Μικρές οι ποινές για το ηλεκτρονικό έγκλημα

Κι αν κάθε δράση δημιουργεί αντίδραση, και το έγκλημα την τιμωρία, ο δράστης ή οι δράστες που έβαλαν στο στόχαστρο την Τράπεζα Θεμάτων – αν εντοπιστούν – θα έρθουν αντιμέτωποι με τις συνέπειες της πράξης τους. Η Αννα Μαρία Φίλιππα, δικηγόρος με ειδίκευση στο ηλεκτρονικό έγκλημα και το δίκαιο του Διαδικτύου, αναφερόμενη στις ποινές που προβλέπονται, υποστηρίζει: «Αυτούσια, όσον αφορά την παραβίαση, οι ποινές δεν είναι μεγάλες. Το αποτέλεσμα, όμως, που θα επιφέρει η κάθε παραβίαση ορίζει και τη φύση του πραγματικού τελεσθέντος αδικήματος, άρα και την αντίστοιχη ποινή που θα επιβληθεί. Στην προκειμένη περίπτωση μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι επηρεάζεται η Παιδεία, άρα εύλογα και η ίδια η Δημοκρατία, δεδομένου ότι διαταράσσεται η ομαλότητα της κρατικής λειτουργίας».

Το απόλυτο και προφανές ζητούμενο για τη νομικό είναι η διασφάλιση του σύγχρονου ψηφιακού κόσμου: «Η ασφάλεια των κρατών έχει πλέον να κάνει με τον ψηφιακό κόσμο, ενδεχομένως πολύ περισσότερο από τα ίδια τα όπλα, όπως τα ξέραμε παλιά. Οι επιθέσεις πια είναι ψηφιακές, ενώ όλες οι ζωτικές λειτουργίες ενός κράτους είναι επίσης ψηφιακές και θα είναι ψηφιακές. Ο,τι πρόσφατα συνέβη αποτελεί ένα “καμπανάκι” που μας δείχνει το μέγεθος του γενικότερου κινδύνου αλλά και την προσοχή που πρέπει να επιδείξουμε». Αναφερόμενη, δε, στην οικοδόμηση του απαραίτητου ψηφιακού τείχους ασφαλείας, επισημαίνει ότι απαιτείται μία αποτελεσματική συνεργασία πολλών εμπλεκόμενων φορέων και ειδικοτήτων – τεχνικοί κυβερνοασφάλειας, χάκερ και προγραμματιστές – με όρους απόλυτης αξιοκρατίας.

Αντανακλαστικά. Το πρόσφατο συμβάν με την Τράπεζα Θεμάτων δοκίμασε τα αντανακλαστικά του σύγχρονου (και πολυδιαφημισμένου) ψηφιακού κράτους που ομολογουμένως κατάφερε πολλά. Από την άλλη, κατέδειξε ένα σημαντικό κενό ασφαλείας στο σύστημα μιας απλής πλατφόρμας τοποθετημένης σε έναν κατά τα άλλα άρτιο και προηγμένο ψηφιακό τόπο. Οι υπεύθυνοι της πράξης ίσως βρεθούν, ίσως όμως καταφέρουν να παραμείνουν καλά κρυμμένοι πίσω από τα δαιδαλώδη ψηφιακά τους ίχνη. Ισως, βέβαια, το μεγάλο διακύβευμα σε μία τέτοια συζήτηση να αποτελεί ο τρόπος με τον οποίο θα καταφέρουμε να οχυρωθούμε επαρκώς απέναντι στον ψηφιακό εχθρό, που φαντάζει επικίνδυνος, ακριβώς επειδή δεν είναι ορατός. Να νιώσουμε ασφαλείς απέναντι στο σκοτεινό και το άγνωστο.

Αλλωστε, όπως συνήθιζε να λέει και ο επί 12ετία διευθυντής του FBI Ρόμπερτ Μίλερ, «δεν υπάρχουν εταιρείες που δεν έχουν χακαριστεί. Υπάρχουν εταιρείες που δεν έχουν χακαριστεί ακόμη». Παραφράζοντάς τον και εφαρμόζοντας το συμπέρασμά του στην περίπτωση του «δικού μας» ατυχούς συμβάντος θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε, με τη σειρά μας, πως «δεν υπάρχουν πλατφόρμες που δεν είναι ασφαλείς, αλλά πλατφόρμες που δεν έχουν ασφαλιστεί ακόμη επαρκώς».