στέμμα». Οπως συμβαίνει με πολλές από τις αγαπημένες μου φωτογραφίες, η φωτογράφιση είχε κατά κάποιο τρόπο τελειώσει. Είχαμε αγοράσει όλα αυτά τα στέμματα για τις ανάγκες των λήψεων και εκείνη έλεγε: «Ω, Θεέ μου, η κόρη μου θα τα λάτρευε». Της είπα να πάρει όσα ήθελε. Τότε έβαλε ένα στο κεφάλι της, και μετά ένα άλλο, και εγώ απλά γελούσα, ενθαρρύνοντάς την. Και συνέχισε να τα στοιβάζει στο κεφάλι της. Μόλις σήκωσα την κάμερά μου, η όλη στιγμή τελείωσε μέσα σε δευτερόλεπτα. Το μάθημα για όποιον προσπαθεί να τραβήξει φωτογραφίες που έχουν αυτό το είδος της χαράς είναι να μην τελειώσει μέχρι να φύγουν όλοι από το κτίριο. Ποτέ δεν ξέρεις από πού θα έρθει η πιο αυθεντική στιγμή.

Χοακίν Φίνιξ και Ρούνεϊ Μάρα

Ενα (βίγκαν) μπέργκερ μετά το Οσκαρ

Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε τη βραδιά των Οσκαρ, αμέσως μετά τη βράβευση του Χοακίν ως καλύτερου ηθοποιού για το «Τζόκερ». Η ιστορία πίσω από αυτή τη φωτογραφία, για μένα, είναι μια ιστορία αγάπης. Εχεις δύο ανθρώπους που ξεκάθαρα λατρεύουν ο ένας τον άλλον και οι οποίοι, παρά τη μεγάλη τους φήμη, είναι πραγματικά αρκετά προσγειωμένοι και ευτυχισμένοι κυρίως ο ένας με την παρέα του άλλου. Η Ρούνεϊ φοράει ακόμα το φόρεμα της χοροεσπερίδας, αλλά έχει βγάλει τα ψηλοτάκουνα παπούτσια της και φοράει Converse. Και κάθονται εκεί απλά μασουλώντας αυτά τα χορτοφαγικά μπέργκερ. Ο Χοακίν και η Ρούνεϊ θέλησαν να χρησιμοποιήσουν το βραβείο και την προσοχή που είχε ως επακόλουθο για να αναδείξουν τον βιγκανισμό, έναν σκοπό που αγαπούν πολύ και οι δύο. Ηταν τόσο διακριτική η παρουσία τους που η θάλασσα των φωτογράφων που βρίσκονταν απέναντι απαθανατίζοντας τις αφίξεις σε ένα άλλο πάρτι, δεν τους πρόσεξε καν ούτε όταν έφτασαν ή ούτε όταν έφυγαν.