Καθολική αποθέωση

Ηταν προς τα τέλη της δεκαετίας του 1980 όπου τις Πέμπτες ερήμωναν οι δρόμοι. Φίλαθλοι όλων των ομάδων έμεναν στο σπίτι μπροστά στις τηλεοράσεις για να χαζέψουν τον Αρη του Γκάλη και του Γιαννάκη αλλά και του Γιάννη Ιωαννίδη.

Κάτι ανάλογο έχει πετύχει – ιδιαίτερα την τελευταία διετία – ο Ολυμπιακός του Γιώργου Μπαρτζώκα έχοντας προχωρήσει ακόμα περισσότερο καθώς δεν έχει Γκάλη και Γιαννάκη, αλλά 12-14 σχεδόν ισάξιους παίκτες που ο καθένας έχει το δικό του ξεχωριστό ρόλο και βάζει το δικό του λιθαράκι για κάθε νέα νίκη και κάθε επιτυχία.

Ο Ολυμπιακός πήγε με τον δικό του (ξεχωριστό) τρόπο σε ένα ακόμα φάιναλ  φορ, το 12ο της ιστορίας του και το 8ο από το 2009 και μέχρι σήμερα από τότε που είχαν πάρει τις μετοχές του συλλόγου οι αδελφοί Αγγελόπουλοι.

Οι πρωταθλητές Ελλάδας εκτός του ότι δείχνουν να διαθέτουν μια διαχρονικότητα στο να είναι παρόντες στο κορυφαίο μπασκετικό γεγονός της Ευρώπης το καταφέρνουν όλο και με πιο εντυπωσιακό τρόπο.

Καθώς εφέτος για παράδειγμα βγήκαν πρώτοι στην πιο ανταγωνιστική – μακράν – Ευρωλίγκα όλων των εποχών και απέκλεισαν μια μεγάλη ομάδα που θα μπορούσε κάλλιστα να βρίσκεται στο φάιναλ φορ και μέχρι την 33η αγωνιστική βρισκόταν μεταξύ 4ης και 5ης θέσης στη βαθμολογία.

Για μια ακόμα χρονιά οι Ερυθρόλευκοι δημιουργούν ένα μοντέλο που επιχειρούν αρκετά κλαμπ να το αντιγράψουν, καθώς κάθε χρόνο η ομάδα παρουσιάζεται και καλύτερη ενώ την ίδια στιγμή είχε αποχαιρετήσει την τελευταία διετία παίκτες «μύθους» του συλλόγου όπως ο Βασίλης Σπανούλης και ο Γιώργος Πρίντεζης που έχουν γράψει με χρυσά γράμματα κάποιες από τις πιο σπουδαίες σελίδες στην ιστορία των Ερυθρόλευκων.

Την ίδια στιγμή είναι μια ομάδα που χαίρεται να τη βλέπει ο κάθε φίλαθλος ανεξάρτητα από την ομάδα που ο ίδιος υποστηρίζει και την ίδια στιγμή οι πρωταθλητές έχουν «εκπαιδεύσει» ουσιαστικά το κοινό τους δημιουργώντας του μπασκετική παιδεία.

Ο κόσμος της ομάδας μπορεί να χειροκροτήσει ένα κλέψιμο του Γουόκαπ ή ένα κόψιμο του Φαλ το ίδιο με ένα τρίποντο του Σλούκα ή ένα κάρφωμα του Παπανικολάου και να εκτιμήσει ισάξια μια άμυνα με έναν αιφνιδιασμό και αυτό αποτελεί παρακαταθήκη για το μέλλον του συλλόγου γενικότερα.