Κόπωση

Λιγότερες από δυο εβδομάδες έμειναν έως τις δεύτερες εκλογές του 2023 και η κόπωση πολιτών και πολιτικών είναι εμφανής.

Λογικό, αν υπολογίσει κανείς ότι η χώρα βρίσκεται ουσιαστικά σε προεκλογική περίοδο από τον περασμένο Σεπτέμβριο. Εννέα μήνες!

Ολες οι έρευνες έως τώρα υπονοούν ότι τα δεδομένα της 21ης Μαΐου δεν έχουν ανατραπεί, ούτε καν έχουν μεταβληθεί. Οι συσχετισμένοι μοιάζουν παγιωμένοι με ελάχιστες αποκλίσεις.

Περισσότερο σασπένς έχει ποιοι και πόσοι θα μπουν στη Βουλή παρά ποιος θα κερδίσει τις εκλογές.

Θα πάμε έτσι μέχρι τέλους; Κανείς δεν μπορεί να πει, αλλά δεν βλέπω και κανέναν να περιμένει κάτι άλλο.

Απλώς το επίπεδο της συζήτησης γίνεται όλο και πιο χαμηλό με χειρότερο παράδειγμα ότι δύο διακεκριμένοι επιστήμονες, ο Πνευματικός και η Λινού, καλούνται να «απολογηθούν» προεκλογικά για ζητήματα ιατρικής ηθικής.

Αλλά όλο και πιο επικίνδυνο, αν αναλογιστεί κανείς την καταφανή αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να καταλάβει τι παιχνίδι παίζεται στη Θράκη, από ποιους και με ποια σκοπιμότητα.

Υποψιάζομαι λοιπόν πως το μόνο που θα μείνει στην Ιστορία από αυτές τις εκλογές είναι η επόμενη ημέρα.

n Αν ο Μητσοτάκης θα έχει μια καθαρή πλειοψηφία για να κυβερνήσει τη χώρα.

n Πού θα οδηγηθούν οι υπόλοιποι μετά το δικό τους αποτέλεσμα.

Προς το παρόν καταγράφουμε δύο προφανείς εξελίξεις.

Πρώτον, η επιχείρηση αποδυνάμωσης, αποκαθήλωσης ή ακόμη και ανατροπής του Μητσοτάκη που εξελίχθηκε από πέρυσι το καλοκαίρι και τροφοδοτήθηκε από διάφορα κέντρα με αφορμή τις υποκλοπές, το «μεγαλύτερο σκάνδαλο από τη Μεταπολίτευση» και την υποτιθέμενη υπονόμευση του «κράτος δικαίου» απέτυχε.

Οσοι πόνταραν ή συμμετείχαν στο πατιρντί πήγαν κουβά.

Δεύτερον, μετά τις εκλογές θα έχουμε μια «ωραία ατμόσφαιρα» στην αντιπολίτευση. Ποιοι θα μείνουν, ποιοι θα φύγουν, ποιοι θα μπουν, ποιοι θα βγουν, άγνωστο.

Παραγγείλαμε ήδη ποπ-κορν για να το παρακολουθήσουμε.

Η πρώτη εξέλιξη διασφάλισε την πολιτική ομαλότητα. Οι Πρωθυπουργοί βγαίνουν από τις κάλπες και όχι από ημερίδες ανήσυχων συνταγματολόγων.

Η δεύτερη εξέλιξη εξασφαλίζει το θέαμα που είναι πάντα ζητούμενο στην ελληνική πολιτική. Ηδη η επανεμφάνιση της Ζωής υπόσχεται τα καλύτερα.

Επί της ουσίας όμως δεν μπορώ να αποφύγω το μείζον.

Το ερώτημα δηλαδή αν οι έλληνες ψηφοφόροι του 2023 έκλεισαν την άφρονα και καταστροφική παρένθεση που είχε ανοίξει το 2012.

Οι εκλογές του 2019 και οι πρόσφατες της 21ης Μαΐου έδωσαν ήδη μια απάντηση. Σε λιγότερο από δύο εβδομάδες θα ξέρουμε αν η απάντηση αυτή είναι οριστική.