Ζωντανεύει ή καταστρέφει τα έργα του Εντουαρντ Χόπερ ο Βιμ Βέντερς;

Ο Βιμ Βέντερς φιλμάρει τη ζωγραφική του Εντουαρντ Χόπερ για να συμπληρώσει τα κινηματογραφικά καρέ μιας ιστορίας που δεν έχει ειπωθεί ακόμη. «Ολα έχουν να κάνουν με τους πίνακες, τις ταινίες, το φως και την αφήγηση» λέει ο γερμανός σκηνοθέτης παρουσιάζοντας στο σύντομο τρέιλερ την τρισδιάστατη κινηματογραφική εγκατάστασή του «Two or Three Things Ι Know about Edward Hopper» όταν προβλήθηκε το 2020 με αφορμή την αναδρομική έκθεση για τον Χόπερ στο Fondation Beyeler στη Βασιλεία.

Το «Two or Three Things I Know about Edward Hopper» προβάλλεται ξανά στην γκαλερί Bastian στο Βερολίνο μαζί με τρεις φωτογραφίες 3D από την ίδια φιλμική ενότητα συμπληρώνοντας την τρίτη ατομική έκθεση του Βιμ Βέντερς. Θαυμαστής ο ίδιος του αμερικανού ζωγράφου, με αυτό το 3D φιλμ των 14 λεπτών τίμησε τον σημαντικό καλλιτέχνη του 20ού αιώνα ο οποίος επηρέασε τη δημιουργία των δικών του ταινιών. Για τον Εντουαρντ Χόπερ οι εικόνες που ζωγράφιζε «ήταν η αναπαραγωγή του κόσμου γύρω του, αλλά και του κόσμου που έβλεπε μέσα του». Το φως και η απουσία του φωτός, που προέρχονταν από την απήχηση του ασπρόμαυρου των χαρακτικών του, ήταν οι μελαγχολικές μεταφορές του. Οι πίνακές του μιλούν για τον απόηχο και τις σκιές των άδειων σκηνών του δρόμου και των τοπίων, για τη δικτατορία της ψευδαίσθησης και την ερημιά του ανθρώπου. Η Νέα Υόρκη, η πόλη στην οποία ζούσε, και η Νέα Αγγλία έγιναν το ζωγραφικό του «ημερολόγιο». Στην ταινία του Βιμ Βέντερς βλέπουμε τις εικόνες του Εντουαρντ Χόπερ ξαναειπωμένες καθώς ξετυλίγονται ως σκέψεις του σκηνοθέτη-αφηγητή.

Στην ταινία του Βέντερς υπάρχουν περισσότερες νεκρές φύσεις ή τοπία που μοιάζουν σαν να τα είχε ζωγραφίσει ο Χόπερ. Ο Βέντερς πυροδοτεί τη φαντασία μας χωρίς να την περιορίζει, χωρίς να τη μεταφέρει σε σύγχρονα πλαίσια, όπως συχνά γίνεται σήμερα με εμβληματικές εικόνες. Το τρισδιάστατο έργο του ανοίγει έναν χώρο κάπου ανάμεσα στον κινηματογράφο και τη ζωγραφική, στον οποίο σπάνια εισέρχεται κανείς.

«Μπροστά σε μια μεγάλη οθόνη βάζεις τα γυαλιά σου – και μετά βρίσκεσαι σε αυτό το εγκαταλελειμμένο βενζινάδικο, με τις τρεις κόκκινες αντλίες βενζίνης, βλέποντας έναν μισοκρυμμένο βενζίνα να ανασηκώνει μία από αυτές. Και είναι αυτή η ώρα του λυκόφωτος από τη μέρα στη νύχτα με τις μακριές σκιές που δημιουργεί το πιο όμορφο φως – όπως ξέρει πολύ καλά τόσο η ζωγραφική όσο και ο κινηματογράφος» παρατηρεί ο δημοσιογράφος της Welt Χανς Γιοάχιμ Μούλερ. Ο οποίος όμως στην κριτική του δεν είναι θετικός για την έκθεση, όπως και δημοσιογράφοι άλλων μέσων στη Γερμανία. Συγκεκριμένα ο Μούλερ στο άρθρο του αναρωτιέται στο άρθρο του αν «η έκθεση του Βέντερς καταστρέφει το έργο του Χόπερ» και για ποιον λόγο «δεν χρειάζεται να τη δούμε».