Η νέα δουλειά του brοέδρου

Είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω ότι μάλλον βρήκε δουλειά για μετά τις εκλογές ο «ούτε μία στο εκατομμύριο», «άχαστος» αρχηγός Αλ. Τσίπρας. Το πού δεν το γνωρίζω, την ιδιότητα που θα έχει, διέγνωσα. Θα γίνει… αρχισυντάκτης σε κανάλι! Η «διάγνωσή» μου έχει να κάνει με την απόφασή του να ορίζει αυτός ποιος θα εμφανίζεται στα κανάλια, και προφανώς, τι θα υποστηρίζει. Βεβαίως, όλο αυτό προήλθε από την ανάγκη να φιμώσει το στράτευμα, το οποίο έκανε παρέλαση μέσα  από τα κανάλια, και σκόρπιζε ευθυμία στους τηλεθεατές. Ωστόσο, δεν μπορεί να το αποκόψω από το γεγονός ότι η απόφασή του να γίνει αρχισυντάκτης των καναλιών, επιβάλλοντας ποιον θα καλούν στα πάνελ, είναι συνυφασμένη απολύτως με την προ ετών πρόθεσή του να ποδηγετήσει τον Τύπο. Εντυπο και ηλεκτρονικό. Ειδικά το δεύτερο, κόστισε σε έναν υπουργό του (τον Νικολάκη τον Παππά), μια ομόφωνη, ντροπιαστική, καταδίκη από το Ειδικό Δικαστήριο, αλλά δεν θα το κάνουμε τώρα θέμα.

Βέβαιο είναι ένα προσωπικό στοίχημα γι’ αυτόν, το πώς θα τα καταφέρει να κρατήσει στο σκοτεινό δωμάτιο φιμωμένους κάτι φίλους, όπως ο Φίλης, ο Σκουρλέτης, ο Βούτσης, ο Βίτσας, τη Θεανώ (Φωτίου) και τ’ άλλα παιδιά, πλην όμως θα το επιχειρήσει. Και ό,τι βγει.

(Παρεμπιπτόντως θαυμάσια ιδέα για την «ανανέωση» το γεγονός ότι στην εκλογική επιτροπή του κόμματος ορίστηκε από τον ίδιο τον αρχηγό και η πανελίστρια κυρία Ράνια Θρασκιά. Πραγματικά πρόκειται για κίνηση-ματ!!

Ή της εκπροσώπου Πόπης, η οποία, όπως όλοι αντιληφθήκαμε τα πήγε τόσο, μα τόσο, καλά, δίνοντας  στην πολιτική έναν άλλο αέρα, με εκείνη την υπέροχη προτροπή «έλα με φόρα πρόεδρε», η οποία «έγραψε» κατά κυριολεξία. Είναι αποφασισμένος ο άνθρωπος, να το… συντρίψει το 20%, είναι φανερό…)

Ο Καστανίδης και η ανανέωση
Τι είναι το ΠΑΣΟΚ σήμερα; Μια δύναμη αλλαγής. Ανανέωσης. Τι κατάφερε στις τελευταίες εκλογές ο Νίκος Ανδρουλάκης; Να φέρει στην πολιτική ζωή μερικά νέα πρόσωπα, να ανανεώσει με αυτά, όχι μόνο το στελεχιακό δυναμικό του κόμματος, αλλά και την πολιτική τάξη της χώρας. Και τι θέλει να κάνει από εδώ και πέρα; Να εδραιώσει την εικόνα ενός κόμματος που πέρασε από τα σαράντα κύματα για να σταθεί όρθιο, φαίνεται να τα καταφέρνει, και έχει – επίσης φαίνεται ολοκάθαρα – όλο το μέλλον μπροστά του. Αλλά αυτή η πορεία δεν είναι ούτε ανέφελη, ούτε ανέμελη. Εχει εμπόδια. Εξωτερικά. Αλλά και εσωτερικά. Παράδειγμα, η απόφασή του να κρατήσει την έδρα στην Α’ Θεσσαλονίκης και να αφήσει εκτός Βουλής τον Χάρη Καστανίδη. Ο Χάρης δεν το πήρε καθόλου καλά. Λογικό. Σε κανένα δεν αρέσει να αποστρατεύεται και μάλιστα με άνωθεν απόφαση.

Επειδή αρνείται να δει το προφανές. Την ανάγκη του χώρου να ανανεωθεί ριζικά, για να επιζήσει. Ο Καστανίδης ήταν – αν δεν κάνω λάθος – ο νεαρότερος βουλευτής που είχε  εκλέξει το ΠΑΣΟΚ το 1981. Ηταν μόλις 25 ετών, και είχε  αναγνωριστεί ως μεγάλο ταλέντο στην πολιτική. Εκτοτε, και με ορισμένα διαλείμματα, εξελέγη σε αυτά τα περίπου 40 χρόνια αρκετές φορές βουλευτής, και ανέλαβε υπουργικά καθήκοντα, επίσης αρκετές φορές, αλλά το βήμα μπροστά δεν το έκανε. Δεν εξελίχθηκε. Εμεινε ταλέντο.  Αν θυμούνται κάτι όμως από αυτόν οι επαΐοντες του ΠΑΣΟΚ είναι ότι έζησε στη σκιά του Ε. Βενιζέλου, συγκρούστηκε μαζί του, για όχι πάντοτε ευδιάκριτους λόγους, και τη σύγκρουση την πλήρωσε για χρόνια το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο στην Α’ Θεσσαλονίκης, αλλά και ευρύτερα στη Μακεδονία…

«Προσωπικό» πρόβλημα
Ωστόσο το ΠΑΣΟΚ ακόμη και τώρα, την πληρώνει αυτή την αρρωστημένη κατάσταση. Στις εκλογές της 21ης Μαΐου, κατέγραψε ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά του πανελληνίως – μόλις 7,94%. Ηρθε 4ο σε σειρά προτίμησης, πίσω από το κόμμα του Βελόπουλου. Ελαβε μόλις 26.270 ψήφους, από τους περίπου 350.000 ψηφοφόρους που έλαβαν μέρος στις εκλογές. Εξέλεξε μόνο έναν βουλευτή. Επικεφαλής του ψηφοδελτίου ήταν ο Νίκος Ανδρουλάκης. Ο Καστανίδης έλαβε 7.584 σταυρούς προτίμησης, 709 περισσότερους από τον ανθυποψήφιό του Αντώνη Σαουλίδη, που κατετάγη δεύτερος. Είναι φανερό ότι το ΠΑΣΟΚ δεν αρέσει στην Α’ Θεσσαλονίκης, και ο Καστανίδης είναι μία από τις αιτίες. Αλλά δεν το δέχεται. Και δεν το αναγνωρίζει. Εξού και «διαπίστωσε» ότι ο Ανδρουλάκης για να προτιμήσει την έδρα της Α’ Θεσσαλονίκης έχει «προσωπικό» πρόβλημα μαζί του! Σε τι συνίσταται (το «προσωπικό») δεν είπε. Το άφησε να αιωρείται. Γιατί ούτε που του περνάει από το μυαλό ότι το ΠΑΣΟΚ για να προχωρήσει, πρέπει να αλλάξει. Και σε πρόσωπα. Οχι γρήγορα, χθες!..

Δύσκολες αποφάσεις
Ο Ανδρουλάκης ήταν επίσης υποψήφιος στον νότιο τομέα της Αθήνας και στο Ηράκλειο. Στον νότιο τομέα το ΠΑΣΟΚ επίσης πήγε χάλια. Εξέλεξε έναν βουλευτή, τον Παύλο Χρηστίδη. Ετών 40, ο Χρηστίδης. Νέος, και πολυτάλαντος. Στο Ηράκλειο, εξέλεξε δύο βουλευτές. Την Ελένη Βατσινά 35 ετών και τον 46χρονο Φραγκίσκο Παρασύρη. Ποιον θα προτιμούσε να αφήσει έξω από τη Βουλή ο Ανδρουλάκης, δεν το κατέστησε σαφές ο Καστανίδης. Πιθανόν τον Χρηστίδη.

Αλλά όταν εκτός των άλλων θέλεις να περάσεις προς τα έξω ότι επιδίωξή σου είναι να ανανεώσεις την πολιτική ζωή της χώρας, να μπολιάσεις με καινούργιο αίμα το πολιτικό προσωπικό, προφανώς θα πάρεις και δύσκολες αποφάσεις. Οπως το να αφήσεις έναν μεγαλύτερης ηλικίας πολιτικό, εκτός Βουλής. Δεν πρόκειται για ηλικιακό ρατσισμό, πρόκειται για όρο επιβίωσης ενός πολιτικού φορέα, ο οποίος βασανίστηκε ιδιαίτερα από δουλείες αυτού του χαρακτήρα. Από το «ειδικό βάρος» των «προσωπικοτήτων» – κάποια στιγμή κατέληξε να είναι κόμμα celebrities, από κόμμα με στέρεες βάσεις στην κοινωνία. Οπου ο καθένας ένιωθε ότι εκπροσωπούσε κάτι το σημαντικό, αλλά η αλήθεια ήταν ότι δεν εκπροσωπούσε τίποτε περισσότερο από τη σκιά του σε ένα ένδοξο παρελθόν, χαμένο στον χρόνο…

Το παράδειγμα του Δρίτσα
Σ’ αυτές τις εκλογές το ΠΑΣΟΚ έκανε ένα μεγάλο βήμα. 16 από τους 41 βουλευτές που εξέλεξε είναι κάτω από 40 ετών. Επέτυχε μια ανανέωση της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας κατά 73%.  Κάτι αντίστοιχο, μπορεί να βρει κανείς στην ΚΟ του 1981, τότε που πρωτοεξελέγη ο Χάρης Καστανίδης. Δεν είναι μικρό επίτευγμα, αντιθέτως. Και είναι αποτέλεσμα μιας μεθοδικής δουλειάς, του Βαγγέλη Αργύρη, ο οποίος είχε την ευθύνη της συγκρότησης των ψηφοδελτίων, και τα κατάφερε καλά. Περίπου 10 βουλευτές είναι νεαρότεροι του 44χρονου προέδρου του ΠΑΣΟΚ (από τους 32χρονους Μανώλη Χριστοδουλάκη και Νάγια Γρηγοράκου, και τον 33χρονο Παναγιώτη Δουδωνή, ως τον «μεγαλύτερο» της παρέας, τον 40χρονο Παύλο Χρηστίδη). Νέα παιδιά με όρεξη για δουλειά, και με πίστη στο μελλοντικό όραμα του ΠΑΣΟΚ. Χωρούσε ο Καστανίδης σε αυτή την Κοινοβουλευτική Ομάδα; Χωρούσε αν το ΠΑΣΟΚ είχε πάει καλύτερα στην Α’ Θεσσαλονίκης. Χωράει επίσης, αν πάει καλύτερα στις 25 Ιουνίου, και το παλέψει κι εκείνος. Αλλά δεν είναι σωστό, ούτε και του ταιριάζει για την υστεροφημία του, να ζητάει έστω και έμμεσα από τον Ανδρουλάκη να αφήσει εκτός Βουλής, ας πούμε τον Χρηστίδη, για να πάρει μια  ακόμη βουλευτική θητεία – εξ απονομής, ουσιαστικά. Νομίζω…

Εν είδει υστερόγραφου, για να πάρει μια ακόμη εικόνα τού τι είναι αυτό που κάνει, ο αγαπητός Χάρης, θα αναφέρω το παράδειγμα του Αλ. Τσίπρα. Από τις τρεις περιφέρειες όπου ήταν υποψήφιος (Α’ Θεσσαλονίκης, Δωδεκάνησα, Α’ Πειραιά), επέλεξε την έδρα της Α’ Πειραιά αφήνοντας εκτός Βουλής το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, υπουργό του επί σειρά ετών, Θοδ. Δρίτσα. Δεν είδα πουθενά δηλώσεις Δρίτσα, και ειδικότερα να καταγγέλλει ότι ο Τσίπρας τον αφήνει εκτός Βουλής γιατί έχει μαζί του «προσωπικό» πρόβλημα. Αν του λέει κάτι αυτό…