Ο νέος κύκλος της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Πόσο μπορεί να μικρύνει ένα κλαμπ του μεγέθους της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ σε έξι χρόνια;

Ο τρόπος που πανηγύρισε κάθε κύτταρο του οργανισμού των Κόκκινων Διαβόλων την κατάκτηση του λιγότερο σημαντικού τροπαίου του ποδοσφαίρου της Γηραιάς Αλβιόνας, το Λιγκ Καπ, αποκαλύπτει την απόγνωσή τους για να επιστρέψουν στην κορυφή.

Χοροί από τους παίκτες μαζί με τον σοβαροφανή Ερικ τεν Χαγκ, αγκαλιές και γέλια από τον Αλεξ Φέργκιουσον, συνοδευόμενα από μεγάλα λόγια και υποσχέσεις, κι όλα αυτά γιατί κατέκτησαν ένα τρόπαιο μετά από έξι χρόνια.

Ο Πεπ Γκουαρντιόλα δεν άντεξε στον πειρασμό και τελικά τους τρόλαρε λέγοντας πως «αργά ή γρήγορα θα συνέβαινε» ενώ τους συνέστησε να ξοδέψουν μερικά χρήματα ακόμα για να γίνουν ανταγωνιστικοί με την ομάδα του Μάντσεστερ Σίτι.

Η παλιά δόξα της Αρσεναλ, Μάρτιν Κίοουν το είπε πιο απλά: είναι μόνο ένα Λιγκ Καπ.

Υπάρχει βέβαια και η άλλη όψη του νομίσματος στην οποία βρίσκονται αυτοί που υποστηρίζουν πως κάπως έτσι ξεκίνησε και η αυτοκρατορία του Αλεξ Φέργκιουσον: από την κατάκτηση του Κυπέλλου το 1990 το οποίο κράτησε ουσιαστικά τον Σκωτσέζο στο Ολντ Τράφορντ για να δημιουργήσει στη συνέχεια την πιο επιτυχημένη ομάδα στην Πρέμιερ Λιγκ.

Ανεξάρτητα από τις υπερβολές και τις δηλώσεις του Τεν Χαγκ – «να επιστρέψουμε στη δουλειά και να μη μείνουμε στις δάφνες μας» – το προφανές είναι η αλλαγή της νοοτροπίας των παικτών που επέφερε ο Ολλανδός. Για να την πετύχει επέβαλε σιδηρά πειθαρχία με τη θυσία της Ιφιγένειας, Κριστιάνο Ρονάλντο.

Με τη στήριξη που πρόσφερε το κλαμπ στην κόντρα του με τον Πορτογάλο έστειλε μήνυμα σε όλους τους παίκτες πως κανείς δεν είναι πάνω από τον Τεν Χαγκ και την ομάδα. Πρόκειται για το ίδιο μήνυμα που έστελνε κατά καιρούς και ο Φέργκιουσον στις βεντέτες του όταν συχνά πυκνά μεθούσαν από την επιτυχία και ξεχνούσαν ποιος είναι το αφεντικό – παράδειγμα ο Ντέιβιντ Μπέκαμ.

Η Γιουνάιτεντ επέστρεψε στον σωστό δρόμο και διανύει ήδη τα πρώτα μέτρα του νέου κύκλου των μεγάλων επιτυχιών που θα ακολουθήσουν.