Πραγματικά ισόβια για τις γυναικοκτονίες

Η σπαρακτική εικόνα της μητέρας της Ελένης Τοπαλούδη έξω από το Εφετείο της Αθήνας, αμέσως μετά την καταδίκη των δύο κατηγορουμένων για τον βιασμό και τη δολοφονία του παιδιού της σε ισόβια κάθειρξη, να πέφτει στην αγκαλιά των μανάδων των Γαρυφαλλιάς που δολοφονήθηκε στη Φολέγανδρο και της Ερατώς που δολοφονήθηκε στη Λέσβο αποτελεί την καλύτερη επιβεβαίωση της φράσης «μία εικόνα χίλιες λέξεις».

Μόνο που για τις μητέρες όλων αυτών γυναικών, που ξύπνησαν πάλι οι οδυνηρές μνήμες με την πρόσφατη γυναικοκτονία στη Χαλκιδική, με θύμα μια 39χρονη γυναίκα, μία λέξη έχει νόημα: «Ισόβια» για τους δράστες των εγκληματικών πράξεων που αναίτια και με βίαιο τρόπο έκοψαν το νήμα της ζωής των παιδιών τους. Οι οικογένειες των θυμάτων γνωρίζουν καλά πως καμία ποινή, καμία τιμωρία δεν είναι αρκετή και δεν μπορεί να ξαναφέρει πίσω στη ζωή τα θύματα. Οπως γνωρίζουν πως η ποινή της ισόβιας κάθειρξης που επιβάλλεται στους δράστες έχει εκ του νόμου συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης. Γι’ αυτό και κατ’ επανάληψη έχουν απευθύνει τη δική τους έκκληση ζητώντας από τους αρμόδιους να ξαναδούν το θέμα της ποινικής αντιμετώπισης τέτοιου είδους υποθέσεων όχι μόνο για την τιμωρία των δραστών που σκότωσαν τα δικά τους παιδιά, αλλά και ως ένα ευρύτερο μήνυμα προς την κοινωνία. Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί και απόψεις από νομικούς ότι η γυναικοκτονία θα μπορούσε να θεωρηθεί ως επιβαρυντική περίσταση με ό,τι αυτό θα μπορούσε να συνεπάγεται, ενδεχομένως, και ως προς την έκτιση της ποινής από τους δράστες τέτοιων εγκληματικών πράξεων.

Ξεχωριστό αδίκημα
Αξίζει να σημειωθεί ότι μπροστά στην αύξηση των γυναικοκτονιών και της έμφυλης βίας ο πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλης Πλιώτας είχε ανοίξει, εμμέσως πλην σαφώς, το ζήτημα της τυποποίησης της «γυναικοκτονίας» ως ξεχωριστό αδίκημα στο κεφάλαιο δίωξης της ανθρωποκτονίας του Ποινικού Κώδικα.

Ο πρώην ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός, με μια εξαιρετικά εμπεριστατωμένη νομική προσέγγιση του ζητήματος της ενδοοικογενειακής βίας, έθετε για πρώτη φορά στη δημόσια – νομική – συζήτηση το θέμα της τυποποίησης της γυναικοκτονίας ως αυτοτελούς αδικήματος: «Με αφορμή αυτές τις καταστάσεις και στη χώρα μας, ευρέως, οι περιπτώσεις αφαίρεσης της ζωής γυναίκας, ιδίως από σεξιστικά κίνητρα, “λόγους τιμής”, σκοπούς εμπορίας ανθρώπων και οικονομική εκμετάλλευση, αποδίδονται με τον όρο “γυναικοκτονία” και γίνεται λόγος για ανάγκη διακριτής τυποποιημένης ποινικής πρόβλεψης ή και για αναγωγή αυτής ως διακεκριμένης παραλλαγής της ανθρωποκτονίας του άρθρου 299 ΠΚ. Διεθνώς, σε αρκετές χώρες, καθώς το φαινόμενο δεν είναι μόνο ελληνικό αλλά έχει προσλάβει παγκόσμιες διαστάσεις, υιοθετήθηκε και νομοθετικά η θεώρηση αυτή» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Τι προβλέπει ο νόμος
Οσο για το τι προβλέπει ο νόμος; Οι ισοβίτες, πριν από τις αλλαγές του Ποινικού Κώδικα, στο τέλος του 2021, για αξιόποινες πράξεις που είχαν τελεστεί μέχρι τότε θεμελίωναν δικαίωμα αποφυλάκισης έπειτα από 16 χρόνια, ενώ για εγκλήματα που διαπράχθηκαν μετά τις τροποποιήσεις αυξήθηκε κατά δύο χρόνια η παραμονή στη φυλακή για τους ισοβίτες, που μπορούν να βγουν ύστερα από 18 χρόνια κράτηση.