Τα όνειρα και η σκληρή πραγματικότητα στις εξέδρες

Λένε όλα αυτά τα χρόνια για ένα ενδιαφέρον άνοιγμα της Euroleague στο Λονδίνο, στο Παρίσι κ.λπ. Ελεγαν παλιότερα για τη Γιουβέντους που θα ακολουθήσει το παράδειγμα της Μπάγερν και θα φτιάξει και εκείνη μια ισχυρή ομάδα μπάσκετ. Στο μεταξύ, ο πόλεμος στην Ουκρανία «εκτροχίασε» και τις ρωσικές ομάδες. Ακούστηκε κάποια στιγμή έντονα και η απόπειρα να μπει στο… κόλπο το Κατάρ. Τα πολλά έσοδα τα προκαλεί το ενδιαφέρον. Το ενδιαφέρον όμως είναι σταθερά περιορισμένο στην κεντρική σκηνή της Ευρώπης. Φέτος στον τελικό του Κάουνας ήταν 8.000 φίλοι του Ολυμπιακού αλλά ούτε 500 της Ρεάλ Μαδρίτης. Η Ελλάδα, η Τουρκία, η Σερβία, το Ισραήλ μέσω της Μακάμπι. Αυτές είναι οι πιο ισχυρές «αγορές» της Euroleague. Συν τους Ισπανούς που μέχρι τώρα είχαν το προνόμιο να χτίζουν «μπάτζετ» μέσω των συνολικών εσόδων (π.χ.) του brand Μπαρτσελόνα ή Ρεάλ κ.λπ.