Σήψη και παρακμή

Το σύνθημα «Η χώρα δεν χρειάζεται πρωθυπουργό, αλλά εισαγγελέα» θυμίζει λίγο εκείνο το «ε, ρε Παπαδόπουλος που μας χρειάζεται», το οποίο έλεγαν κουνώντας το κεφάλι τους κάποιοι ηλικιωμένοι νοσταλγοί της χούντας τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης. Και είναι αλήθεια ότι στο «διάγγελμα» που απηύθυνε τον Φεβρουάριο του 2022 προς τον ελληνικό λαό, με το οποίο κατήγγελλε τη «σήψη και την παρακμή» και ζητούσε την «ανατροπή με νόμιμα μέσα του σημερινού διεφθαρμένου καθεστώτος, όμοιο του οποίου ουδέποτε εις το παρελθόν εγνώρισε  ο τόπος», ο Αναστάσιος Κανελλόπουλος έφερνε λίγο ως προς την εκφορά του λόγου του στους αλήστου μνήμης συνταγματάρχες.

Ολα αυτά όμως δεν είναι παράνομα. Σε μια δημοκρατία, όποιος θέλει μπορεί να ιδρύσει ένα κόμμα και να ζητήσει τις ψήφους των συγγενών του, των φίλων του και όποιων άλλων παρασυρθούν από την ιερή οργή του και τις τζάμπα υποσχέσεις του. Χαρακτηρισμοί όπως «λαθρομεταναστευτικός εποικισμός» ή «ταπεινωτική, ατιμωτική, εθνοκτόνος συμφωνία των Πρεσπών» μπορεί να είναι προκλητικοί, αλλά ούτε διώκονται ούτε αποτελούν αποκλειστικότητα ενός πρώην αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου που διαφημίζει ως βασικό επίτευγμα της θητείας του τα μέτρα εναντίον όσων οδηγούσαν μεθυσμένοι ή «προκαλούσαν εκκωφαντικούς θορύβους».

Το πρόβλημα δημιουργείται από τη στιγμή που το κόμμα αυτό χρησιμοποιηθεί για την εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών και την παράκαμψη συγκεκριμένων νομοθετικών ρυθμίσεων. Αν ο κ. Κανελλόπουλος πιστεύει στη δύναμη των επιχειρημάτων του, δεν έχει ανάγκη από τη βοήθεια ανθρώπων που έχουν καταδικαστεί για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, έστω κι αν τους εξαιρεί περιέργως από τη συλλογική ευθύνη για τη «σήψη και την παρακμή». Αν πάλι προτίθεται να λειτουργήσει ως δεκανίκι τέτοιων ανθρώπων, με το πρόσχημα ότι δεν έχουν καταδικαστεί τελεσίδικα, η Δημοκρατία δικαιούται να χρησιμοποιήσει τα εργαλεία που διαθέτει προκειμένου να αμυνθεί.

Ο 76χρονος επίτιμος εισαγγελέας δείχνει να διστάζει ανάμεσα σε δύο δρόμους. Ο ένας είναι να περιλάβει τον Κασιδιάρη στα ψηφοδέλτιά του, ελπίζοντας ότι ο Αρειος Πάγος θα συγκρουστεί με το συνταγματικό τόξο και θα απορρίψει τη ρύθμιση που ψήφισαν πρόσφατα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Ο άλλος είναι να μην το ρισκάρει και να διεκδικήσει την εκλογική κάθοδο του κόμματός του είτε ως ΕΑΝ είτε ως Εθνικό Κόμμα – Ελληνες χωρίς τη συμμετοχή του πρώην βουλευτή της Χρυσής Αυγής, ο οποίος θα εκφράσει την υποστήριξή του λίγο πριν από τις εκλογές.

Αυτά είναι τα δεδομένα. Και ασφαλώς δεν καταλαμβάνουν κανέναν εξαπίνης, αν ληφθεί υπόψη ότι τα απομεινάρια της Χρυσής Αυγής δεν έκρυψαν ποτέ την πρόθεσή τους να επιστρέψουν για να πάρουν την εκδίκησή τους. Οι δημοκρατικές δυνάμεις του τόπου, στον βαθμό που επιθυμούν πράγματι να εμποδίσουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο, καλούνται τώρα να παραμερίσουν τις διαφωνίες τους και να υιοθετήσουν εγκαίρως μια κοινή στρατηγική που θα αποτρέψει, αν μη τι άλλο, τη γελοιοποίησή τους.