Ο προπαρασκευαστής και ο δάσκαλος

Ο πρώτος ημιτελικός ανάμεσα στη Ρεάλ Μαδρίτης και τη Μάντσεστερ Σίτι που έγινε το βράδυ της Τετάρτης στο Μπερναμπέου ολοκληρώθηκε με μια ισοπαλία με 1-1. Οι δύο ομάδες έδωσαν ραντεβού στο Μάντσεστερ την επόμενη Τετάρτη. Η ρεβάνς θα μεταδοθεί από το Μega και θα είναι ένας τελικός πριν από τον τελικό της Κωνσταντινούπολης. Κάτι μου λέει πως θα είναι ένα ματς πιο σημαντικό από τον πραγματικό τελικό. Διότι όποιος προκριθεί θα κερδίσει το τρόπαιο.

Παρουσίες

Ο προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης Κάρλο Αντσελότι έχει οκτώ παρουσίες σε ημιτελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Πεπ Γκουαρντιόλα, μεγάλο αφεντικό της Σίτι, έχει εννέα. Και οι δύο γνωρίζουν πολύ καλά την ιδιαιτερότητα των συγκεκριμένων ματς, και οι δύο ήταν αντίπαλοι στους ημιτελικούς στο τιμόνι των συγκεκριμένων ομάδων και πέρυσι. Πέρυσι, την πρώτη φορά που είδαμε σε ημιτελικό τη Βασίλισσα απέναντι στην πάμπλουτη σφετερίστρια του θρόνου της, είχαμε παρακολουθήσει δύο απολαυστικά ματς: η Ρεάλ πήρε την πρόκριση με συνολικό σκορ 6-5, καθώς είχε ηττηθεί με 4-3 στο Ετιχαντ και είχε επικρατήσει, στην παράταση μάλιστα, με 3-1 στην έδρα της. Το ματς της Τρίτης δεν έμοιαζε καθόλου με κανένα από τα περσινά. Από άποψη θεάματος ήταν μια μικρή απογοήτευση. Γιατί; Γιατί η περσινές περιπέτειες των δύο προπονητών τους οδήγησαν σε διαφορετικές επιλογές.

Εμαθε

Για τον Πεπ Γκουαρντιόλα μπορείς να πεις ότι έπαθε κι έμαθε: πέρυσι η ομάδα του σημείωσε πέντε γκολ σε δύο ματς κι αποκλείστηκε. Ηταν λογικό να περιμένει κανείς πως μολονότι η Σίτι θα κρατούσε πιο πολύ την μπάλα στο Μπερναμπέου (αυτό άλλωστε αγαπάει να κάνει…), θα ήταν ωστόσο πιο προσεκτική από πέρυσι – πράγμα που έγινε. Ομως προσοχή στην άμυνα έδειξε και η Ρεάλ. Γιατί; Κυρίως γιατί ο Αντσελότι δεν ξέχασε πώς η ομάδα του προκρίθηκε πέρυσι. Το ότι τα κατάφερε, ενώ δέχτηκε τέσσερα γκολ στο πρώτο παιχνίδι στην Αγγλία κι ενώ έχανε με 0-1 μέχρι να αρχίσει να τρέχει ο χρόνος των καθυστερήσεων στο Μπερναμπέου, δεν έσβησε από το μυαλό του μόνο και μόνο γιατί η Βασίλισσα προκρίθηκε. Οπως και ο Πεπ δεν ήθελε να ξαναδεί το περσινό ματς… Οταν οι προπονητές αρχίζουν να σκέφτονται τι λάθος έγινε, στο ποδόσφαιρο προκύπτουν πάντα πιο κλειστά ματς. Είναι κανόνας. Ακόμα κι αν στο γήπεδο υπάρχουν αστέρια όπως ο Χάαλαντ, ο Ντε Μπρόινε, ο Βινίσιους, ο Μπενζεμά κι ο Μόντριτς, οι προπονητές θα βρουν τον τρόπο να τους βάλουν να σκέφτονται – κι όταν όλοι αυτοί σκέφτονται, η σκοπιμότητα εισβάλλει από την πίσω πόρτα. Εχω μεγάλη απορία να δω τι θα γίνει στη ρεβάνς. Διότι στο Μάντσεστερ ένα κλειστό ματς δεν βολεύει τον γηπεδούχο Γκουαρντιόλα. Κι ο Αντσελότι έχει μια ομάδα που όταν βρει χώρους μπορεί να είναι επικίνδυνη…

Μπαρτζώκας

Είχα μεγάλη απορία και για τη σκακιστικού επιπέδου αναμέτρηση του Γιώργου Μπαρτζώκα με τον Δημήτρη Ιτούδη στo πέμπτο ματς του Ολυμπιακού με τη Φενέρ στα playoffs της Ευρωλίγκας. Αυτή τη φορά πήρε την παρτίδα ο προπονητής του Ολυμπιακού για έναν απλό λόγο: γιατί δεν φοβήθηκε. Ο Ιτούδης αποκλείστηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του με μια ομάδα του στα playoffs – ίσως γιατί πρώτη φορά είχε απέναντί του έναν προπονητή που έδειξε τόσο μεγάλη πίστη στο παιχνίδι που διδάσκει στην ομάδα του εδώ και δύο χρόνια. Ενας άλλος προπονητής στη θέση του Μπαρτζώκα, βλέποντας τον Ολυμπιακό του να δεινοπαθεί σε τρία (συνεχόμενα…) ματς της σειράς, θα προσπαθούσε να αλλάξει κάτι ψάχνοντας έναν τρόπο να αιφνιδιάσει τον αντίπαλό του. Ο Μπαρτζώκας δείχνοντας μεγάλη πίστη στη βασική του ιδέα (που είναι ότι στην επίθεση παίζουν όλοι και δεν υπάρχουν ρολίστες), ζήτησε από τους παίκτες του σκληρότερη άμυνα – λέγεται πως τους έδειξε κι ένα βίντεο με τα σκληρά μαρκαρίσματα των παικτών της Φενέρ στα δύο ματς της Πόλης. Και κάπως έτσι πήρε μια εύκολη τελική νίκη σε μια σειρά με πολλά καρδιοχτύπια, στην οποία ο μεν Ιτούδης απέδειξε πως είναι ένας εξαιρετικός προπαρασκευαστής αγώνων, ο δε Μπαρτζώκας ότι είναι ένας σπουδαίος δάσκαλος με πιστούς μαθητές. Δουλειά λιγάκι πιο σύνθετη, πιο δύσκολη και πιο ενδιαφέρουσα…

Σλούκας

Ο Ολυμπιακός πάει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στο Final 4 και το ωραίο είναι ότι το κάνει στηριγμένος σε έλληνες παίκτες κυρίως, αλλά και σε ξένους που έχουν δεθεί με τον σύλλογο. Και είναι εντυπωσιακό ότι στον καιρό που οι ομάδες του μπάσκετ βασίζονται σε τρομερά σκληρούς αθλητές, που «δέρνουν» στην άμυνα, καρφώνουν και ανεβοκατεβαίνουν το γήπεδο σαν σπρίντερ, ο ηγέτης του είναι ο Κώστας Σλούκας, δηλαδή ένας πανέξυπνος τύπος που δεν καμαρώνει για τα ατσάλινα μπράτσα του, αλλά την Τρίτη το βράδυ είχε στο ΣΕΦ περισσότερο μυαλό από όλους όσοι πάτησαν το παρκέ.

Παραπάνω

Στο μεταξύ συνεχίζεται το υπέροχο σίριαλ της αναζήτησης ενός γηπέδου για τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος. Το «υπάρχουν τρία γήπεδα, ένα στην Αλβανία, ένα στην Πολωνία και ένα στη Ρουμανία», που από την ΕΠΟ κυκλοφορεί, μου ακούγεται ως απειλή για τις πολύπαθες αυτές χώρες. Πέρα από τα χωρατά χθες ο πανταχού παρών σύμβουλος της ΕΠΟ κ. Διακοφώτης αποκάλυψε πως ζητήθηκε από τις ομάδες (δηλαδή τον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ) να πείσουν τον δήμαρχο Βόλου Αχιλλέα Μπέο να παραχωρήσει το Πανθεσσαλικό και παραδέχτηκε αυτό που από την αρχή της κωμωδίας αυτής σας γράφω, πως δηλαδή πρόβλημα για την ΕΠΟ είναι κυρίως οι προσκλήσεις. «Θέλουμε μερικές παραπάνω και το θέμα θα λυθεί» είπε ο Διακοφώτης. Για να εξυπηρετήσουμε και όσους φρόντισαν να εκλεγούμε, προσθέτω εγώ. Ακόμα κι ο τελικός Κυπέλλου δεν είναι τίποτα πιο πολύ από νταραβέρι.

Τίποτα

Η όλη ιστορία σε μια άλλη χώρα θα προκαλούσε προβληματισμό πρώτα από όλα σε όσους διοικούν το ποδόσφαιρο και στη συνέχεια σε όσους ανέχονται όσους διοικούν το ποδόσφαιρο. Οι πρώτοι θα έπρεπε να αναρωτηθούν πώς γίνεται μια κατά τα άλλα γιορτή του ποδοσφαίρου να μη θέλει να τη φιλοξενήσει καμία πόλη. Οι δεύτεροι θα έπρεπε να φροντίσουν οι πρωταγωνιστές αυτής της οργανωτικής φαρσοκωμωδίας να εξαφανιστούν διότι το σπορ το εξευτελίζουν. Φυσικά εδώ δεν θα γίνει τίποτα. Η όλη ιστορία θα έχει ως κατάληξη ένα διοργανωτικά θλιβερό ματς. Και θα μας μείνει απλά η απορία ποιον εννοεί ο Ραζβάν Λουτσέσκου όταν λέει πως γνωρίζει ποιος είναι αυτός που δεν θέλει να γίνει ο τελικός και γιατί δημιουργεί αυτή την αναστάτωση…