«Είναι σκάνδαλο ότι 50 χρόνια τώρα δεν έχουμε εθνικό μητρώο γεφυρών»

Από την πλευρά του ο καθηγητής, πολιτικός μηχανικός, συγγραφέας και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Θεοδόσης Τάσιος, παραθέτει στα «ΝΕΑ» τους τέσσερις λόγους που πρέπει τα κατασκευαστικά έργα να ελέγχονται τακτικά και στις συνέπειες από πιθανή καταστροφή:

«Η συντήρηση ενός έργου απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, όπως τα αυτοκίνητα πηγαίνουν στο συνεργείο. Είναι μια έννοια θεμελιώδης.

Πρώτον, πρέπει να σταθούμε στην ανεπάρκεια των μελετών και αυτό γιατί καθώς περνούν τα χρόνια η επιστήμη βελτιώνεται και οι μελέτες υπό τις οποίες έγιναν οι παλαιές κατασκευές αποδεικνύεται ότι δεν έχουν την πληρότητα και την ακρίβεια που απαιτείται πλέον.

Δεύτερον, οι κακοτεχνίες, που είναι κάτι που δεν μπορεί να αποκλείσει κανείς.

Τρίτον, η γήρανση. Μια διάβρωση του σιδήρου ή μια κόπωση.

Τέταρτον, η μεταβολή των εξωτερικών δράσεων που δέχεται ένα έργο. Δεν συγκρίνονται τα φορτία της σημερινής εποχής με τα φορτία της περιόδου της κατασκευής. Αυτές οι τέσσερις αιτίες είναι επαρκής λόγος για να μας κάνουν να ανησυχούμε περισσότερο και παρ’ όλα αυτά δεν την κάνουμε τη ρημάδα την επιθεώρηση».

Οι συνέπειες. Οσον αφορά στις συνέπειες, αυτές, σύμφωνα με τον καθηγητή, είναι δυσανάλογες: «Μπορεί να σκοτωθούν άνθρωποι, να απομονωθούν ολόκληρες περιοχές της χώρας και η τρίτη είναι εις βάρος της οικονομίας, όταν δηλαδή θα απαιτηθεί να αναδρομολογήσεις την κυκλοφορία, με πολλαπλάσια κόστη μεταφορών, όταν το κόστος επιθεώρησης και συντήρησης είναι δυσανάλογα μικρό με πιθανή εκ νέου κατασκευή».

«Είναι εθνικό σκάνδαλο ότι 50 χρόνια τώρα είμαστε η μόνη χώρα που δεν έχει εθνικό μητρώο γεφυρών. Αν πας στο αρμόδιο υπουργείο και του ζητήσεις στοιχεία για την τάδε γέφυρα, δεν υπάρχουν. Εμένα παίρνουν τηλέφωνο για να τους δώσω αντίγραφα μελετών των δικών μου γεφυρών. Η πιο παλιά μου γέφυρα είναι της Αρτας, την έκανα το 1959, η οποία είναι υγιεστάτη, παρά το κακό που της έκαναν. Στην κινητή γέφυρα που έφτιαξα στη Χαλκίδα, χάρη στο Λιμενικό Ταμείο, γίνονται επιθεωρήσεις. Ομως περνούν δεκαετίες, οι φθορές είναι μεγάλες, οι τεχνολογίες έχουν αλλάξει και ελπίζεις να έχεις κάνει καλή δουλειά και να υπάρχει αντοχή».

Σύμφωνα με τον ίδιο, η κατάσταση βελτιώθηκε με τα έργα παραχωρήσεων γιατί προβλεπόταν η υποχρέωση για σύστημα επιθεωρήσεων και συντηρήσεων. «Τώρα αν γίνεται και ποιος επιβλέπει είναι μια άλλη συζήτηση και οφείλεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων. Δεν ξέρουμε αν είναι 10.000 ή 15.000 γέφυρες, δεν ξέρουμε. Τελικώς, σχεδιάστηκε ένα νομοσχέδιο (Νόμος 4903/2022) το οποίο θεσπίζει τη διοικητική αρχή γεφυρών, που ήταν και το όνειρο της ζωής μου. Υπάρχει διοικητική αρχή σηράγγων, αλλά και φραγμάτων και ήταν κάτι το επιβεβλημένο. Απλώς λείπει μια διοικητική απόφαση από τον υπουργό. Βέβαια, χρειάζονται χρόνια για να τρέξει το πράγμα», προσθέτει ο Θεοδόσης Τάσιος.

Διαχρονική απαξίωση. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για πιθανές καταστροφικές συνέπειες: «Ο Θεός να μας φυλάει να μην έχουμε αντίστοιχη Γένοβα. Αλλά πώς θα μας φυλάξει, όταν δεν θέλουμε να φυλαχτούμε εμείς;».

Σχολιάζοντας τη διαχρονική απαξίωση των κυβερνώντων για τα έργα προόδου, ο 93χρονος πολιτικός μηχανικός, θυμήθηκε μια ιστορία από τη δεκαετία του 1980, όταν επισκέφθηκε ένα υπουργικό γραφείο: «Του είπα να του φέρω ένα ψηφιοποιημένο πρόγραμμα, μια βάση για δημόσια έργα ή το γαλλικό ή το δανέζικο σύστημα δωρεάν και να εκπαιδευτούν οι Ελληνες. Αντί για μπράβο, μου απάντησε: “Θεοδόση ντροπή δεν είναι; Ασε να το κάνουμε μόνοι μας”».