«Το streaming δεν θα αντικαταστήσει την τηλεόραση»

Είναι ο Ιβ Μπιγκό. Ο άνθρωπος πίσω από το TV5Monde την τελευταία δεκαετία. Είναι πρόεδρος και γενικός διευθυντής του δημόσιου γαλλόφωνου τηλεοπτικού καναλιού που χρηματοδοτείται από πέντε κράτη (Γαλλία, Ελβετία, γαλλόφωνο Βέλγιο, Καναδάς και Μονακό) και μπαίνει σε 421 εκατομμύρια νοικοκυριά παγκοσμίως. Συγκρίνει τον οργανισμό αυτό με τη FIFA και όχι άδικα, αφού εκπέμπει σε 213 χώρες παγκοσμίως, μόλις μία λιγότερη από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, τη στιγμή που ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών έχει 193 κράτη – μέλη. Μπορεί να υπερηφανεύεται ότι διευθύνει το μοναδικό ξένο δίκτυο που μεταδίδεται στη Βόρεια Κορέα, φτάνει μέχρι και την Κίνα, αλλά όχι τη Μαλαισία, το μοναδικό κράτος που απαγόρευσε το TV5Monde γιατί το θεωρεί «ερωτικό» σταθμό. Οι αποφάσεις του ορίζουν σε μεγάλο βαθμό την προώθηση της γαλλικής γλώσσας αφού φέρνουν κοντά 88 κράτη, ανάμεσά τους και την Ελλάδα, ως μέλη του Διεθνούς Οργανισμού Γαλλοφωνίας.

Μετά την ανανέωση της θητείας του για δεύτερη φορά, τον περασμένο Δεκέμβριο, από τον γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν ο Ιβ Μπιγκό βάλθηκε να φέρει ακόμα πιο κοντά τις δημόσιες τηλεοράσεις, απαντώντας έτσι με διεθνή συνεργασία στις προκλήσεις που ανοίγονται μπροστά λόγω της επέλασης των διαφόρων πλατφορμών. Σε αυτό το πλαίσιο, βρέθηκε στην Αθήνα αυτήν την εβδομάδα ώστε να ανανεώσει το σύμφωνο συνεργασίας του TV5Monde με την ΕΡΤ, βάζοντας σε νέες βάσεις την ήδη στενή σχέση των δύο δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών. Τον συναντήσαμε στον Λυκαβηττό και με φόντο την ηλιόλουστη Αθήνα μιλήσαμε μαζί του.

Πείτε μας λίγα λόγια για την ανανέωση της συνεργασίας του TV5Monde με την ΕΡΤ.

Εχουμε μια παλιά σχέση με την ΕΡΤ. Και κυρίως γιατί μας μεταδίδουν στο δημόσιο μπουκέτο τους, κάτι που προφανώς δημιουργεί μια πολύ δυνατή σχέση. Αλλά ο σκοπός του ταξιδιού ήταν να ενισχύσουμε τη συνεργασία μας και να ανανεώσουμε τους όρκους μας, ξέρετε, όπως κάνουν στους γάμους. Και επίσης να τους παράσχουμε τρία προγράμματα που θα βοηθήσουν στην εκμάθηση και διδασκαλία της γαλλικής γλώσσας. Πρόκειται για τα «Merci Prof», «7 Jours sur la Planete» με πιο οικολογικό περιεχόμενο και «Γαλλοφωνία προορισμού» που ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο για να συναντήσει καθημερινούς ανθρώπους που μιλάνε γαλλικά. Θα παράσχουμε επίσης κι έναν σύνδεσμο στο TV5Monde+, το οποίο είναι μια νέα πλατφόρμα του TV5 Monde με πολλά προγράμματα, από τον οποίο θα μπορούν οι χρήστες να μεταβούν στο Ertflix. Ακόμα, θα προχωρήσουμε στη μετάδοση προγραμμάτων της ΕΡΤ.

Σ’ έναν κόσμο όπου τα fake news και η παραπληροφόρηση είναι παντού, ποιο ρόλο καλούνται να παίξουν μεγάλοι μιντιακοί οργανισμοί όπως το TV5Monde;

Ο ρόλος της δημόσιας τηλεόρασης γενικά είναι να φέρει πολιτισμό σε όλους στη χώρα. Επίσης να υπηρετεί κάθε είδους μειονότητες και όχι μόνο την πλειοψηφία των πολιτών. Αλλά και κάτι που κάναμε φυσικά για χρόνια ολόκληρα και είναι η παροχή ασφαλών πληροφοριών. Τώρα είναι αποστολή μας να βεβαιωθούμε ότι είστε πληροφορημένοι. Ο Τζάστιν Τριντό, ο καναδός πρωθυπουργός, μάλλον το είπε καλύτερα. Οταν τον ρώτησα γιατί επένδυσε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια στο Radio Canada, κάτι που δεν κάνουν οι ομόλογοί του, μου απάντησε ότι για εκείνον είναι πρωταρχικής σημασίας όταν οι καναδοί πολίτες πηγαίνουν να ψηφίσουν για να αποφασίσουν για το μέλλον τους, για το είδος της κοινωνίας που θέλουν, να το κάνουν με βάση την πραγματικότητα. Και για αυτό πρέπει να δώσουμε τα μέσα στους καναδούς δημοσιογράφους να ερευνήσουν, να εργαστούν σωστά, να βεβαιωθούν ότι αυτό που μεταδίδουν στον καναδό πολίτη είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στην αλήθεια. Τα χρήματα που παίρνουν οι περισσότερες δημόσιες τηλεοράσεις για να καταπολεμήσουμε τις ψεύτικες ειδήσεις είναι 20 με 100 λιγότερα από αυτά που βάζουν οι πάροχοι ψευδών ειδήσεων. Είναι μια εκπληκτική διαφορά, αλλά πρέπει να παλέψουμε, όποιες κι αν είναι οι πιθανότητές τους. Δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να το κάνουμε.

Οι μεγάλες πλατφόρμες ροής τα τελευταία χρόνια έχουν μπει δυναμικά στο παιχνίδι του περιεχομένου. Θεωρείτε ότι το streaming είναι τελικά το μέλλον της τηλεόρασης;

Φυσικά. Παλιότερα στην τηλεόραση ήξερες ότι υπήρχε μια ταινία στις εννιά και όλη η οικογένεια μαζευόταν στις εννιά για να δει την ταινία. Τώρα βρισκόμαστε σε έναν κόσμο που κινείται. Και επίσης όλοι παλεύουν για τον χρόνο μας, ενώ εμείς δεν έχουμε χρόνο να κάνουμε όσα θέλουμε. Πλέον, πρέπει οπωσδήποτε να βεβαιωθείς ότι όλα όσα κάνεις στην τηλεόραση μπορούν να παρακολουθηθούν και να επαναληφθούν. Μόνο οι ειδήσεις είναι απλώς για επανάληψη γιατί κανείς δεν ενδιαφέρεται για τα χθεσινά νέα. Πρέπει να βεβαιωθείς ότι όλα θα είναι διαθέσιμα για χρόνια για να τα παρακολουθήσουν οι άνθρωποι όποτε θέλουν και οπουδήποτε, στο τηλέφωνό τους, στον υπολογιστή τους, στην τηλεόρασή τους, ακόμα και στο αυτοκίνητό τους όταν οδηγούν. Δεν νομίζω όμως ότι το streaming θα αντικαταστήσει την τηλεόραση. Ακόμα και κατά τη διάρκεια του lockdown, όπως μου είπε μια φίλη μου, έφτασε στο τέλος του Netflix. Αλλά τι έκαναν οι άνθρωποι για να μάθουν τι συνέβαινε με την πανδημία και τι επρόκειτο να συμβεί; Εβλεπαν τηλεόραση! Κι όταν έχει Παγκόσμιο Κύπελλο, όλοι βλέπουν τηλεόραση. Οποτε υπάρχει ένα μεγάλο γεγονός, όπως ήταν ο θάνατος της βασίλισσας Ελισάβετ, όλοι βλέπουν τηλεόραση.

Μια και είστε κι εσείς δημοσιογράφος, ποιες προκλήσεις νομίζετε ότι αντιμετωπίζει η παραδοσιακή δημοσιογραφία σήμερα;

Ελπίζω να μη σβήσει. Επειδή ξέρετε, είναι πολύ εύκολο να κάνεις ψεύτικη δημοσιογραφία. Και δεν αναφέρομαι στα fake news. Ειδικά με την τεχνητή νοημοσύνη, όπου μπορώ να κάνω μια οποιαδήποτε ερώτηση και να απαντηθεί. Οταν το αφεντικό σου σού ζητάει να γράψεις ένα θέμα κι εσύ απλά μπαίνεις στο Διαδίκτυο, βάζεις τις λέξεις – κλειδιά και αμέσως βγαίνει το άρθρο. Ακόμα, υπάρχει και η παράμετρος των εφημερίδων που εξαφανίζονται στον ψηφιακό κόσμο επειδή υπάρχουν όλο και λιγότερα χρήματα. Για να επιβιώσει η δημοσιογραφία, αρχικά θα πρέπει να χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση, μια πολύ δύσκολη προφανώς φράση, αλλά ακόμα κι αν εξαρτάται από την κυβέρνηση, να παραμένει πραγματικά ανεξάρτητη, όπως είχαμε την τύχη για πολλά χρόνια να είμαστε στη Γαλλία. Δούλεψα για 30 χρόνια στην καθημερινή έκδοση της «Liberation», αλλά πλέον οι εφημερίδες δεν πουλάνε τόσο πολύ όσο στη δεκαετία του ’80 και του ’90, ακόμη και στις αρχές του 2000. Οι παλιότεροι αναγνώστες λένε ότι δεν υπάρχουν πλέον τα θέματα που ήταν η ταυτότητά της. Αυτά που τους έκαναν να αγοράσουν την εφημερίδα γιατί θα διάβαζαν μια κυρίαρχη γνώμη. Πρέπει να φέρουν ανθρώπους και δημοσιογράφους στους οποίους να μπορείς να βασιστείς ή να σου αρέσουν γιατί τους ξέρεις. Τουλάχιστον στις γαλλικές εφημερίδες βλέπουμε ότι τα άρθρα που διαβάζονται είναι από ανθρώπους που κανείς δεν γνωρίζει. Οπότε νομίζω ότι αυτό που πρέπει να κάνουν οι εφημερίδες είναι να προσθέσουν αυτό το άγνωστο στοιχείο στους αναγνώστες και είτε θα τους αρέσουν είτε θα τις αντιπαθήσουν. Δεν είναι αυτό το πρόβλημα. Αυτό που θα πρέπει να κάνουμε για να επιβιώσουμε είναι να παλέψουμε ενάντια στην απάθεια. Γιατί κανείς δεν πρόκειται να βάλει χρήματα σ’ ένα σπίτι που δεν μοιάζει να έχει τίποτα. Είναι το ίδιο πράγμα. Αυτό που βλέπω να βρίσκει κοινό σήμερα στη δημοσιογραφία είναι τα πολύ μεγάλα άρθρα, η πολλή έρευνα από ανθρώπους που είναι ειδικοί και ξέρουν για τι πράγμα μιλάνε και δεν φοβούνται τις συνέπειες που θα έχουν στον Τύπο. Το ίδιο ισχύει και για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Αυτό δεν αρέσει απαραίτητα στους ιδιοκτήτες, αλλά είναι αυτό που συντηρεί τους αναγνώστες, τους ακροατές και τους τηλεθεατές. Είμαστε πλέον ένα είδος που κινδυνεύει με εξαφάνιση.