Ο τραγέλαφος ενός τελικού

Είμαστε στο τέλος του δεύτερου δεκαημέρου του Απριλίου. Κι όμως, ακόμη δεν έχει βγει η απόφαση, δεν προκύπτει λύση για το πού θα διεξαχθεί ο τελικός του Κυπέλλου. Και όσα συμβαίνουν στην ΕΠΟ είναι κωμικοτραγικά. Πρόκειται για ομοσπονδία υπό την αιγίδα της ΟΥΕΦΑ και άρα μας κάνουν διεθνώς ρεζίλι.

Η συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΠΟ που θα αποφασίσει για το θέμα προβλέπεται να γίνει στις 27 του μήνα. Μέχρι τότε κανείς εκ των φιναλίστ δεν θα ξέρει για ποιο γήπεδο θα πρέπει να ετοιμάζεται. Δεν θα πρέπει αυτό να μας εκπλήσσει – για τους διοικητικούς της ελληνικής ομοσπονδίας πρόκειται, και αυτοί κρίνονται για τα πεπραγμένα τους. Ο κ. Μπαλτάκος αρχικά «πήγε» τον τελικό στο εξωτερικό, στην Αγγλία, τη Γερμανία και την Αυστραλία, μετά… ταξίδεψε στην Κύπρο με τη… λεπτομέρεια πως δεν είχε το πράσινο φως από την κυπριακή Αστυνομία και ακολούθως έριξε ματιές στον Βόλο. Αλλά ούτε για εκεί είχε τη σύμφωνη γνώμη του δημάρχου. Κανείς δεν θέλει σκηνικά όπως αυτά του 2017 όταν οι μάχες μεταξύ οπαδών στην πεζογέφυρα έγιναν πρώτο θέμα στις ειδήσεις όλου του κόσμου. Οσο για το ΟΑΚΑ; Ασφαλώς το ήθελε ο κ. Μπαλτάκος και κόντρα στην προκήρυξη, υπήρχε όμως οφειλή, κι ας έλεγε πως δεν υφίσταται. Οχι μόνο χρωστά η ΕΠΟ, αλλά το ΟΑΚΑ ανέφερε αναλυτικά το μεγάλο ποσό (46.000 ευρώ) των χρωστούμενων!

Τώρα είμαστε ξανά μπροστά στο Πανθεσσαλικό. Γιατί είναι αμφίβολο αν συμφωνήσουν για Αθήνα οι δύο μονομάχοι. Με προϋποθέσεις για το γήπεδο του Βόλου που θα αναλυθούν όλες. Αν προκύψει συμφωνία. Με προσκλήσεις κατά τα φαινόμενα. Δηλαδή, πάνε σε τελικό με άδειες εξέδρες, γιατί έναν τελικό-γιορτή είναι φανερό πως η ΕΠΟ δεν μπορεί να διοργανώσει. Και αν πει ότι μπορεί, μάλλον δεν θα λέει αλήθεια ο πρόεδρος. Θα είναι η πρώτη φορά, όμως;