Φαντάσματα πάνω από το Μπέλφαστ

Το πέμπτο βιβλίο της σειράς του εξαιρετικού βορειοϊρλανδού συγγραφέα Adrian Mc Kinty με τίτλο «Σκυλιά της βροχής» και κεντρικό ήρωα τον αστυνόμο Σον Ντάφι συνοδεύεται πλέον από την αίγλη του έγκυρου βραβείου Edgar για το καλύτερο πρωτότυπο αστυνομικό μυθιστόρημα  (Εκδόσεις οξύ, σε μετάφραση Θάνου Καραγιαννόπουλου)…

Ο Φλεβάρης του 1987 βρίσκει τον συμπαθέστατο Σον Ντάφι βυθισμένο στην καταθλιπτική καθημερινότητα του ταραγμένου Μπέλφαστ. Στην πολύπαθη ιρλανδική πρωτεύουσα μαίνονται οι εμφύλιες ταραχές… Βόμβες απειλούν αντιμαχόμενους πολίτες και αστυνόμους, οι δολοφονίες είναι σε ημερήσια διάταξη και κανείς δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής. Οσο για τον ίδιο τον Ντάφι, τίποτα δεν φαίνεται να αλλάζει. Η προσωπική του ζωή ξετυλίγει παθητικά το κουβάρι της με χαμηλούς φωτισμούς, χαμηλόφωνες μουσικές, επώδυνους τερματισμούς σχέσεων, αργή αλλά κλιμακούμενη ροπή προς τις καταχρήσεις και υπηρεσιακά καθηλωμένος στον βαθμό του αστυνόμου.

Και όλα αυτά συνεχίζουν στο ίδιο αργό μοτίβο μέχρι τη στιγμή που ένα συνηθισμένο χειμωνιάτικο πρωινό στο τουριστικό αξιοθέατο Κάστρο του Καρικφέργκους ανακαλύπτεται το πτώμα της νεαρής αγγλίδας δημοσιογράφου των «Financial Times» Λίλι Μπίγκελοου. Από την πρώτη στιγμή η αστυνομία προσανατολίζεται στην εκδοχή της αυτοκτονίας. Ολα δείχνουν ότι η δημοσιογράφος έπεσε από τον πύργο του κάστρου. Οι μόνες αμφιβολίες εδράζονται στην επίλυση του μυστηρίου πώς κατάφερε η Μπίγκελοου να μπει μέσα στο κάστρο ενώ οι πύλες του ήταν κλειδωμένες. Ή μήπως είχε μπει μέσα μαζί με τους άλλους τουρίστες, που περιηγήθηκαν το κάστρο, και όταν όλοι αποχώρησαν εκείνη κρύφτηκε μέσα. Κάτι που θα ήταν δύσκολο, δεδομένου ότι ο φύλακας του κάστρου σε καθημερινή βάση έλεγχε ότι όλοι οι επισκέπτες είχαν αποχωρήσει πριν κλειδώσει τις πύλες. Το ερώτημα που αιωρείται είναι πώς κατάφερε η Μπίγκελοου να κρυφτεί και όταν όλοι είχαν φύγει να ανέβει και να πέσει από τις επάλξεις του πύργου.

Η ανατροπή όμως θα έρθει, ως συνήθως, απόλυτα αιφνιδιαστικά, καθώς οι πρώτες ενδείξεις της ιατροδικαστικής εκτίμησης αναπροσανατολίζουν τις έρευνες προς το ενδεχόμενο της δολοφονίας της Μπίγκελοου. Ο Ντάφι αναρωτιέται αν όντως κάποιος δολοφόνησε τη δημοσιογράφο, πώς κατόρθωσε να μπει κι αυτός στο κάστρο με κλειδωμένες πύλες και πώς βγήκε χωρίς να τον δει κανείς και χωρίς να καταγραφεί από τις κάμερες που παρακολουθούν τις πύλες του κάστρου. Και αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι βρίσκεται αντιμέτωπος με το «μυστήριο του κλειστού δωματίου», μια ανατριχιαστική μάλλον εξέλιξη, καθώς του ανασύρει επώδυνες μνήμες από μια αντίστοιχη υπόθεση του παρελθόντος με τραγική κατάληξη.

Τα πράγματα θα γίνουν όμως ακόμα χειρότερα για τον Ντάφι και τη συμπαθή ομάδα του. Στο ξενοδοχείο όπου διέμενε η μακαρίτισσα Μπίγκελοου, το ίδιο διάστημα φιλοξενήθηκε και μια ομάδα μεγαλοεπενδυτών από τη Φινλανδία, που επισκέφθηκε την Ιρλανδία με στόχο να διερευνήσει την πιθανότητα της κατασκευής ενός τεράστιου εργοστασίου. Η δημοσιογράφος είχε ξεκινήσει μια έρευνα για πιθανή εμπλοκή μελών της φινλανδικής αντιπροσωπείας σε μια υπόθεση παιδεραστίας. Κι ο πονηρός Ντάφι μυρίζει στον αέρα τη σύνδεση της δολοφονίας με τους ξένους επενδυτές. Αλλά σύντομα θα διαπιστώσει ότι το μονοπάτι που ακολουθεί στην έρευνα είναι πραγματικά επικίνδυνα ολισθηρό, βουτηγμένο στη λάσπη, τη σιωπή και την παραπλάνηση. Και το τέλος μοιάζει να περνάει μέσα από ένα σκοτεινό, τρομακτικό τούνελ, αδιαπέραστο από κάποια φωτεινή αχτίδα.

Στο αποκορύφωμα
των ταραχών

Τα «Σκυλιά της βροχής» είναι ένα πολυεπίπεδο και φιλόδοξο έργο, που έχει στόχο να στήσει μια ιστορική μυθοπλασία και να αναδείξει τις κρυφές κοινωνικές διαστάσεις μιας ιστορίας με βάση πραγματικά γεγονότα. Ο Adrian Mc Kinty κάνει μια τολμηρή απόπειρα να σκιαγραφήσει, με ρεαλιστικά έως ζοφερά χρώματα, ένα από τα πλέον ανατριχιαστικά σκάνδαλα των τελευταίων σαράντα χρόνων στη Βρετανία, που οι απόκρυφες πτυχές του εξακολουθούν μέχρι και σήμερα να έρχονται, έστω και με το σταγονόμετρο, στην επιφάνεια. Το απόλυτα προσωπικό και αναγνωρίσιμο στυλ γραφής του εξελίσσεται διαρκώς και στοχεύει στις υψηλότερες κλίμακες μιας ιδιόρρυθμης αισθητικής, εκεί στο βασίλειο του απλού, βασικού και της λιτότητας. Κοφτές, στακάτες προτάσεις που οδηγούν σε γρήγορες, κινηματογραφικές περιγραφές τόπων, γεγονότων και προσώπων, με αποκορύφωμα τις εντελώς ιδιαίτερες μονολεκτικές προτάσεις, που επιταχύνουν δραματικά την πλοκή. Ενας τρόπος γραφής που παραπέμπει σε μεγάλο συγγραφέα. Και παντού πρωταγωνιστεί η πόλη. Ενα τραγικό, βασανισμένο Μπέλφαστ στο αποκορύφωμα των ταραχών, εκεί όπου ο θάνατος παραμονεύει σαν απειλητικό αρπακτικό πάνω από τη σκοτεινή πόλη.

Η πλοκή είναι σχεδιασμένη προσεκτικά και κλιμακώνεται σταδιακά βρίθοντας από εναλλαγές και ανατροπές. Πάντα στο πλαίσιο ενός αυθεντικού police procedural αστυνομικού μυθιστορήματος. Οι περιγραφές των σκηνών, ακόμα και των πλέον δραματικών, αποφορτίζονται από τη χρήση ενός λυτρωτικού, υπερβολικού αλλά πάντοτε ιδιαίτερης αισθητικής χιούμορ. Οι διάλογοι με πρωταγωνιστή τον εξαιρετικά σκιαγραφημένο αστυνόμο Ντάφι αποτελούν ένα από τα πιο ισχυρά πλεονεκτήματα του βιβλίου. Η ατμόσφαιρα ανεπανάληπτη… Ο συγγραφέας σε βουτάει από τον λαιμό και σε βυθίζει στην εφιαλτική καθημερινότητα μιας πόλης που πεθαίνει και σε σέρνει μαζί της στον θάνατο.

Ο Σον Ντάφι είναι ένας από τους κορυφαίους ήρωες της σύγχρονης βρετανικής αστυνομικής λογοτεχνίας. Στριμωγμένος στα όρια της κατάθλιψης, απειλούμενος από τα φαντάσματα της παραίτησης, της ήττας και της ματαίωσης και επιρρεπής στις μικρές καθημερινές καταχρήσεις, παλεύει συνεχώς να επιβιώσει με βασικά όπλα την επιμονή, την ευφυΐα του και το κυνικό έως υπερβολικό χιούμορ του, που σε κάποιες περιπτώσεις παραπέμπει σε κλασικό καταραμένο ήρωα τύπου Φίλιπ Μάρλοου. Αυτή τη φορά όμως ο συγγραφέας έχει αποφασίσει να του φερθεί λίγο καλύτερα και να αφήσει μια μάλλον ζωηρή αχτίδα φωτός να διεισδύσει στο σκοτεινό σύμπαν του ήρωά του. Από κοντά και οι άμεσοι συνεργάτες του, ο νεαρός ατσαλάκωτος Λόσον κι ο πολύπειρος Μακ Κράμπαν δημιουργούν μια πολύ πειστική αστυνομική ομάδα και συμπληρώνουν ιδανικά τον Ντάφι. Λίαν επιτυχής και αρκούντως ρεαλιστική και η σκιαγράφηση των αλαζονικών φινλανδών επενδυτών.

Με τα «Σκυλιά της βροχής», ο Mc Kinty επιβεβαιώνει σε απόλυτο βαθμό ότι συγκαταλέγεται στην αφρόκρεμα της βρετανικής σχολής, ομού μετά των Ian Rankin, Malcolm MαcKay και Stuart Mac Bride. Η μετάφραση του Θάνου Καραγιαννόπουλου απόλυτα αρμονική με το ύφος του συγγραφέα.