Εμπειρία θεάτρου

Από τον μύθο του Ορφέα και της Ευρυδίκης, όπου ο μοναδικός τρόπος για να επαναφέρει την αγαπημένη του στη γη ήταν να μη γυρίσει πίσω και την κοιτάξει, ο Γιάννης Χουβαρδάς εμπνεύσθηκε την καινούργια του παραγωγή: Το μυστήριο 76 με τον τίτλο «Don’t look back» («Μην κοιτάξεις πίσω») που παρουσιάστηκε στην Ελευσίνα, στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, αποτελεί μια εξαιρετικά ιδιαίτερη και πρωτότυπη πρόταση. Ενας συνδυασμός θεατρικής εγκατάστασης και περφόρμανς, όπου ο ίδιος ο τόπος, η πόλη και το παλαιό της Ελαιουργείο, μετατρέπονται σε ευφάνταστο σκηνικό.

Ο έρωτας, σε κάθε του εκδοχή και μορφή, έντονος, απελπισμένος, σιωπηλός, χαμένος, ανεκλήρωτος ή βιωμένος, βίαιος ή ευαίσθητος, σκουριασμένος ή ζωντανός, είναι πανταχού παρών, κατά τη διάρκεια αυτής της πορείας – εμπειρίας. Γιατί πάνω απ’ όλα αυτό είναι η δουλειά του Γιάννη Χουβαρδά: Πρόσκληση για μια θεατρική εμπειρία, που ξεκινά ήδη από την άφιξη στο Αναψυκτήριο της Ελευσίνας, τόπο συνάντησης των 35 θεατών κάθε παράστασης. Από εκεί ξεκινά και εκεί τελειώνει, μετά από εκατό λεπτά, αυτό το ταξίδι στον πάνω και τον κάτω κόσμο, όπου οι θεατές φορούν λευκές μάσκες και ακολουθούν τις οδηγίες των ανθρώπων που φορούν μαύρες μάσκες, παρακολουθώντας από απόσταση αναπνοής τους ηθοποιούς να παίζουν. Περπατώντας, από τον προαύλιο χώρο της υποδοχής ως την αυλή της εξόδου, και περνώντας μέσα από το φουαγιέ, το σαλόνι, το μπαρ, τα δωμάτια και τα μπάνια του Hotel Spectre, γίνονται κοινωνοί σ΄αυτό το μυστήριο… Εχοντας καταργήσει τις διαχωριστικές γραμμές, ο σκηνοθέτης προτείνει μια σιωπηλή συμφωνία ανάμεσα στον καλλιτέχνη και τον θεατή, σαν μικρή, αναίμακτη, συνωμοσία.

Ο Γιάννης Χουβαρδάς κούρδισε με εξαιρετική μαεστρία ένα ολόκληρο σύμπαν, ώστε να λειτουργήσει με απόλυτη ακρίβεια και σε στενή, εξαρτημένη, σχεδόν, σχέση με τον χώρο. Η Εύα Μανιδάκη μεγαλούργησε δουλεύοντας μέσα στο παλαιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας, μετατρέποντάς το σε υψηλής αισθητικής σκηνικό τόπο. Ηχοι, κοστούμια, φωτισμοί συμμετέχουν και ακολουθούν. Ενα ταξίδι που βρίσκεται διαρκώς ανάμεσα στη χαρά και τον πόνο, το εδώ και το αλλού, ένα ταξίδι σ’ αυτό το ανάμεσα της φθοράς και της αυθαρσίας. Εκεί, οι μυθικοί εραστές, ο Ορφέας και η Ευρυδίκη απέκτησαν πολλές και διαφορετικές εκδοχές, αγγίζοντας ακόμα και το ανδρόγυνο – δύο φύλα σε ένα, μέσα από την εκρηκτική ερμηνεία της Στεφανίας Γουλιώτη.

Απελπισμένοι εραστές
Η πορεία μέσα σ’ αυτό το ξενοδοχείο – φάντασμα επαναφέρει παλιούς, ξεχασμένους, απελπισμένους εραστές, ως τη στιγμή που η «πομπή» φτάνει στην έξοδο: Εκεί έχει στηθεί ένα γαμήλιο, λαϊκό γλέντι, σε απόλυτη αντιπαράθεση με ό,τι έχει προηγηθεί σε επίπεδο αισθητικής και γλώσσας. Κι είναι ο τρόπος του σκηνοθέτη για να επαναφέρει σε πρώτο πλάνο τη ζωή και τον έρωτα.

Ενας γοητευτικός συνδυασμός ηθοποιών και γενεών, από τον Γιάννη Βογιατζή – που θρηνεί τη γυναίκα του, τη Βασιλική – ως το νεαρό ζευγάρι (Σπύρος Ντόγκας – Κωνσταντίνα Βέρρου) που ανταλλάσσει δημοσίως περιπαθή φιλιά, στελεχώνει αυτή την παράσταση – εμπειρία. Ράνια Οικονομίδου και Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, σαν φιγούρες βγαλμένες από ταινίες του Χόλιγουντ μαζί με τους Παντελή Παπαδόπουλο και Κώστα Κορωναίο. Ιωάννα Κολλιοπούλου και Αποστόλης Τότσικας, με στοιχεία μαύρης κωμωδίας. Δημήτρης Παπανικολάου – Χάρων, οικοδεσπότης του Hotel Spectre και του Κάτω Κόσμου. Εκτωρ Λυγίζος, Πηνελόπη Τσιλίκα, Καλλιόπη Σίμου, ένοικοι.

Με το «Don’ t look back», ο Γιάννης Χουβαρδάς συνεχίζει αυτή την ολιστική θεατρική προσέγγιση που ξεκινά από μια ιδέα και γίνεται η αφορμή για να γράψει και να σκηνοθετήσει ένα δικό του, πιο προσωπικό σύμπαν.