Το «πράσινο» μπάσκετ

Ηρθε, λοιπόν, ακόμη μια ήττα στην κανονική περίοδο για τον Παναθηναϊκό. Η έκτη. Δεν πρόκειται για πρωτοφανές γεγονός, έχει ξανασυμβεί στο μπάσκετ. Μόνο που πρέπει κάποιος να πάει πολύ πίσω ώστε να δει κάτι ανάλογο. Πόσο; Πριν από περίπου 26 χρόνια και τη σεζόν ’96-’97 ο Παναθηναϊκός μέτρησε οκτώ ήττες, τερμάτισε τρίτος πίσω από τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ. Ηταν τα χρόνια του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς που ασφαλώς δεν θα μπορούσε να μείνει.

Οταν συνεπώς… βουτάς στη δεκαετία του ’90, αντιλαμβάνεσαι πόσο έχει πάει πίσω και ο Παναθηναϊκός. Εκανε μια σεζόν κακή. Τόσο στην Ευρωλίγκα όσο και στο ελληνικό πρωτάθλημα. Η μεγάλη διαφορά με το «χθες» σχετίζεται στο γεγονός πως υπήρχαν και άλλα σχετικά αξιόπιστα σύνολα στο πρωτάθλημα. Τώρα, ο ΠΑΟ απλά είχε κακή χημεία παικτών, δεν απέδωσε σε πολλά ματς τα αναμενόμενα ή σύμφωνα με τις προσδοκίες και τελικά κατέρρευσε. Θέλει πολλές αλλαγές για την επόμενη μέρα. Είναι σαφές ότι ορισμένοι παίκτες δεν έχουν την ποιότητα προκειμένου να στελεχώνουν το πράσινο ρόστερ. Δικαίως οι οπαδοί έχουν παράπονα από τη φετινή πορεία, αφού δεν έχουν συνηθίσει να παραπαίει μια ομάδα που κατέκτησε τίτλους σε Ελλάδα και Ευρώπη. Φυσικά, όλο αυτό δεν συνεπάγεται αναγκαστικκά κάτι ενόψει των play offs. Η εικόνα επί Σερέλη έχει βελτιωθεί και η ανάκαμψη στην απόδοση επισημάνθηκε αρκετές φορές. Ωστόσο, οι έξι ήττες συνιστούν ένα γεγονός που ξενίζει όταν μιλάμε για τον Παναθηναϊκό. Μένει να φανεί τι αποφάσεις θα πάρουν οι αρμόδιοι. Η φετινή χρονιά κανένας από τους φίλους της ομάδας δεν θέλει να επαναληφθεί. Αλλά απαιτούνται τομές, μεταγραφές, σωστές κινήσεις και όχι ευχολόγια ή ξεσπάσματα.