Συνάντηση κορυφής στο λιμάνι
Μέσα στη μεγάλη, ψηλοτάβανη αίθουσα του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, με τους καθρέφτες, το φως που έμπαινε αχνά απ’ τα παράθυρα φώτισε μια ξεχωριστή συνάντηση: Οι δύο άνδρες, άνω των 80 πια, με τις θεατρικές εμπειρίες, τις διεθνείς αποσκευές και την πλούσια ιστορία που κουβαλά ο καθένας τους, αντάλλαξαν μια θερμή χειραψία, λίγο πριν ξεκινήσει η συνέντευξη Τύπου για την οποία είχαν και προσκληθεί. Κι είχε έναν ιδιαίτερο ηλεκτρισμό αυτή η συνάντηση, είχε μια ξεχωριστή συναισθηματική φόρτιση, φανερή τόσο στους ίδιους όσο και σε όλους εμάς που ήμασταν εκεί.
Ο Πέτερ Στάιν και ο Μπομπ Ουίλσον, ο Μπομπ Ουίλσον και ο Πέτερ Στάιν, αυτοί οι δύο ογκόλιθοι της σύγχρονης θεατρικής ιστορίας, απ’ τους ελάχιστους εναπομείναντες μιας χρυσής γενιάς θεατρανθρώπων-σκηνοθετών στάθηκαν πλάι – πλάι. Λίγο μετά κάθισαν στις θέσεις τους, περιμένοντας τη σειρά τους για να εξηγήσουν στους δημοσιογράφους τον λόγο της παρουσίας τους στον Πειραιά.
Ο 86χρονος Γερμανός Πέτερ Στάιν που βρίσκεται ήδη σε πρόβες, μίλησε για τον «Μισάνθρωπο» του Μολιέρου που θα κάνει πρεμιέρα στις 19 Απριλίου. Δίπλα του ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος που θα επωμιστεί τον ρόλο-τίτλο, η Ολια Λαζαρίδου και ο υπόλοιπος θίασος.
Ο 81χρονος Αμερικανός Ρόμπερτ Ουίλσον που έχει αναλάβει για το προσεχές φθινόπωρο, το ανέβασμα του έργου του Εντουαρντ Αλμπι «Τρεις ψηλές γυναίκες», αναφέρθηκε στη μελλοντική παραγωγή του (πρεμιέρα τον Νοέμβριο του ’23). Μαζί του η Ρένη Πιττακή, η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη και η Λουκία Μιχαλοπούλου με τις οποίες θα πορευθεί σκηνικά.
Ιδιαίτερα γνωστοί στο ελληνικό κοινό οι δύο σκηνοθέτες που έχουν ξανασυνεργασστεί με έλληνες ηθοποιούς, αποτελούν τις δύο πλευρές του διεθνούς τριγώνου που κατάφερε να σχηματίσει για το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ο καλλιτεχνικός του διευθυντής, Λευτέρης Γιοβανίδης. Τρίτος ο 83χρονος Ρώσος Αντολφ Σαπίρο (συμμετείχε στην εκδήλωση μέσω βίντεο) που θα ανεβάσει τον «Πλατόνοφ» του Αντον Τσέχοφ, επίσης με ελληνκό θίασο – ανάμεσά τους οι Νίκος Ψαρράς, Θέμης Πάνου, Κατερίνα Παπουτσάκη, Αναστάσης Ροϊλός κ.ά. (πρεμιέρα τον Φεβρουάριο του ’24).
Με τούτα και μ’ εκείνα ο Πειραιάς θα βρεθεί στο επίκεντρο του θεατρικού ενδιαφέροντος, αποδεικνύοντας ότι τίποτα δεν είναι ανέφικτο – αρκεί να το πιστεύει κανείς και να το δουλέψει σωστά.














