Ο άνθρωπος που δεν σταμάτησε να πέφτει στη Γη

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας εξωγήινος ο οποίος βρέθηκε στη Γη με αποστολή την ανεύρεση τρόπου μεταφοράς νερού πίσω στον ετοιμοθάνατο κόσμο του δικού του πλανήτη, του ρημαγμένου από την ξηρασία Ανθέα. Μόνον έτσι ο Ανθέας θα απέφευγε την καταστροφή. Ως γήινος, ο επισκέπτης επέλεξε το όνομα Τόμας Τζερόμ Νιούτον και για να πετύχει τον στόχο του άρχισε να πουλάει πατέντες προηγμένης τεχνολογίας καθότι στον Ανθέα τα πράγματα ήταν πολύ πιο μπροστά απ’ ό,τι στη Γη. Ομως η επιτυχία του, σύντομα (και αναμενόμενα) θα μετέτρεπε τον Τόμας Τζερόμ Νιούτον σε στόχο τόσο της κυβέρνησης όσο και μιας μοχθηρής αντίπαλης εταιρείας…

Οπως το αριστούργημα του Στάνλεϊ Κούμπρικ «2001, Η Οδύσσεια του Διαστήματος», έτσι και ο «Ανθρωπος που έπεσε στη Γη» (The man who fell to earth), του οποίου η ιστορία συνοψίζεται παραπάνω, είναι μια τολμηρή εξερεύνηση του κινηματογραφικού είδους της επιστημονικής φαντασίας ως μορφή τέχνης. Αυτή η παράξενη ιστορία του εξωγήινου Τόμας Τζερόμ Νιούτον που φέρει τη μορφή του πολυσχιδούς καλλιτέχνη Ντέιβιντ Μπόουι (1947 – 2016) και βρίσκεται στον ξένο πλανήτη σε «αποστολή διάσωσης» του δικού του, επρόκειτο να γίνει, τελικά, μια εξέδρα από την οποία εκτοξεύθηκε η ασύλληπτη οπτική περιήγηση του σκηνοθέτη Νίκολας Ρεγκ η οποία σε ένα δεύτερο επίπεδο μετατρέπεται σε μια περιπετειώδη εξέταση της αποξένωσης στη σύγχρονη ζωή της εποχής που γυρίστηκε η ταινία, στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Γιατί καθώς η αποστολή του Νιούτον μοιάζει να μην έχει τέλος (η ταινία, να σημειωθεί είναι «άχρονη») και να μην καταλήγει κάπου, εκείνος συνειδητοποιεί πως ενδίδει τελικά στις υπερβολές του κόσμου μας και γι’ αυτό απελπισμένος, το μόνο που από κάποια στιγμή και μετά θέλει, είναι να μπορέσει να επιστρέψει στην οικογένειά του.

Ο θρύλος που θα ακολουθούσε ένα από τα εμβληματικότερα cult movies της δεκαετίας του 1970 δεν θα έσβηνε ποτέ. Γιατί να που σήμερα, 47 χρόνια μετά την πρώτη προβολή της και έναν μετά το ριμέικ της που ακολούθησε το 2022 (με πρωταγωνιστή τον Τσιγουετέλ Ετζοφόρ) η ταινία έρχεται και πάλι στην επικαιρότητα καθώς προσφάτως κυκλοφόρησε η επίσημη διασκευή του «Ανθρώπου που έπεσε στη Γη» σε graphic novel («The Man Who Fell to Earth: The Official Movie Adaptation», στα ελληνικά βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις Anubis). Το έργο αυτής της προσαρμογής σε graphic novel ανέλαβαν ο Νταν Γουότερς που έγραψε το σενάριο και ο Ντεβ Πραμάνικ που έκανε την εικονογράφηση (η μετάφραση στα ελληνικά είναι του Χρήστου Τσέλιου).

Ενας από τους λόγους που το κινηματογραφικό ταξίδι ψυχεδέλειας του «Ανθρώπου που έπεσε στη Γη» απέκτησε τόσο φανατικούς ακολούθους ήταν ότι αν και βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Γουόλτερ Τέβις (πρώτη έκδοση 1963), του συγγραφέα των επιτυχημένων βιβλίων «The Hustler» (Ο τζογαδόρος), «Το χρώμα του χρήματος» και «The Queen’ s Gambit», «συμβάδισε» πολύ με την πραγματική πορεία ζωής του πρωταγωνιστή του, ο οποίος εκείνη την εποχή είχε όχι μόνο την όψη αλλά και τη συμπεριφορά εξωγήινου.

Ο Ντέιβιντ Μπόουι

Ο Μπόουι άλλωστε ήταν ένας από τους συντελεστές της ταινίας που δεν σταμάτησαν ποτέ να δηλώνουν την ικανοποίησή τους με αυτήν. Στις συνεντεύξεις που έδινε ο «Ανθρωπος που έπεσε στη Γη» δεν έλειπε σχεδόν ποτέ. «Είμαι τόσο χαρούμενος που έκανα αυτήν την ταινία, αλλά όταν τη γύριζα, δεν είχα ιδέα τι γυριζόταν» θα έλεγε ο Μπόουι το 1983 στο περιοδικό «Rolling Stone». Το εντυπωσιακό είναι ότι ακόμα και ο ίδιος ο Μπόουι παραδεχόταν ότι την εποχή των γυρισμάτων της ταινίας, ο εσωτερικός κόσμος του δεν απείχε και τόσο από εκείνον του Τόμας Τζερόμ Νιούτον. «Απλώς μάθαινα τα λόγια μου για τα γυρίσματα της κάθε ημέρας και τα έλεγα ακριβώς όπως εκείνη τη στιγμή ένιωθα μέσα μου στ’ αλήθεια» θα έλεγε στο περιοδικό «Movieline». «Δεν νομίζω ότι ο Νιούτον ήταν και τόσο μακριά από μένα. Στην πραγματικότητα ένιωθα τόσο αποξενωμένος όσο εκείνος. Ηταν μια αρκετά φυσική παράσταση, μια καλά τοποθετημένη έκθεση κάποιου που κυριολεκτικά καταρρέει μπροστά σου».

Ανάμεσα στα αρκετά επεισόδια εκτός γυρισμάτων που έχουν μείνει στην ιστορία σε σχέση με αυτήν την ταινία είναι εκείνο του «κακού γάλακτος» (bad milk), ενός ποτού που είχε πιει ο Μπόουι και που εξαιτίας του ήταν ανήμπορος να λετουργήσει για δύο μέρες. Ο ίδιος είπε ότι στο ποτό είδε «κάποιο χρυσό υγρό να κολυμπάει σε γυαλιστερούς στροβίλους μέσα στο ποτήρι». Το επεισόδιο αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα του καλλιτέχνη (Bowie’ s Golden Years) ο οποίος μέχρι το τέλος της ζωής του παρέμενε αβέβαιος για το τι ακριβώς είχε συμβεί. Εκείνη την εποχή, πάντως, υπέβαλλαν το υγρό σε μικροβιολογικές εξετάσεις για να απορρίψουν το ενδεχόμενο εξωγήινης οντότητας.

Και όντως, το απέρριψαν…