Η Πρέμιερ Λιγκ της χαράς και της χαλαρότητας

Μολονότι αυτή την εβδομάδα είχαμε ευρωπαϊκές διοργανώσεις με αποτελέσματα που συζητήθηκαν, ένα και μόνο αποτέλεσμα προκάλεσε αρθρογραφία και αφιερώματα από την πλευρά του ευρωπαϊκού Τύπου. Αναφέρομαι φυσικά στη νίκη της Λίβερπουλ επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 7-0.

Δεύτερο σετ

Η «Εκίπ» έγραψε ότι αν ένα τέτοιο αποτέλεσμα προέκυπτε σε ντέρμπι του γαλλικού πρωταθλήματος στο στρατόπεδο των ηττημένων θα υπήρχαν παραιτήσεις από ντροπή. Η «Γκαζέτα ντέλο Σπορτ»  επισήμανε ότι αν υπήρχε ανάλογο αποτέλεσμα σε ιταλικό ντέρμπι οι οπαδοί της ομάδας που έχασε θα είχαν τουλάχιστον περικυκλώσει το προπονητικό κέντρο για να δείξουν σε όλους τη δυσαρέσκειά τους. Υπενθύμισε μάλιστα ότι αυτό έκαναν οι οπαδοί της Γιουβέντους μετά την πρόσφατη ήττα της ομάδας από τη Νάπολι με 5-1 και υπογράμμισε ότι αυτό το βαρύ 5-1, σε σχέση με το 7-0 με το οποίο έχασε η Μάντσεστερ Γιουνάιντεντ ακούγεται νορμάλ αποτέλεσμα! Η ισπανική «Μάρκα» κατέθεσε την απορία της για το πώς είναι δυνατόν η Μπαρτσελόνα, πρωτοπόρος στη Λίγκα τους, να έχει αποκλειστεί από μια ομάδα που δέχτηκε επτά γκολ από τη Λίβερπουλ που είχε προηγουμένως δεχτεί πέντε από τη Ρεάλ Μαδρίτης. Ακόμα και οι Γερμανοί, μολονότι φάνηκαν να πανηγυρίζουν για το γεγονός ότι τη νίκη αυτή πιστώθηκε ο συμπατριώτης τους Γιούργκεν Κλοπ, δεν απέφυγαν τα δηλητηριώδη σχόλια για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Η «Μπιλντ» έγραψε χαρακτηριστικά ότι αν η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχανε με 6-0 «τουλάχιστον ο κόσμος της θα περίμενε να δει το δεύτερο σετ». Ολοι στάθηκαν κυρίως στην έλλειψη σοβαρών αντιδράσεων από την πλευρά των οπαδών κι αν το καλοσκεφτείς δεν έχουν άδικο. Ωστόσο σε όλους αυτούς θα μπορούσα να απαντήσω παραφράζοντας τη γνωστή φράση του Τζέιμς Καρβίλ «είναι η οικονομία ηλίθιε», ότι αυτό που συνέβη και εντός γηπέδου και μετά το τέλος του ματς είναι η Πρέμιερ Λιγκ. Χαρακτηρισμούς του τύπου «ηλίθιε» δεν χρησιμοποιώ κι αν θέλετε να τους ακούσετε κάντε υπομονή και σε λίγο ξεκινάει στην Ελλάδα η προεκλογική περίοδος.

Κοινό

Ας το εξηγήσουμε. Η Πρέμιερ Λιγκ δεν είναι ένα συνηθισμένο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα για πολλούς λόγους. Μια από τις κυριότερες διαφορές του αγγλικού πρωταθλήματος από τα άλλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα είναι το οπαδικό κοινό. Ο βασικός λόγος που στην Αγγλία αντιμετωπίστηκε με επιτυχία ο χουλιγκανισμός είναι ότι οι ομάδες άλλαξαν κοινό. Το έκαναν με τον πλέον απλό τρόπο: ανακαίνισαν τα γήπεδά τους ή έχτισαν καινούργια και άρχισαν να πουλάνε πολύ ακριβά εισιτήρια. Στα εγγλέζικα γήπεδα δεν υπάρχουν εδώ και δεκαετίες οι κάποτε «εξέδρες των ορθίων», οι κάτοχοι διαρκείας εισιτηρίων πληρώνουν πολλά, τα μεμονωμένα εισιτήρια που πωλούνται έχουν τιμές σχεδόν απλησίαστες από την περίφημη βρετανική εργατική τάξη – πόσο μάλλον από πιτσιρικάδες των οποίων το αίμα καίει και που στην υπόλοιπη Ευρώπη γεμίζουν συνήθως τα «πέταλα» των γηπέδων. Το σημερινό κοινό των αγγλικών γηπέδων μοιάζει πιο πολύ με θεατρόφιλο κοινό παρά με κοινό ποδοσφαιρικού γηπέδου. Πάει στο γήπεδο απλά για να χαρεί ένα αθλητικό θέαμα. Κι όταν το ματς τελειώνει, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, απλά περιμένει το επόμενο ματς.

Ηττα

Στην Αγγλία δεν υπάρχουν αθλητικές εφημερίδες χρόνια τώρα. Υπάρχουν ραδιοφωνικές εκπομπές με τηλεφωνικές παρεμβάσεις ποδοσφαιρόφιλων, αλλά η νομοθεσία είναι αρκετά σκληρή και δεν επιτρέπει στα ραδιόφωνα να δίνουν βήμα σε όσους με τα λεγόμενά τους θα μπορούσαν να προκαλέσουν βία. Κυρίως είναι πολύ ελεγχόμενος ο περίφημος χώρος των οργανωμένων οπαδών: όλοι τους είναι μέλη λεσχών και για να μπορούν χάρη σε αυτή τους την ιδιότητα να έχουν πρόσβαση σε εισιτήρια πρέπει να έχουν και την πρέπουσα συμπεριφορά. Αν π.χ. διοργανώνονταν εκδηλώσεις αποδοκιμασίας των παικτών της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ από οπαδούς, το πιθανότερο είναι ότι όλοι αυτοί δεν θα ξαναπατούσαν στο γήπεδο! Στην υπόλοιπη Ευρώπη αντιθέτως τέτοιες εκδηλώσεις μετά από ήττα ομάδας με 7-0 θα διευκολύνονταν κομμάτι κι από τις ίδιες της διοικήσεις των ομάδων: θα έβλεπαν σε αυτές ένα τρόπο πίεσης των παικτών. Παντού. Οχι μόνο στην Ελλάδα που οπαδικές διαμαρτυρίες υπάρχουν έπειτα από κάθε ήττα.

Ενδιαφέρει

Το πλαίσιο του αγγλικού ποδοσφαίρου είναι εντελώς διαφορετικό από την υπόλοιπη Ευρώπη. Προφανώς και στην Αγγλία υπάρχουν διαδικτυακοί καβγάδες και οι παίκτες των ομάδων, που χάνουν ντέρμπι με τρόπο που προκαλεί ντροπή, ακούν πολλά και διάφορα. Από τους Αγγλους δεν λείπει το χιούμορ: η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έγινε στόχος κοροϊδευτικών σχολίων ακόμα και από τους οπαδούς της. Εξέφρασαν τον αποτροπιασμό τους για την ιστορική της ήττα και πρώην ποδοσφαιριστές που είναι σήμερα σχολιαστές, όπως ο Γκάρι Νέβιλ ή ο Ρόι Κιν π.χ., αλλά και χιλιάδες οπαδοί στα social media. Ποδοσφαιριστές όπως ο τερματοφύλακας Ντε Χέα ή ο Μπρούνο Φερνάντεζ άκουσαν πολλά. Αλλά όλες αυτές οι αντιδράσεις κινούνται εντός ενός πολιτισμένου πλαισίου. Η επόμενη μέρα είναι που πάντα ενδιαφέρει.

Κλοπ

Είναι αυτή η σωστή αντιμετώπιση ενός διασυρμού; Πραγματικά δεν το ξέρω: αυτό που ξέρω είναι ότι πρόκειται για τη βρετανική αντιμετώπιση. Το πραγματικά παράξενο θα ήταν οι οπαδοί να κυνηγούσαν τους παίκτες, η διοίκηση να απέλυε τον ολλανδό προπονητή Τεν Χαγκ, στα ραδιόφωνα να ούρλιαζαν οι πάντες και στο επόμενο ματς της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ να γίνονταν πορείες διαμαρτυρίας: όλα αυτά μπορεί να τα δεις οπουδήποτε αλλού, αλλά όχι στην Αγγλία. Και ίσως μόνο στην Αγγλία μπορεί να δεις ένα προπονητή όπως ο Γιούργκεν Κλοπ να απαντά σε δημοσιογράφο λέγοντας πως δεν θα τοποθετηθεί στην ερώτησή του «γιατί βρίσκει την κριτική του υπερβολική για τα αγγλικά δεδομένα» – συνέβη μετά από μια ήττα της Λίβερπουλ από τη Γουλβς κι όταν το άκουσα σκεφτόμουν πως αν ο Κλοπ είχε απαντήσει έτσι στη Γερμανία θα έφευγαν όλοι οι γερμανοί δημοσιογράφοι από την αίθουσα σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Χαλαρότητα

Στο ποδόσφαιρο, όταν μιλάμε για διαχείριση ήττας (αλλά και για τρόπους πανηγυριών) δεν υπάρχει ενδεδειγμένο και μη ενδεδειγμένο: πρέπει να απαγορεύεται οτιδήποτε βίαιο, αλλά καμιά φορά και λίγη αποδοκιμασία δεν κάνει κακό. Η Πρέμιερ Λιγκ είναι λαμπερή και το κοινό που τρέχει στα γήπεδά της για να παρακολουθήσει παιχνίδια δεν παραφέρεται πια. Αλλά δεν χωρά αμφιβολία πως κι όλο αυτό το κλίμα δημιουργεί μια σπάνια χαλαρότητα. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ π.χ. φέτος έχασε με 7-0 από τη Λίβερπουλ και δυο χρόνια πριν είχε χάσει με 6-1 από τη Μάντσεστερ Σίτι. Κι από τη στιγμή που μετά την ήττα με 7-0 η αντίδραση περιορίστηκε στη συμβουλή του προπονητή προς τους παίκτες να δουν ένα ψυχολόγο πολύ φοβάμαι πως σύντομα το κακό θα τριτώσει…