Χαραμάδα δόξας
Τα μυστικά της επιτυχίας της Μπαρτσελόνα, η... φαραωνική παρέλαση του θριάμβου και το βουνό των προβλημάτων που καλείται να ανέβει όταν τα φώτα χαμηλώσουν
«Κάηκε» η Ράμπλα με την ανάδειξη της Μπαρτσελόνα σε πρωταθλήτρια Ισπανίας. Οι Μπλαουγκράνα μπορούν να κάνουν ένα μικρό διάλειμμα χαράς πριν επιστρέψουν στα προβλήματα, που δεν είναι λίγα
Πειθαρχία, άμυνα, Λεβαντόφσκι. Το τρίπτυχο της επιτυχίας που έβγαλε ξανά τον κόσμο της Καταλωνίας στους δρόμους για να γιορτάσει τον πρώτο τίτλο της Μπαρτσελόνα στη Λα Λίγκα την τελευταία τετραετία.
Τη χρυσή εποχή των αρχών της προηγούμενης δεκαετίας προσπαθεί να αναβιώσει η ηγεσία της Μπάρτσα με αφορμή την επιστροφή της ομάδας στην κορυφή του ισπανικού ποδοσφαίρου με παρελάσεις όπως αυτές που έκανε για τις κατακτήσεις των τρεμπλ το 2009 και το 2015, τους 100 βαθμούς του 2013 και το νταμπλ του 2018. Στη χθεσινή παρέλαση η ηγεσία του κλαμπ τοποθέτησε στην κεφαλή της πορείας από το Καμπ Νου στην Αψίδα του Θριάμβου τη γυναικεία ομάδα που κατέκτησε τον τίτλο από τον Απρίλιο και ακολούθησαν οι άνδρες. Είναι και αυτός ένας τρόπος επίδειξης ισχύος από πλευράς Μπάρτσα, που παρά την ευφορία της στιγμής δεν παύει να ανησυχεί για το άμεσο μέλλον. Η υπόθεση «Νεγρέιρα» εξακολουθεί να απειλεί την παρουσία της στο επόμενο Τσάμπιονς Λιγκ και φυσικά την οικονομική της επιβίωση.
Παρά τις αντιξοότητες των δύο τελευταίων χρόνων η Μπάρτσα κατάφερε να ανοίξει έναν νέο κύκλο επιτυχιών που έστεψε για πρώτη φορά πρωταθλητές 15 από τους παίκτες της ομάδας. Μόνο οι Μπουσκέτς, Σέρτζι Ρομπέρτο, Ζόρντι Αλμπα, Τερ Στέγκεν και Ντεμπελέ είχαν νιώσει ξανά τη γεύση της επιτυχίας.
Με την επιστροφή του Τσάβι αυτή τη φορά ως προπονητή, άλλαξε ρότα το ταλαιπωρημένο σκάφος της Μπάρτσα και επιβλήθηκε άμεσα η χαμένη πειθαρχία στα αποδυτήρια.
Τέλος οι καθυστερημένες αφίξεις στις προπονήσεις, οι παίκτες πρέπει να προσέρχονται στο προπονητικό κέντρο 90 λεπτά νωρίτερα ώστε να τρώνε όλοι μαζί πρωινό και στη συνέχεια μεσημεριανό, ενώ τα πρόστιμα πέφτουν βροχή σε περιπτώσεις παραβίασης των κανόνων.
Αυτή τη φορά η αγωνιστική επιτυχία της Μπάρτσα δεν στηρίχθηκε στην επίθεσή της αλλά στην άμυνα και στην κυνικότητα. Σε 34 αγώνες έχει δεχθεί μόλις 13 γκολ διατηρώντας απαραβίαστη την εστία της σε 25 αγώνες, όταν το ιστορικό ρεκόρ είναι 26 αγώνες και το έχει πετύχει η Λα Κορούνια τη σεζόν 1993-94. Κρατώντας το «μηδέν» στην άμυνα μπορούσε να παίρνει εύκολα νίκες με το φτωχό 1-0. Το επανέλαβε συνολικά 11 φορές.
Το τρίτο στοιχείο που έγειρε την πλάστιγγα υπέρ των Μπλαουγκράνα ήταν η προσθήκη του Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι στο ρόστερ. Ο έμπειρος Πολωνός έκανε αμέσως αισθητή την παρουσία του σημειώνοντας 13 γκολ στις πρώτες 14 αγωνιστικές του πρωταθλήματος, γεγονός που έδωσε ώθηση στην Μπάρτσα να ανέβει στην πρώτη θέση της βαθμολογίας λίγο πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ, από την οποία δεν έπεσε ποτέ ξανά.
Μετα-μουντιαλικά ο Λέβα έχασε την επαφή του με τα δίχτυα δυσκολεύοντας το έργο της Καταλανών, όπως στα ματς με την Τζιρόνα και τη Χετάφε που έληξαν χωρίς τέρματα ή με τη Ράγιο Βαγιεκάνο από την οποία ηττήθηκαν. Στις τέσσερις τελευταίες αγωνιστικές ο Πολωνός έγινε ξανά ο παλιός καλός Λέβα κάνοντας πιο εύκολα τα πράγματα.
Σημαντική ήταν ωστόσο και η συμβολή των νεαρών άσων Γκάβι, Πέδρι και Μπαλντέ στους οποίους έδωσε φανέλα βασικού ο Τσάβι, ακολουθώντας την παλιά καλή συνταγή του ποδοσφαιρικού «παππού» του, Γιόχαν Κρόιφ.
Ο 27ος τίτλος της Μπάρτσα έχει ασφαλώς τη σφραγίδα του Τσάβι, όσο κι αν προσπαθεί να αποποιηθεί την επιτυχία, διαμοιράζοντας τα κομμάτια της σε όλη την ομάδα για να τονίσει το οικογενειακό κλίμα που επικρατεί στις τάξεις της.
«Δεν είναι η Λα Λίγκα του Τσάβι. Δεν νιώθω άνετα όταν το ακούω. Είναι μια νέα εποχή και θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε προς αυτή την κατεύθυνση», λέει ο προπονητής των πρωταθλητών.














