Δεν το κρύβει

Αν φημίζεται για κάτι ο Αλέξης Τσίπρας είναι, ασφαλώς, η ειλικρίνειά του ή, καλύτερα, η φιλαλήθειά του. Δεν εξωραΐζει, ως εκ τούτου, τις προοπτικές της επομένης Κυριακής για τον ίδιο και το κόμμα του: «Δίνω μια ακόμη δύσκολη και πολύ κρίσιμη, δεν το κρύβω, ιδεολογική και πολιτική μάχη», δήλωσε στη συνέντευξή του στο «Βήμα». Οταν κάποιος, στη ρύμη του λόγου του, υπογραμμίζει την παρρησία του με μια στερεότυπη παρενθετική φράση (π.χ., «δεν το κρύβω», «να σας πω την αλήθεια», κ.ά.), το κάνει προκειμένου να το εκτιμήσει το ακροατήριό του και, με τη σειρά του, να τον επαινέσει σιωπηρά. Εγώ θα τον επαινέσω ηχηρά: Εύγε, εύγε, εύγε, φιλαληθέστατε! Αλλά δεν κρύβεται, ξέρετε… Είκοσι μονάδες διαφορά δεν κρύβονται, όσο και αν προσπαθήσει κάποιος.

Δεν κρύβεται, επίσης, από το πρόσωπό του και ιδίως στα βιντεάκια του TikTok. Ο άνθρωπος δίνει μία μάχη εκ των προτέρων χαμένη, από την οποία εξαρτάται το επαγγελματικό μέλλον του και αυτό φαίνεται στο ύφος του. Απορώ με την αυτοκυριαρχία του, ομολογουμένως. Πώς καταφέρνει να ανεβαίνει σε εξέδρες και να στέλνει το μήνυμα της αισιοδοξίας, όταν το κοινό από κάτω είναι μόνο τεθλιμμένοι εκπρόσωποι της τρίτης ηλικίας; Οπως, λ.χ., τις προάλλες στον Κορυδαλλό. Πώς θα νιώθει εκείνη την ώρα, όταν ξέρει ότι όλη η παράσταση δεν έχει κανένα νόημα και γίνεται για τους τύπους; Μετά όμως θυμάμαι την απάθεια με την οποία αντιμετώπισε τον εξευτελισμό του στο CNN και καταλαβαίνω ότι ο άνθρωπος διαθέτει εκ φύσεως μεγάλα αποθέματα αναισθησίας, ώστε να μπορεί να τα βγάλει πέρα. Δεν κινδυνεύει, θέλω να πω, από την ψυχολογική συντριβή, μόνο από την εκλογική – επαγγελματική.

Εν πάση περιπτώσει, με όλα τα παραπάνω θέλω πρωτίστως να επισημάνω ότι, για να υπάρχει μέλλον για την Αριστερά μετά τις εκλογές της Κυριακής, η προϋπόθεση είναι ο Αλέξης Τσίπρας να κάνει διακοπές. Πραγματικές διακοπές, εννοώ. Γι’ αυτό, παίρνω το θάρρος να πω ότι τώρα θα ήταν η κατάλληλη περίσταση για να του δανείσει εκείνη η καλή κυρία το σκάφος της, για να ξεκουραστεί ο άνθρωπος. Τώρα το έχει ανάγκη ο άνθρωπος. Μαζί με ένα κουτί καλά πούρα, φυσικά – ή, μάλλον, δύο κουτιά, διότι μεγάλος ο καημός. Μακάρι να είχα δικό μου, να του το προσέφερα! Αλλά δεν έχω…

ΤΑ ΠΑΡΑΓΚΩΝΙΣΘΕΝΤΑ
Αυτοπροσδιορίζονται ως «ομάδα παραγκωνισθέντων υποψηφίων βουλευτών από την Πλεύση Ελευθερίας» και σήμερα το μεσημέρι δίνουν συνέντευξη Τύπου, με σκοπό «να συζητηθούν όλα όσα συνέβησαν πριν και μετά τις εκλογές στις 21.5.2023». Μία στιγμή, όμως! Γιατί παραγκωνισθέντων, όταν από τα επτά άτομα που υπογράφουν την ανακοίνωση τα πέντε είναι γυναίκες; Ανεπίτρεπτο για αριστερούς (και μάλιστα της ακραίας εκδοχής) να υποκύπτουν στα πατριαρχικά στερεότυπα. Θα έπρεπε να αναφέρονται σε παραγκωνισθέντες και παραγκωνισθείσες. Εκτός αν – τώρα που το σκέπτομαι – η γενική «παραγκωνισθέντων» είναι ουδετέρου γένους, δηλαδή συμπεριληπτικό. Αν αναφέρονται, δηλαδή, σε «παραγκωνισθέντα υποψήφια βουλευτά», του οποίου η γενική είναι ακριβώς όπως και του αρσενικού γένους.

Μην περιμένετε από τη συνέντευξη αποκαλύψεις που θα καταπλήξουν. Η κατάπληξη για τον αυταρχισμό της Ζωής Κωνσταντοπούλου είναι μόνο των παραγκωνισθέντων. Ολος ο υπόλοιπος κόσμος ήξερε και το περίμενε, επειδή τη θυμάται ως Πρόεδρο της Βουλής και ακόμη φρίττει. Στο κάτω κάτω, γιατί νομίζετε ότι οι απογοητευμένοι ψηφοφόροι της Ακρας Αριστεράς στρέφονται στη Ζ. Κωνσταντοπούλου και εγκαταλείπουν τον Βαρουφάκη; Επειδή αυτή δαγκώνει, όταν ο Βαρουφάκης απαγγέλλει στίχους και κάνει χορευτικές φιγουρές. Επειδή μπορεί να είναι χειρότερη, δηλαδή πιο ακραία στη βαναυσότητά της από τον Βαρουφάκη. Οι καρδούλες, τα χαμόγελα και οι διαχύσεις δεν έπεισαν κανέναν – ή, μάλλον, ελάχιστους, όπως αποδεικνύει η σημερινή συνέντευξη. Ας πρόσεχαν. Εύχομαι καλή τύχη, για την επόμενη φορά.