Ο πιο επιτυχημένος

Ας πούμε ότι σας ρωτάει ένας ξένος παρατηρητής ποια από τις χθεσινές επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι κατά την άποψή μας η πιο καίρια, η πιο γενναία, η πιο πολλά υποσχόμενη, η πιο ριζοσπαστική ή η πιο ριψοκίνδυνη. Τι θα απαντούσατε;

Υπάρχουν ασφαλώς πολλές υποψηφιότητες. Η τοποθέτηση στο υπουργείο Εξωτερικών ενός στελέχους χωρίς προσωπική ατζέντα, όπως είναι ο Γιώργος Γεραπετρίτης, δείχνει ότι ο Πρωθυπουργός θέλει να έχει υπό τον πλήρη έλεγχό του την εξωτερική πολιτική. Το μεγάλο στοίχημα είναι βέβαια οι σχέσεις με την Τουρκία και εδώ θα εξαρτηθούν πολλά από τη στάση που θα κρατήσει ο Ερντογάν. Αν όμως ο Μητσοτάκης είναι αποφασισμένος να προχωρήσει σε έναν ειλικρινή διάλογο με φόντο τη Χάγη, έχει τον κατάλληλο άνθρωπο για να το επιχειρήσει.

Η αξιοποίηση του Γιώργου Φλωρίδη στο υπουργείο Δικαιοσύνης δεν υπηρετεί απλώς τους σκοπούς της διεύρυνσης προς την Κεντροαριστερά. Αποσκοπεί και στην επίλυση ενός ακανθώδους προβλήματος που μας ταλαιπωρεί διαρκώς: της καθυστέρησης στην απονομή δικαιοσύνης. Ας μην ξεχνάμε ότι όλη η κινητοποίηση για να μην μπουν στη Βουλή τα «ορφανά της Χρυσής Αυγής» θα ήταν περιττή αν είχαν τελεσιδικήσει οι σε βάρος τους καταδικαστικές αποφάσεις.

Αποφασιστικής σημασίας είναι και η ανάληψη του υπουργείου Υγείας από τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Ο προκάτοχός του είχε προκαλέσει πολλές αντιδράσεις, και όχι μόνο λόγω της ιδεολογικής του καταγωγής. Η τύχη του ΕΣΥ είναι ένα θέμα που αφορά τους πάντες και ο νέος υπουργός, που έχει αξιοποιήσει στο παρελθόν άλλοτε σε θετική και άλλοτε σε αρνητική κατεύθυνση τη δόση «τρέλας» που κατά γενική ομολογία διαθέτει, δεν θα διστάσει να συγκρουστεί προκειμένου να πετύχει αυτά που θέλει.

Αν όμως η απάντηση στην παραπάνω ερώτηση πρέπει να αφορά ΕΝΑ πρόσωπο, αυτός, τόσο από συμβολική όσο και από ουσιαστική άποψη, είναι ο Κυριάκος Πιερρακάκης. Ο πιο επιτυχημένος υπουργός της πρώτης τετραετίας Μητσοτάκη, ο άνθρωπος που έκανε απλούστερες τις συναλλαγές μας με το Δημόσιο, αναλαμβάνει τώρα το βαρύ καθήκον του συντονισμού της προσπάθειας για μια καλύτερη Παιδεία. Η προκάτοχός του δίχασε, εκείνος καλείται να ενώσει. Η Νίκη Κεραμέως δούλεψε πολύ, αλλά δεν έδειξε πάντα την αναγκαία ευελιξία, κάτι που είχε συνέπειες στην αποτελεσματικότητα των μεταρρυθμίσεών της, είτε επρόκειτο για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια είτε για την εκλογή των πρυτάνεων ή την πανεπιστημιακή αστυνομία. Ο Πιερρακάκης είναι πιο γήινος, πιο ισορροπιστής, όσο κι αν αυτό δεν τον γλίτωσε από τη μήνι των Συριζαίων που στράφηκαν εναντίον του το τελευταίο διάστημα μπας και ανακόψουν την ιλιγγιώδη τους πτώση.

Αν τα καταφέρει και στο νέο του πόστο, κάτι που δεν είναι διόλου δεδομένο, είναι σίγουρο ότι θα βάλει πλώρη και για πιο ψηλά. Στο κάτω – κάτω, αν δεν έγινε ηγέτης της Κεντροαριστεράς, μπορεί πάντα να γίνει ηγέτης της μετακεντροδεξιάς.