Πολιτική επαναφορά σε ράγες ασφαλείας

H αυθόρμητη αντίδραση μετά την τραγωδία των Τεμπών θα έπρεπε να είναι η παύση όλων των επιβατηγών δρομολογίων του τρένου, μέχρι να καταλάβουμε τι πρέπει να γίνει για να μη ξανασυμβεί. Αν πριν λίγες μέρες γνωρίζαμε ότι το δυστύχημα θα συμβεί την πρώτη Μαρτίου δεν θα είχαμε διακόψει τα δρομολόγια; Λένε πολλοί πως αν είχαν εγκατασταθεί τα συστήματα μηχανικού ελέγχου της κίνησης των συρμών, το αδιαμφισβήτητο ανθρώπινο λάθος δεν θα είχε το εγκληματικό αποτέλεσμα. Αφού όμως δεν έχουν εγκατασταθεί πώς πρέπει να εκτελούνται δρομολόγια με ανθρώπους; Διακινείται πρόσφατη ανακοίνωση σωματείου που υπενθύμιζε τον κίνδυνο σοβαρού δυστυχήματος. Πρόκειται δυστυχώς για συνδικαλιστική ρουτίνα. Ξεχνούν ότι με άλλες, πάμπολλες, παρεμβάσεις τους είναι μέτοχοι των ιστορικών ευθυνών για την κατάντια των σιδηροδρόμων.

Πριν από πολλά χρόνια, πάνω από δύο δεκαετίες, ικανός τεχνοκράτης,  επικεφαλής του τότε ενιαίου ΟΣΕ εισηγήθηκε να σταματήσει η λειτουργία του σιδηροδρομικού δικτύου στην Πελοπόννησο για λόγους οικονομικούς αλλά και ασφαλείας. Οι υπουργοί-πολιτικοί της εποχής και όλοι οι συνδικαλιστές, εξανέστησαν: τι θα κάνουμε τόσες οικογένειες που θα χάσουν τη δουλειά τους; Η δημοσιονομική πραγματικότητα, δηλαδή τα τεράστια ελλείμματα και η αδυναμία νέων επενδύσεων, αποφάσισε διαφορετικά, αν και με τεράστια καθυστέρηση. Τότε είχαμε μια γραμμή για τις δύο κατευθύνσεις. Γνωρίζαμε πόσο επικίνδυνο ήταν αυτό κι έτσι τα λιγοστά τρένα πήγαιναν αργά, με συνεννόηση μεταξύ δύο διαδοχικών σταθμών και των ίδιων των μηχανοδηγών.

Στα χρόνια που πέρασαν ξοδεύτηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια – κυρίως κοινοτικά κονδύλια – για τον εκσυγχρονισμό της υποτυπώδους σιδηροδρομικής υποδομής. Που τη χρειαζόμαστε για στρατιωτικούς λόγους, άντε και για τις εμπορευματικές μεταφορές. Είναι όμως αμφίβολο, ειδικά τώρα μετά την τραγωδία, αν τη χρειαζόμαστε για επιβάτες. Η δική μου άποψη, οπωσδήποτε αυθόρμητη και σίγουρα υπό το ψυχικό βάρος της απώλειας των συνανθρώπων μας, είναι να ακυρώσουμε τα δρομολόγια μέχρις ότου τελειώσουν τα ελάχιστα απαραίτητα έργα ασφαλείας. Η προηγούμενη κυβέρνηση πώλησε, μόνον, την εκμετάλλευση πάμφθηνα επειδή ο μηχανολογικός εξοπλισμός και η πελατεία είχαν εξαϋλωθεί. Θα αγόραζε άραγε η ιταλική εταιρεία, ολόκληρο τον ΟΣΕ, δηλαδή και τις γραμμές και την υποδομή λειτουργίας; Προφανώς δεν θα τον αγόραζε. Θα ζητούσε να κλείσει η εταιρεία μέχρις ότου γίνουν οι επενδύσεις που θα εξασφάλιζαν ασφάλεια και ποιότητα λειτουργίας.

Ο Πρωθυπουργός αντιμετώπισε με ενσυναίσθηση και ταπεινότητα το τραγικό γεγονός. Ο Κώστας Αχιλ. Καραμανλής έκανε το σωστό, αναλαμβάνοντας και ευθύνες που δεν έχει. Η αξιωματική αντιπολίτευση συγκρατήθηκε. Οι μικρότεροι πολιτικοί κατέφυγαν στις αναμενόμενες κομματικές ελαφρότητες.

Πρόοδος θα είναι να καταλάβουμε επιτέλους ότι η χώρα χρειάζεται ακόμη πολλή φροντίδα και σοβαρή δουλειά. Το κράτος πρέπει να αναδιοργανωθεί με οδηγό το gov.gr. Με σεβασμό σε άριστα διεθνή πρότυπα. Μακριά από επιχειρηματικές και συνδικαλιστικές σκοπιμότητες. Να ξεφύγει η πολιτική ζωή από τον καταστροφικό λαϊκισμό. Οι εκλογές, που θα γίνουν το γρηγορότερο, είναι μοναδική ευκαιρία να δείξουμε ότι η ψήφος μας μετρά προκειμένου η πολιτική να κινείται με ασφάλεια στις ράγες της προόδου.

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος, βουλευτής Β3 Αθηνών.