Υποδομές που έχουν εξαντλήσει το προσδόκιμο ζωής τους

Πολλά δημόσια έργα φέρεται να έχουν φτάσει στο ανώτατο προσδόκιμο ζωής, αν δεν το έχουν ξεπεράσει, με τις βασικές υποδομές της Ελλάδας και όχι μόνο να δημιουργούνται τις δεκαετίες του ’50, του ’60 και του ’70. Οταν, μάλιστα, στη βιβλιογραφία ως βέλτιστη διάρκεια σταθερής θλιπτικής αντοχής σκυροδέματος αναφέρονται τα 50 έτη, τα πράγματα χαρακτηρίζονται ιδιαίτερα ανησυχητικά.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτή η εκτίμηση αντοχής αφορά «ιδανικές συνθήκες», δηλαδή ένα τεχνητό περιβάλλον εργαστηρίου. Αν αφαιρεθεί ο παράγοντας «κακοτεχνία» που πρακτικά αφήνει απροστάτευτη την κατασκευή έναντι οιασδήποτε διάβρωσης, τότε στατιστικά παρατηρείται ότι μια τυπική κατασκευή με φέροντα οργανισμό από οπλισμένο σκυρόδεμα αρχίζει να χρήζει συντήρησης και συστηματικής παρακολούθησης περίπου 30 έτη μετά την κατασκευή της.
«Ολα τα έργα έχουν ένα όριο ζωής, όταν παρέλθει ένα διάστημα μπορεί να υπάρχει κίνδυνος. Αλλά θα πρέπει να προσδιορίζεται κάθε φορά από τον μελετητή του έργου. Είναι εύκολο να καθίσει να δει τα έργα, να τα ελέγξει. Οπως και στη γέφυρα της Κοζάνης. Υπάρχουν τρόποι να δεις την κατάσταση. Κοστοβόρο είναι, αλλά έχεις ήσυχο το κεφάλι σου. Ειδικά, όταν μιλάμε για μια γέφυρα, γιατί αν πέσει, τελείωσε. Νέος δρόμος αν χαλάσει, τα πράγματα είναι πιο απλά, βάζεις τους κώνους και τον επισκευάζεις», αναφέρει ο πρόεδρος της ΠΕΔΜΕΔΕ Μιχαήλ Δακτυλίδης.
«Πιθανό έργα που γεννήθηκαν μαζί να πεθάνουν μαζί». Από τη δική του πλευρά ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Θεοδόσης Τάσιος επισημαίνει πως «τη δεκαετία του ’50-’60 ήταν το “μπουμ”, η μεγάλη ανοικοδόμηση των υποδομών. Και η πιθανότητα, όπως γεννήθηκαν όλα τα έργα μαζί να πεθάνουν μαζί, είναι υπαρκτή. Είναι ένας πρόσθετος λόγος ανησυχίας, διότι το μεγαλύτερο μέρος των υποδομών πέραν των ΣΔΙΤ έγινε πριν από χρόνια. Εάν, ο μη γένοιτο, συμβεί κάτι θα αφορά πέραν του ενός. Προστίθεται στα κίνητρα του να κινηθούμε τώρα. Αλλη μια “νάρκη” στα δημόσια πράγματα θα πρέπει να αφοπλιστεί».
Τέλος, υπάρχουν υποδομές που, εκτός της φυσιολογικής γήρανσης, υφίστανται και πλήρη αλλαγή φορτίων µε αύξηση της κυκλοφορίας και ιδίως από βαρύτερα οχήματα. Είναι αναγκαίο να οργανωθούν άμεσα επιθεωρήσεις, αφού προηγηθεί ιεράρχηση των αναγκών. Το πρόβλημα επιδεινώνεται χρόνο με τον χρόνο και όσο δεν υπάρχει «φάκελος του ασθενούς» τόσο οι πιθανότητες θα στρέφονται εναντίον της ασφάλειας των πολιτών.













