Επουλώνονται ποτέ οι πληγές στα παιδιά – θύματα;

Τι συμβαίνει, αλήθεια, όταν τα φώτα υποθέσεων που συγκλόνισαν σβήνουν; Οταν η επικαιρότητα αλλάξει τις σκαλέτες των τηλεοπτικών εκπομπών και τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, τι γίνονται οι τραγικοί πρωταγωνιστές και κυρίως τα θύματα ή οι «παράπλευρες απώλειες»; Ποια η καθημερινότητά τους; Επουλώνονται, άραγε, οι πληγές όταν φεύγουν – ή μεταφέρονται μακριά, σε περίπτωση που είναι ανήλικα – από τον τόπο που αποτέλεσε σκηνή του μαρτυρίου τους; Εχει, άραγε, κάποια δόση ρεαλισμού το κλισέ που θέλει τον χρόνο πανδαμάτορα;

Τα τελευταία χρόνια, ελάχιστες υποθέσεις έχουν σοκάρει και εξοργίσει όσο η άγρια δολοφονία της 20χρονης Καρολάιν Κράουτς από τον σύζυγό της Μπάμπη Αναγνωστόπουλο τα ξημερώματα της 11ης Μαΐου 2021 ή ο κατ’ εξακολούθηση βιασμός και η σεξουαλική εκμετάλλευση μιας 12χρονης μαθήτριας από τον επιχειρηματία Ηλία Μίχο. Για εβδομάδες, η μόλις ενός έτους Λυδία, που ο συζυγοκτόνος τοποθέτησε πάνω στο άψυχο σώμα της μητέρας της ώστε η ληστεία μετά φόνου που σκηνοθέτησε να γίνει πιο ρεαλιστική, βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας και πλέον μιας δικαστικής κόντρας μεταξύ των οικογενειών θύτη και θύματος. Αντίστοιχα, η 12χρονη από τον Κολωνό, που ο 53χρονος – παρουσιαζόμενος ως ευεργέτης της πολύτεκνης μητέρας της – βίαζε και εξέδιδε, είδε το μαρτύριό της να γίνεται αντικείμενο «δημοσιογραφικών» αποκαλύψεων.

Αμφότερα τα κορίτσια βρίσκονται σήμερα πλάι σε ανθρώπους που έχουν υψώσει γύρω τους τείχος προστασίας, κρατώντας τα μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα που επιμένουν να τους υπενθυμίζουν τα όσα βίωσαν.