ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ: γεμίζουν όπλα για την παράλληλη μάχη της αντιπολίτευσης
Ο Νίκος Ανδρουλάκης επισκέφτηκε χθες την Καλλιθέα
Χαλίφηδες, γραβάτες και αξιοπιστία – αν κάποιος έπρεπε να περιγράψει την μάχη της Κεντροαριστεράς που διεξάγεται στο παρασκήνιο, αλλά και στο προσκήνιο αυτής της εκλογικής αναμέτρησης, θα μπορούσε να την περιγράψει ως μάχη για την ηγεμονία του προοδευτικού χώρου και μαζί ως μάχη για την ηγεσία της αντιπολίτευσης. Από τη μία, ο ΣΥΡΙΖΑ είδε το μέγεθός του να μικραίνει στις τελευταίες εκλογές και καλείται μέσα στις επόμενες μέρες μέχρι την κάλπη να δείξει κομματικά αντανακλαστικά στην ήττα. Από την άλλη, το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ έρχεται με μια ανανεωμένη (και επιβραβευμένη στην κάλπη) πρόταση για αντιπολίτευση στη ΝΔ, ωστόσο παρά την άνοδό του δεν φαίνεται πως έχει ακόμα την αριθμητική δυναμική για να αντικαταστήσει την αξιωματική αντιπολίτευση.
Ο ΣΥΡΙΖΑ
Τις τελευταίες μέρες ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρηματολογεί με βάση τη δεύτερη θέση που ακόμα κατέχει, παρά το κακό αποτέλεσμα στις εκλογές του Μαΐου – με δεδομένο, δηλαδή, πως αυτός είναι ο βασικός προοδευτικός πόλος της αντιπολίτευσης και πως, αν κάποιος ψηφίζει για αντιπολίτευση, πρέπει να ενισχύσει την ισχυρότερη. «Δεν είναι, λοιπόν, εύκολο να γίνετε ΣΥΡΙΖΑ, γιατί όλοι έχουμε μία ιστορία σε αυτό τον τόπο. Και εμείς δεν είμαστε μία φωτοβολίδα που θα σβήσει» είπε από τη Σίνδο ο Αλέξης Τσίπρας, φτιάχνοντας επί της ουσίας ένα αφήγημα συνέχειας για το κόμμα του. Αποκαλώντας «βολικό» τον δικομματισμό ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θέλει να υπενθυμίσει τα αίτια της ανόδου του κόμματός του, ώστε να γίνει σαφές πως δεν θα υπάρξουν βήματα προς τα πίσω – «στο ΠΑΣΟΚ το μόνο που τους νοιάζει είναι, λέει, κάποια στιγμή να ξαναγίνουν “χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη”» λέει ο Τσίπρας για το ΠΑΣΟΚ, επενδύοντας στην εμφανή σημασία που έχει για τη Χαριλάου Τρικούπη η αλλαγή των συσχετισμών στην αντιπολίτευση. Λειτουργεί υπέρ του η αίσθηση της αυτοσυντήρησης, λόγω της άρνησης της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ να ανοίξει τις πόρτες της Χαριλάου Τρικούπη για την επιστροφή «μεταγραφών αεροδρομίου» και η πρόσφατη κυβερνητική εμπειρία – που «έβγαλε» στελέχη που μπορεί να μη βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή στην προηγούμενη προεκλογική καμπάνια, αλλά τους δίνεται τώρα χώρος και πεδίο δράσης.
Το ΠΑΣΟΚ
Για το ΠΑΣΟΚ, από την άλλη, από μόνο του το κακό αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ δίνει τη δυνατότητα να τον περιγράψουν ως «μέγα χορηγό» της ΝΔ – επιμένοντας στην αξιοπιστία του κόμματος, αλλά και την ανανέωση του στελεχικού δυναμικού του που του επιτρέπει μεν να διατηρεί ένα know-how διακυβέρνησης, αλλά να τραβήξει και μια ξεκάθαρη διαχωριστική γραμμή από την προηγούμενη περίοδο. Οταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης περιέγραψε (ΕΡΤ) τον Νίκο Ανδρουλάκη ως «Τσίπρα με γραβάτα», επέτρεψε στα κεντροαριστερά στελέχη να περιγράψουν τον ΣΥΡΙΖΑ ως τον αντίπαλο που επιλέγει η Πειραιώς να έχει απέναντί της, γιατί η αντιπαράθεση με το ΠΑΣΟΚ είναι πιο δύσκολη. Επενδύει στην έλλειψη αξιοπιστίας που θεωρείται πως στοίχισε στον ΣΥΡΙΖΑ στην κάλπη του Μαΐου, αλλά και στη δυσκολία της Κουμουνδούρου να ολοκληρώσει τον μετασχηματισμό του κόμματος: «Μέχρι τις 21 Μαΐου το ερώτημα ήταν αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει ΠΑΣΟΚ» σχολίασε χαρακτηριστικά ο Δημήτρης Μάντζος όταν, στην ενημέρωση των διαπιστευμένων συντακτών, ρωτήθηκε για την κατηγορία από μεριάς Κουμουνδούρου πως το ΠΑΣΟΚ το μόνο που επιδιώκει είναι να γίνει ΣΥΡΙΖΑ στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ. «Πρέπει να υπάρχει αξιόπιστη ισχυρή προοδευτική δύναμη στη χώρα. Το να κάνει παρέλαση η Νέα Δημοκρατία με όλα αυτά τα λάθη και να μην τα πληρώνει στο “ταμείο” των εκλογών, για μένα δεν πρέπει να ξανασυμβεί» ανέφερε και ο Νίκος Ανδρουλάκης (OPEN), αποδίδοντας τον «μπλε χάρτη» στις ελλείψεις και τις αδυναμίες του ΣΥΡΙΖΑ.
Κοινό επιχείρημα και των δύο πλευρών, που η καθεμία αξιοποιεί προς όφελός της, είναι η ανάδειξη ενός διαφορετικού μοντέλου διακυβέρνησης απέναντι σ’ αυτό της ΝΔ: στον ΣΥΡΙΖΑ έκαναν στροφή στους πιο αδύναμους και στα λαϊκά στρώματα που τους γύρισαν την πλάτη, με πιο μετριοπαθή λόγο, ενώ στο ΠΑΣΟΚ βασίζονται στον ρεαλισμό και τη συνέπεια του δικού τους προγράμματος.











