Ο Τραμπ είναι πλέον επισήμως σεξουαλικός κακοποιητής

Οχι, η ετυμηγορία δεν ισοδυναμεί με πλήρη δικαίωση. Αλλά για την Ε. Τζιν Κάρολ και για τις περισσότερες από 24 άλλες γυναίκες που, εδώ και πολλά χρόνια, έχουν κατηγορήσει τον Ντόναλντ Τραμπ για σεξουαλική παρενόχληση, έφτασε πολύ κοντά. Επιτέλους, αυτός που έχει κατηγορηθεί τόσο συχνά ως «αρπακτικό» απέναντι στις γυναίκες, θα λογοδοτούσε για τουλάχιστον ένα μέρος των παραπτωμάτων του. Οχι για βιασμό, κάτι που κατέθεσε η Κάρολ ότι συνέβη σε ένα δοκιμαστήριο πολυκαταστήματος πριν από 27 χρόνια, αλλά για σεξουαλική επίθεση και δυσφήμηση – και για 5 εκατομμύρια δολάρια.

Οχι, δεν είναι αρκετό. Δεν είναι αρκετό για να καταστραφεί η ικανότητα της συγκεκριμένης γυναίκας να ζήσει μια ζωή χωρίς τραύματα. Δεν είναι αρκετό για την πρόκληση ανυπολόγιστης βλάβης σε τόσους πολλούς άλλους.

Αλλά είναι αρκετό για να μπορεί ο Τραμπ να παρουσιαστεί ως σεξουαλικός κακοποιητής. Η απόφαση των ενόρκων της Νέας Υόρκης σίγουρα δεν άργησε να ληφθεί. Χρειάστηκαν μόλις δύο ώρες για να καταλήξει στην απόφασή της η ομάδα των ενόρκων. Τόσο γρήγορα, μάλιστα, που οι τρεις γυναίκες και οι έξι άνδρες φάνηκε να έχουν πάρει την απόφασή τους από τη στιγμή που μπήκαν στη σύσκεψη.

Καθώς ολοκληρώνονταν οι τελικές αγορεύσεις της δίκης, βρήκα τον εαυτό μου να σκέφτεται το ανέκδοτο που αποδίδεται στον Γκράουτσο Μαρξ: «Ποιον θα πιστέψετε – εμένα ή τα ίδια σας τα μάτια;». Στην προκειμένη περίπτωση, το ερώτημα ήταν «Ποιον θα πιστέψετε – έναν αποδεδειγμένα ψεύτη ή μια 79χρονη, αγαπημένη αρθρογράφο που προσέφερε σημαντική επιβεβαίωση για την εκδοχή της για τα γεγονότα;».

Οι ένορκοι επέλεξαν να πιστέψουν την E. Τζιν Κάρολ – όχι πλήρως, αλλά επέλεξαν να την πιστέψουν. Δεν γνώριζαν (πιθανότατα) καν ότι ο Τραμπ έλεγε ψέματα για τη δίκη μόλις λίγες ώρες πριν, όταν ισχυρίστηκε ψευδώς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να μιλήσει. Φυσικά, είχε κάθε ευκαιρία να το κάνει.

Οπως το βλέπει ο Τραμπ, η διασημότητα συνοδεύτηκε από την ατιμωρησία. Επιτέλους, αυτό τελείωσε. Το γεγονός ότι η ετυμηγορία συνέβη μόλις μία ημέρα πριν από την προγραμματισμένη εμφάνιση στο CNN του Τραμπ – ο οποίος διεκδικεί το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών για τον δεύτερο γύρο της χειρότερης προεδρίας στη σύγχρονη αμερικανική ιστορία – κάνει την απόφαση του ειδησεογραφικού δικτύου να πραγματοποιήσει τη ζωντανή εκδήλωση ακόμη πιο αμφίβολη.

Τώρα ο Τραμπ, εκτός από τα ψέματα για τις εκλογές του 2020 έχει άλλο ένα θέμα να αναπτύξει, παρουσιάζοντας τον εαυτό του, για άλλη μια φορά, ως θύμα. Ο Τραμπ δεν δείχνει ποτέ μετάνοια ούτε δισταγμό ούτε αυτοκριτική. Αντ’ αυτού, είπε ότι θα ασκήσει έφεση και κατακεραύνωσε την ετυμηγορία ως «ντροπή – συνέχεια του μεγαλύτερου κυνηγιού μαγισσών όλων των εποχών».

«Ο μισογυνισμός, όπως και ο ρατσισμός, ευδοκιμεί όταν έχει έναν cheerleader», έγραψε η Μόλι Γιονγκ-Φαστ στο Vanity Fair, «όταν έχει κάποιον που δίνει στους υποστηρικτές του την άδεια να ασχοληθούν με αυτόν». Ο Τραμπ έχει σίγουρα παίξει αυτόν τον ρόλο στο έπακρο. Οταν ο Τραμπ καυχιόταν περίφημα ότι κάποιος χαρισματικός σταρ – όπως βλέπει τον εαυτό του – μπορεί «να τις αρπάξει από το μ….», πίστευε ότι θα μπορούσε πάντα να τη γλιτώνει. Οχι, πια.