Η αλληλεγγύη κατοίκων και τοπικών κοινωνιών μπροστά στους απελπισμένους ναυαγούς

Για όσους έχουν βρεθεί μπροστά στην απελπισία δεκάδων ανθρώπων, οι οποίοι πάλευαν με τη θάλασσα για να σωθούν, η πολύνεκρη τραγωδία ανοιχτά της Πύλου ξύπνησε ανατριχιαστικές μνήμες, που έχουν μείνει βαθιά χαραγμένες στην ψυχή τους.

Σεπτέμβριος του 2015, από τα τουρκικά παράλια ξεκινά ένα σκάφος «φορτωμένο» με 127 πρόσφυγες, ανάμεσά τους οικογένειες με μικρά παιδιά, οι οποίοι ήθελαν να φύγουν μακριά από τον εφιάλτη του πολέμου. Το σκάφος πλησίαζε στο Φαρμακονήσι, όταν κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες ανετράπη, «ρίχνοντας» τους επιβαίνοντες στη θάλασσα. Από το ναυάγιο διασώθηκαν 99 άτομα, εντοπίστηκαν όμως και 34 σοροί, εκ των οποίων τέσσερα βρέφη και έντεκα παιδιά.

Σε ανάρτησή του προ ημερών ο περιφερειάρχης Νότιου Αιγαίου Γιώργος Χατζημάρκος γράφει για εκείνες τις δύσκολες ώρες, όταν κλήθηκε να διαχειριστεί μια αντίστοιχη κατάσταση με αυτή της τραγωδίας στην Πύλο. Ξημερώματα της επομένης εκείνου του ναυαγίου, όπως αναφέρει, παρέλαβε στο λιμάνι της Ρόδου τις σορούς.

«Ταυτόχρονα, υποδέχθηκα τους διασωθέντες, ανάμεσα στους οποίους μία μητέρα που μόλις είχε χάσει τα τρία παιδιά της. Πέρασαν χρόνια μέχρι να μπορέσω να μετριάσω κάπως τη συχνή ανάσυρση από τη μνήμη μου του προσώπου και κυρίως των ματιών αυτής της τραγικής γυναίκας. Θυμάμαι να καταστρώνουμε σχέδιο ως προς το πώς θα τη φροντίζαμε στο ξενοδοχείο που τη φιλοξενήσαμε με τρόπο που να την κρατήσουμε όρθια και να αποτρέψουμε τυχόν προσπάθεια αυτοκτονίας. Τα θύματα εκείνης της τραγωδίας ετάφησαν με όλα τα προβλεπόμενα στο τελετουργικό της πίστης τους και στους διασωθέντες προσφέραμε την καλύτερη κατά το δυνατόν φροντίδα που μπορούσαμε», γράφει μεταξύ άλλων.

Στα Κύθηρα

Επτά χρόνια αργότερα, μία άλλη τραγωδία συγκλονίζει. Ενα ιστιοφόρο με 95 μετανάστες, που ξεκίνησε από τη Σμύρνη για την Ιταλία, συγκρούστηκε σε βράχια στη θαλάσσια περιοχή Διακόφτι Κυθήρων. Η είδηση κυκλοφόρησε πολύ γρήγορα, με αποτέλεσμα να φτάσουν στο σημείο διασώστες και δεκάδες κάτοικοι, ανάμεσά τους και ο 67χρονος Μιχάλης Πρωτοψάλτης, ο οποίος κατάφερε να σώσει 80 αφγανούς μετανάστες με τον γερανό του, στον οποίο είχαν δέσει έναν σάκο, που χρησιμοποιείται κανονικά για οικοδομικά υλικά, και με μακριούς ιμάντες τον κατέβαζαν κάτω. Κάθε φορά έμπαινε μέσα στον σάκο ένας ή δύο ναυαγοί, τους οποίους τραβούσαν πάνω στην επιφάνεια. «Οταν είδα το τραγικό ναυάγιο στην Πύλο, γύρισα πίσω 7-8 μήνες, τότε που αγωνιζόμασταν να σώσουμε όσο περισσότερους μπορούσαμε. Η εικόνα που αντίκρισα ήταν σοκαριστική. Μπροστά στα μάτια μου, τα κύματα πετούσαν τους ανθρώπους πάνω στα βράχια, όσοι μπορούσαν παρέμεναν γαντζωμένοι στους βράχους, ενώ μια γυναίκα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα χάθηκε στη θάλασσα. Θυμάμαι έναν μετανάστη να πιάνει το σχοινί με το ένα χέρι, χωρίς να μπορεί να δεθεί, και όπως τον τραβούσαν, οι δυνάμεις του τον εγκατέλειψαν, έπεσε στα βράχια και σκοτώθηκε», συγκλονίζει μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο κ. Πρωτοψάλτης.

Για τουλάχιστον τρία χρόνια έβγαινε στη θάλασσα για μεροκάματο, αλλά δεν κατάφερνε να πετάξει τα δίχτυα, αφού με τον «Αϊ-Νικόλα», το καΐκι του, έσπευδε να σώσει πρόσφυγες και μετανάστες που κινδύνευαν μεσοπέλαγα. «Ολη αυτή η κατάσταση έχει χαραχτεί στη μνήμη μου, να βλέπεις από μακριά ανθρώπους στο νερό να πνίγονται, να είναι τόσο πολλοί και να μην προλαβαίνεις να τους βοηθήσεις», θυμάται ο 67χρονος σήμερα συνταξιούχος ψαράς. Το ναυάγιο στην Πύλο, όπως δηλώνει στα «ΝΕΑ», του θύμισε το τραγικό ναυάγιο στην Εφταλού της Λέσβου, τον Οκτώβριο του 2015, όπου στο σκάφος επέβαιναν περίπου 300 άνθρωποι. «Τότε κατάφεραν να σωθούν οι 85. Οι υπόλοιποι πνίγηκαν, τους “πήρε” μαζί του το σκάφος στον βυθό. Στα αμπάρια και τότε έλεγαν πως ήταν κλειδωμένα γυναίκες και παιδιά».