Λιμουζίνες

Πέντε χρόνια από την τραγωδία του Ματιού, η Ελλάδα δοκιμάζεται από τρομερό καύσωνα και από πυρκαγιές. Οι πιο έντονες και πιο τρομακτικές ήταν οι πολυήμερες πυρκαγιές στη δυτική Αττική και στη Ρόδο. Ευτυχώς, χάρη στο 112 αλλά και στην κινητοποίηση των υπηρεσιών και των εθελοντών, δεν υπήρξαν ανθρώπινα θύματα.

Οι συντονισμένες εκκενώσεις και οι φιλόξενοι κάτοικοι ήταν ό,τι θετικό επισήμανε ο ξένος Τύπος μετά την καταστροφή. Με έναν τρόπο, κερδήθηκαν ζωές και μαζί οι εντυπώσεις. Θα είναι όμως λάθος αν την επαύριο αρκεστούμε στα θετικά σχόλια. Ή στις συγκρίσεις με το Μάτι – τότε πέθαναν 104 άνθρωποι, σήμερα με πολύ χειρότερες συνθήκες δεν πέθανε κανείς.

Προφανώς, δεν υπάρχει σύγκριση. Το Μάτι ήταν ο θρίαμβος ενός διαλυμένου κρατικού μηχανισμού. Και, το χειρότερο, μια κακοστημένη προσπάθεια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να μην αναλάβει τις ευθύνες της, να τις φορτώσει ακόμα και στους ίδιους τους καμένους. Οταν έσβησαν και τ’ αποκαΐδια, ο τότε πρωθυπουργός πήγε να ξεκουραστεί στο κότερο μιας πλούσιας.

Η καταστροφή στο Μάτι επέβαλε στην επόμενη κυβέρνηση να δώσει έμφαση στις προσπάθειες για την προστασία των ανθρώπινων ζωών στις έκτακτες συνθήκες. Κάπως έτσι προέκυψε το 112. Που δείχνει και κρατική μέριμνα, και ετοιμότητα, και φροντίδα και αποτελεσματικότητα.

Και προπάντων σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή. Διότι, ναι, έχει σημασία να σβήνουν έγκαιρα οι φωτιές. Εχει σημασία να δοθεί προτεραιότητα στην πρόληψη και στη δασοπυρόσβεση. Είναι ανάγκη η κυβέρνηση να ακούσει την κριτική των ειδικών και να δώσει έμφαση στις πολιτικές προστασίας του περιβάλλοντος αλλά και στην ανασυγκρότηση των υπηρεσιών δασοπυρόσβεσης. Το αύριο είναι απαραίτητο να μη μοιάζει με το χθες.

Αλλά ιδιαίτερη σημασία έχει, πριν απ’ όλα και πάνω απ’ όλα, να μη θρηνούμε ανθρώπινα θύματα. Σε αυτό χρειάζεται όλοι να συμφωνήσουμε.

Στη Ρόδο, όπως και στις υπόλοιπες πυρκαγιές, οι Αρχές επέδειξαν ετοιμότητα στην προστασία της ζωής, κι αυτό είναι σήμερα το σημαντικότερο.

Εξίσου σημαντικές είναι και οι μαρτυρίες οι ενδεικτικές της αλληλεγγύης των ντόπιων: πολλοί ξένοι φιλοξενήθηκαν σε σπίτια, τις κρίσιμες ώρες μετά το σοκ της αποχώρησης από τα ξενοδοχεία τους. Αντίβαρο στην τρομακτική ζημιά, περιβαλλοντική αλλά και οικονομική, που υπέστη ο τουρισμός του νησιού, είναι η θετική εικόνα για το κράτος και τους κατοίκους. Η φροντίδα των επισκεπτών και το πνεύμα φιλοξενίας.

Οι εκκενώσεις κατοικημένων περιοχών και ξενοδοχείων στη Ρόδο, και ενώ η πυρκαγιά επεκτεινόταν ανεξέλεγκτη, προφανώς έγιναν εσπευσμένα. Οργανωμένα μεν, βιαστικά δε. Κάτοικοι και τουρίστες έφυγαν σε πολλές περιπτώσεις με ό,τι βρέθηκε μπροστά τους, ακόμα και με τα πόδια.

Κάποιοι μετακινήθηκαν με αγροτικά αυτοκίνητα, στην καρότσα. Οταν μάλιστα κυκλοφόρησαν φωτογραφίες, το αριστερό και φιλελέφτ Τwitter, των αναξιοποίητων και των οικείων τους, διαμαρτυρήθηκε επειδή δεν είναι ωραίο οι τουρίστες να μεταφέρονται στην καρότσα.

Εύλογη και ρεαλιστική κριτική. Γιατί δεν χρησιμοποιήθηκαν λιμουζίνες;