Ρήξεις

O άμεσος στόχος επετεύχθη: οι «μαχαιροβγάλτες» δεν θα λάβουν μέρος στις εκλογές. Η προσπάθεια του Κασιδιάρη να εκμεταλλευθεί τα παραθυράκια της νομοθεσίας ώστε να διεκδικήσει το δικαίωμα μιας νέας εισβολής στο Κοινοβούλιο απέτυχε. Και αυτό, όσο και να φωνάζει ο ΣΥΡΙΖΑ, πιστώνεται στη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ που, ανεξαρτήτως των κινήτρων τους, ψήφισαν ρυθμίσεις οι οποίες κατέστησαν μονόδρομο τον αποκλεισμό των εχθρών της δημοκρατίας. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έκανε καν τον κόπο να στείλει υπόμνημα στον Αρειο Πάγο.

Η μάχη λοιπόν κερδήθηκε. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με τον πόλεμο. Ο Κασιδιάρης θα συνεχίσει την τοξική του εκστρατεία από τη φυλακή και παραλλήλως θα χρησιμοποιήσει τα νόμιμα μέσα που έχει κάθε πολίτης σε μια δημοκρατία για να προσβάλει, στην Ελλάδα και την Ευρώπη, τη σε βάρος του απόφαση. Ο εφησυχασμός λοιπόν δεν επιτρέπεται, πολύ περισσότερο που δεν μιλάμε εδώ μόνο για ένα συγκεκριμένο άτομο, αλλά και για ένα μόρφωμα στο οποίο οι δημοσκοπήσεις έδιναν ακόμη και 4%.

Τι θέλουν αυτοί οι ψηφοφόροι; Είναι φασίστες; Γουστάρουν κόλπα χρυσαυγίτικα; Είναι ανενημέρωτοι; Είναι απλώς ανόητοι; ‘Η θεωρούν ότι ο μόνος τρόπος που τους έχει απομείνει για να διαμαρτυρηθούν κατά του «συστήματος» είναι να στηρίξουν τα αμετανόητα μέλη μιας εγκληματικής οργάνωσης;

Η κυβέρνηση θα συνεχίσει χωρίς αμφιβολία να επαγρυπνά ώστε να αποτύχουν και οι επόμενοι ελιγμοί των Κασιδιάρηδων. Αλλά δεν φτάνει αυτό. Χρειάζονται και ρήξεις. Χρειάζεται και η ριζική αντιμετώπιση παθογενειών που δίνουν τροφή στους κάθε μορφής λαϊκιστές, είτε χρησιμοποιούν μαχαίρια είτε όχι.

Ας πάρουμε τη διαφθορά. Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του Ευρωβαρόμετρου, το ποσοστό των Ελλήνων που πιστεύουν ότι η διαφθορά στη χώρα είναι «εκτεταμένη» έφτανε το 2022 το 98%, αυξημένο κατά 3% σε σχέση με το 2019. Το αντίστοιχο μέσο ποσοστό στην ΕΕ ήταν 68% το 2022, κατά 3% μικρότερο σε σχέση με το 2019. Οι ποσοστιαίες διαφορές ανάμεσα στην Ελλάδα και την ΕΕ είναι μεγάλες σε όλες τις ερωτήσεις που σχετίζονται με τη διαφθορά, είτε πρόκειται για τους θεσμούς είτε για την Αστυνομία, την Εφορία ή την Υγεία. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα. Στην ερώτηση «αν θέλετε κάτι από μια δημόσια υπηρεσία, πόσο αποδεκτό θεωρείτε α) να δώσετε ένα δώρο, β) να κάνετε μια χάρη, γ) να δώσετε χρήματα», τα αντίστοιχα ποσοστά στην Ελλάδα είναι 55%, 41% και 32%, έναντι 28%, 27% και 17% για την Ευρώπη.

Με άλλα λόγια, οι έλληνες πολίτες δεν αντιμετωπίζουν τη διαφθορά μόνο ως πρόβλημα, αλλά ως κάτι με το οποίο πρέπει να ζουν αν θέλουν να εξυπηρετούνται, ως ένα αναπόσπαστο συστατικό του ελληνικού τρόπου ζωής. Και κάποιοι επιλέγουν να «καταγγείλουν» αυτή τη «σαπίλα» υποστηρίζοντας το πιο σάπιο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας.

Να μια μείζων πρόκληση για την επόμενη κυβέρνηση Μητσοτάκη.