Ευθύνες
Οσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος. Τα φέρνουν οι παραλείψεις σε βάθος χρόνου
Το πλακάτ έγραφε «ήταν η κακιά η (χ)ώρα». Το ερώτημα είναι αμείλικτο: ήταν η κακιά η ώρα, όπως είπε στην πρώτη του κατάθεση ο σταθμάρχης Λάρισας, ή ήταν η κακιά η χώρα, όπως φαίνεται από τις πληροφορίες που βγαίνουν όσο πιο βαθιά ψάχνει κανείς την κατάσταση των ελληνικών σιδηροδρόμων; Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί διαζευκτικά. Το δυστύχημα στα Τέμπη δεν προκλήθηκε μόνο εξαιτίας ενός ανθρώπου που γύρισε το κλειδί προς τα εκεί που δεν έπρεπε, αλλά ούτε και μόνο από την κρατική απαξίωση των μεταφορών με τρένο στην Ελλάδα. Προκλήθηκε τόσο επειδή έγινε ένα ανθρώπινο λάθος, όσο και γιατί το σιδηροδρομικό δίκτυο, παρά τα γενναιόδωρα ευρωπαϊκά κονδύλια, λειτουργούσε με «τεχνολογία» περασμένων δεκαετιών. Ηταν, για να το πούμε με λιγότερα λόγια, η κακιά η ώρα στη χώρα που σε πολλά παραμένει κακιά. Τώρα, ενώ έχει αρχίσει η αναζήτηση των ευθυνών, εφόσον δεν συμφωνήσουν οι συμμετέχοντες στον δημόσιο διάλογο στην παραπάνω διαπίστωση, σύντομα – και αναπόφευκτα – θα αρχίσει μια διαφορετική συζήτηση.
Αίτημα
{ARX}Αυτή για την παθογένεση του ελληνικού κράτους, για τον μηχανισμό που ευθύνεται για τις χρόνιες ασθένειές του, δηλαδή: το κομματικό σύστημα. Ο θυμός, όπως δείχνουν οι συγκεντρώσεις στις πλατείες, είναι μεγάλος – κι η μοναδική υγιής κοινωνικά αντίδραση είναι να εκφραστεί ειρηνικά. Το συλλογικό τραύμα που άνοιξε πάνω στις ράγες της σιδηροδρομικής γραμμής, όμως, δεν προσφέρεται για πολιτική αντιπαράθεση ας γιούζουαλ. Αν οι μισοί υποστηρίζουν ότι φταίει ο άπειρος σταθμάρχης κι οι άλλοι μισοί φωνάζουν για την κυβέρνηση που θα εγκαινίαζε ανύπαρκτα έργα τηλεδιοίκησης, αν οι μεν επιμένουν πως προμηθεύτηκαν κι εγκατέστησαν το σύστημα ασφαλείας ETCS κι οι δε τούς κατηγορούν ότι επί των ημερών τους είχαν παγώσει τα έργα, είναι μαθηματικά βέβαιο πως η πλειονότητα της κοινής γνώμης θα καταλήξει τελικά να ακούει τους πολιτικούς κάθε ιδεολογικής πλευράς με την ίδια προκατάληψη. Το αίτημα το οποίο διατυπώνεται από εκείνους που κατεβαίνουν στους δρόμους, καθώς κι από τους πολύ περισσότερους που δεν διαδηλώνουν, δεν είναι ένα για προεκλογικούς καβγάδες στα τηλεπαράθυρα. Ολοι απαιτούν την οφειλόμενη στους νεκρούς λογοδοσία ταυτόχρονα με τον εκσυγχρονισμό της χώρας για χάρη των ζωντανών{ARX}.














