Ας κοιτάξει τον καθρέφτη του{CR}

Ούτε καν ήξερα ότι γίνεται ακόμη ο σαχλός διαγωνισμός της Eurovision. Ας είναι καλά ο Νίκος Κοτζιάς, που κατήγγειλε την πισώπλατη μαχαιριά της Ελλάδας στην Κύπρο και, έτσι, έμαθα ότι ο θεσμός εξακολουθεί να υφίσταται. Ανακούφιση, αγαπητοί αναγνώστες! Μεγάλη ανακούφιση να ξέρεις ότι η Ευρώπη έχει έναν μόνιμο θεσμό ιδιαίτερου κύρους, αφιερωμένο στην καλλιέργεια της ουκρανικής, της πολωνικής και της σκανδιναβικής ποπ…

Το δούλεμα που πέφτει εις βάρος του είναι δικαιολογημένο, ωστόσο σε ένα μόνο σημείο έχει δίκιο ο τέως υπουργός Εξωτερικών: ότι το Κυπριακό πηγαίνει κατά διαβόλου. (Τους λόγους έχω αναλύσει επανειλημμένως, δεν αντέχω να τους επαναλάβω μία ακόμη φορά.) Τι θα άλλαζε στο Κυπριακό, αν η Ελλάδα στον διαγωνισμό της Eurovision έδινε 10 βαθμούς, αντί για 4, στην Κύπρο; Θα μπορούσε να απαντήσει κάποιος ότι, ναι, δεν έχει πρακτική αξία, αλλά συμβολική. Θα έδειχνε την αποφασιστικότητα της μητέρας πατρίδας να μείνει στο πλευρό της Κύπρου! Πολύ ωραία, να το δεχθώ. Ξέρετε όμως πού μας έχει οδηγήσει αυτή η «αποφασιστικότητα», δηλαδή η ενοχική υποταγή της Αθήνας στην εξωπραγματική πολιτική της Λευκωσίας; Θα σας πω αμέσως με τρεις ειδήσεις των τελευταίων δύο εβδομάδων από την Κύπρο.

Η πρώτη. Στις 29 Απριλίου έγινε γνωστό, μέσω της εφημερίδας «Πολίτης», που αναπαρήγαγε δημοσίευμα του τουρκοκυπριακού Τύπου, ότι τουρκοκύπριος επιχειρηματίας αγόρασε από τους ελληνοκύπριους ιδιοκτήτες τους τρία ξενοδοχεία στο Βαρώσι της Αμμοχώστου και προγραμματίζει να τα λειτουργήσει το 2025. Υποστηρίζει ότι η διαδικασία ήταν νομότυπη και ότι τα σχετικά έγγραφα κατατέθηκαν και στα δύο υπουργεία Εσωτερικών – το κανονικό και το, ούτως ειπείν, ψευδοϋπουργείο, κατά τον γνωστό πατριωτικό νεολογισμό «ψευδοκράτος».

Η δεύτερη. Στις 4 Μαΐου ο μάλλον φιλοκυβερνητικός «Φιλελεύθερος» γράφει ότι οι 218 οριοφύλακες (sic), που προσελήφθησαν με ταχείες διαδικασίες, πιάνουν δουλειά για την επιτήρηση της πράσινης γραμμής, που χωρίζει την ελεύθερη Κύπρο από τα κατεχόμενα. Το ερώτημα εδώ είναι τι πάει να πει οριοφύλακας και σε τι διαφέρει από τον γνωστό μας συνοριοφύλακα. Σε τίποτα επί της ουσίας, απλώς δεν τολμούν να χρησιμοποιήσουν τη λέξη που περιγράφει την πραγματικότητα. Το Κυπριακό, βλέπετε, είναι το κατ’ εξοχήν πεδίο όπου η πολιτική ορθότητα επιβλήθηκε απολύτως και μάλιστα προτού επινοηθεί ο όρος. Είναι πεδίο έρευνας λαμπρό, για όποιον ενδιαφέρεται να ερευνήσει πώς η επιβολή μιας εξωπραγματικής γλώσσας μεταβάλλει συν τω χρόνω την πρόσληψη της πραγματικότητας σε εκείνους που τη χρησιμοποιούν.

Η τρίτη. Γνωρίζαμε ότι η Κύπρος περιλαμβάνεται στις κυρώσεις των ΗΠΑ εις βάρος φυσικών και νομικών προσώπων που διευκολύνουν τη διακίνηση του ρωσικού χρήματος – είχε γραφεί εκτενώς στον κυπριακό Τύπο. Αυτό που μάθαμε επιπλέον από τον «Πολίτη» στις 11 Μαΐου είναι ότι δεν είναι μόνο το «Μνημόνιο» που επέβαλαν Αμερικανοί και Βρετανοί στην Κύπρο, για τον μηχανισμό εφαρμογής των κυρώσεων, έστειλαν και μια «Τρόικα» για να τους ελέγχει από κοντά. Συγκεκριμένα, πρόκειται για ομάδα 20 αμερικανών ειδικών, που ερευνούν τις διασυνδέσεις των δικηγορικών και ελεγκτικών γραφείων. Οσο για τα στοιχεία που προσκόμισαν οι Αμερικανοί στις κυπριακές Αρχές, φτάνουν τις 800 σελίδες. Διπλωματική πηγή (προφανώς ξένης χώρας, αν και δεν διευκρινίζεται στο δημοσίευμα) δήλωσε ότι το μήνυμα αυτών των ενεργειών είναι ότι «η κυβέρνηση θα πρέπει να περάσει από τα λόγια στην πράξη», όσον αφορά τις υπηρεσίες σε ρώσους ολιγάρχες.

Πιστεύετε ότι θα μπορούσε κάτι από αυτά να εμποδιστεί, αν η Ελλάδα έδινε το δεκάρι σε κάποιον Andrew Lambrou από την Κύπρο; Αν το πιστεύει κανείς, εγώ θαυμάζω την αγνότητα της ψυχής του, του συνιστώ όμως να προσέχει γιατί τον περιμένουν πολλές δυσάρεστες εκπλήξεις στην πορεία της ζωής. Το Κυπριακό, λοιπόν, κατρακυλάει με τη δύναμη της βαρύτητας και καλώς ανησυχεί ο Ν. Κοτζιάς. Σε ένα σημείο, όμως, διαφωνώ απολύτως μαζί του και είναι το εξής: αυτά που συμβαίνουν στο Κυπριακό και οδηγούν προς το ακατονόμαστο, πλην αναπόφευκτο, τέλος δεν είναι το αποτέλεσμα καμίας συνωμοσίας σκοτεινών κέντρων και κουραφέξαλα. Είναι τα επίχειρα της δικής του πολιτικής στο Κυπριακό, σε αγαστή συνεργασία με τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Τον εαυτό του να μέμφεται και κανέναν άλλον.