Η έντιμη θέση του αθλητικού δικαστή

Για πολλούς το Τσάμπιονς Λιγκ ξεκινά κάθε χρόνο όταν αρχίζει η φάση των νοκάουτ. Αυτό λέγεται για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί στα νοκάουτ κάθε λάθος πληρώνεται: η φάση των ομίλων στις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες αφήνει συχνά περιθώρια για διορθώσεις. Και, δεύτερον, γιατί στην επανεκκίνηση της διοργάνωσης υπάρχουν πλέον δύο ειδών ομάδες: αυτές στις οποίες όλα έχουν πάει καλά στη σεζόν (και επιθυμούν να την ολοκληρώσουν καταπληκτικά) κι αυτές στις οποίες πολλά έχουν πάει στραβά και προσπαθούν να σώσουν τα πράγματα φτάνοντας σε μια διάκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ. δύο τέτοιες ομάδες είναι η Μπορούσια Ντόρτμουντ και η Τσέλσι, το ματς των οποίων θα δούμε απόψε (στις 22.00 το βράδυ στο Mega).

Μάχη

H Μπορούσια είναι ακόμα στη μάχη της κατάκτησης του πρωταθλήματος στη Γερμανία καθώς απέχει από την πρωτοπόρο (κι όχι αλάνθαστη φέτος) Μπάγερν Μονάχου μόλις 3 βαθμούς. Πλην, όμως, η σεζόν της δεν είναι η καλύτερη: σε μια χρονιά που από την κορυφή της Μπουντεσλίγκα πέρασαν ομάδες όπως η Φράιμπουργκ, η Λειψία, η Αϊντραχτ Φρανκφούρτης, η πρωτάρα στον πρωταθλητισμό Ουνιόν Βερολίνου, που τώρα είναι δεύτερη, η Μπορούσια παρακολουθούσε τα πάντα εξ αποστάσεως και μόνο μετά την επανέναρξη έτρεξε ένα μικρό σερί καλών αποτελεσμάτων. Πράγμα που σημαίνει βέβαια πως είναι σε φόρμα. Η Τσέλσι από την άλλη διεκδικεί σοβαρά τον τίτλο της αρνητικής έκπληξης της χρονιάς σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Το καλοκαίρι ξόδεψε πολλά για μεταγραφές, η νέα ιδιοκτησία που απέκτησε την ομάδα από τον Ρόμαν Αμπραμόβιτς είχε μεγάλα σχέδια, αλλά το μόνο που έχουμε να θυμόμαστε από αυτή μέχρι τώρα είναι ότι έδιωξε τον προπονητή που προ διετίας την οδήγησε στην κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ: μετά την απομάκρυνση του Τούχελ όμως δεν πήγε καλύτερα. Η Τσέλσι είναι ομάδα που χρειάζεται το Τσάμπιονς Λιγκ γιατί κάτι άλλο δεν της έχει απομείνει να διεκδικήσει. Το καλό για αυτήν είναι ότι σε ανάλογες συνθήκες κέρδισε το τρόπαιο πριν από δύο σεζόν. Το κακό ότι τότε δεν ήταν ενδέκατη στην Πρέμιερ Λιγκ – ήταν στην πρώτη πεντάδα: το ότι σήμερα είναι ενδέκατη κάτι σημαίνει. Οπως και να ‘χει πάντως δεν θα πλήξουμε: και οι δυο ομάδες παίζουν για να κερδίσουν βάζοντας ένα γκολ παραπάνω…

Ταμπλό

Την ποδοσφαιρική μας Ελλάδα η επανέναρξη των ευρωπαϊκών διοργανώσεων δεν την απασχολεί: μπορεί σε αυτές να παίρνουν μέρος τέτοια εποχή ομάδες ακόμα και από τη Μολδαβία, την κατεστραμμένη Ουκρανία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμάνια κ.τ.λ., αλλά δική μας ομάδα φέτος τον Φεβρουάριο δεν υπάρχει σε κανένα ταμπλό. Η δική μας επικαιρότητα αφορά ματς που δεν γίνονται, όχι ματς που γίνονται: αυτά είναι για τα κορόιδα. Χθες, στο ατελείωτο σίριαλ των δοκαριών του γηπέδου του Περιστερίου είχαμε μια νέα εξέλιξη: ο αθλητικός δικαστής αποφάσισε ότι το ματς πρέπει να γίνει. Αλλά η απόφαση αυτή δεν αποτελεί οριστική ολοκλήρωση της ιστορίας: η ΑΕΚ έκανε έφεση και η υπόθεση θα συνεχιστεί στην Εφέσεων της ΕΠΟ.

Εντιμο

Εχει ενδιαφέρον το σκεπτικό της απόφασης του αθλητικού δικαστή κ. Αναστάσιου Δάτσκου, διότι βασίζεται σε μια έντιμη θέση: πρόκειται για κάτι που στο ελληνικό ποδόσφαιρο συναντάς ολοένα και πιο σπάνια. Ο Δάτσκος αφήνοντας στην άκρη, με μια νομική ντρίμπλα, τα πολλά που ακούστηκαν για τον τρόπο μέτρησης των δοκαριών, τον διαιτητή Μανούχο κ.τ.λ. βασίζει την απόφασή του σε δύο απλές διαπιστώσεις. Πρώτον, ισχυρίζεται ότι ο Ατρόμητος δεν θα μπορούσε να βγει κερδισμένος από το γεγονός ότι τα δοκάρια ήταν λίγο πιο κοντά κι επομένως δεν έχει δόλο. Και, δεύτερον, δέχεται ότι η ομάδα του Περιστερίου έκανε ό,τι μπορούσε για να γίνει το ματς δείχνοντας καλή πίστη – μάλιστα αυτό το βασίζει στο φύλλο αγώνα του διαιτητή και όσα αναγράφονται. Για τον Δάτσκο, που είναι δικαστής κι όχι συντάκτης ανακοινώσεων ομάδων ή αργόσχολος στο Facebook, πάνω από όλα είναι η δικαιοσύνη: ζητά τη διεξαγωγή του ματς διότι δεν μπορεί να τιμωρήσει κάποιον που αντικειμενικά δεν φταίει. Οπως αναφέρει δεν φταίει διότι δεν προσπάθησε να κερδίσει κάτι δολίως, δεν του ανήκει το γήπεδο, δεν έχει κάποιο επιβαρυντικό προηγούμενο και έκανε ό,τι ήταν δυνατό για να λύσει το πρόβλημα σε μια μέρα που το γήπεδο είχε επιβαρυνθεί εξαιτίας ακραίων καιρικών φαινομένων. Ο αθλητικός δικαστής ανάμεσα σε μια ομάδα που θέλει να παίξει και μια ομάδα που ζητά να μην αγωνιστεί, επιβράβευσε αυτή που επιθυμεί να γίνει το ματς. Διότι κρίνει ότι είναι δίκαιο οι νίκες να κερδίζονται στα γήπεδα.

Αδικο

Τώρα θα δούμε τι θα πει και η Εφέσεων. Η απόφαση του αθλητικού δικαστή θα ήταν μη αναστρέψιμη αν δεχόταν και την πλημμελή μέτρηση των δοκαριών από τον διαιτητή, που κατήγγειλε ο Ατρόμητος. Το γεγονός ότι αυτό δεν το δέχτηκε αφήνει ένα περιθώριο ανατροπής της πρωτόδικης απόφασης, ειδικά αν οι δικαστές της Εφέσεων κρίνουν ότι δεν είναι απαραίτητο να παίζεται ποδόσφαιρο για να κερδίσει μια ομάδα – δεν αποκλείω τίποτα, αλλά αυτό, ως λογική, το βρίσκω άδικο για το σπορ. Σε τελική ανάλυση αν κάτι προέκυψε όσο συζητήθηκε η υπόθεση είναι ότι μετρήσεις ύψους δοκαριών έχουν γίνει κι αλλού, όμως πουθενά μια ομάδα δεν έχασε ένα παιχνίδι στα χαρτιά για τέτοια παρατυπία. Σε κάθε περίσταση το πρόβλημα λύθηκε και οι ομάδες αγωνίστηκαν. Διότι οι ομάδες υπάρχουν παντού για αυτό: για να παίζουν ποδόσφαιρο.

Εφέσεις

Οι ενστάσεις και οι εφέσεις γίνονται από όσους δεν θέλουν να παίζουν. Η διοίκηση της ΑΕΚ εμμένοντας το κυνηγητό της νίκης στα δικαστήρια αδικεί κατάφορα τον Ματίας Αλμέιδα και τους παίκτες του. Που δεν μου μοιάζουν να μην έχουν διάθεση να παίξουν ποδόσφαιρο: οι συνεχόμενες νίκες τους σε πρωτάθλημα και Κύπελλο μαρτυρούν το αντίθετο.

Αντοχές

Παρεμπιπτόντως διάθεση να παίξει ποδόσφαιρο έδειξε κι ο Ολυμπιακός την Δευτέρα το βράδυ. Απέναντι στον Παναιτωλικό είχε και λίγη πίεση για τη νίκη, διότι ο ΠΑΟ και η ΑΕΚ είχαν κερδίσει τα παιχνίδια τους. Απλοποίησε κάθε πρόβλημα, τιμώρησε τα λάθη του αντιπάλου του και πέτυχε έξι γκολ με πέντε διαφορετικούς σκόρερ. Κυρίως έκανε απλό το τι μέλλει γενέσθαι. Αν κερδίσει τα ντέρμπι (αρχής γενομένης αυτά με τον ΠΑΟ και την ΑΕΚ που έχει μπροστά του πριν από τη λήξη της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος) θα πάρει το πρωτάθλημα ή έστω θα το διεκδικήσει μέχρι τέλους. Αν δεν τα κερδίσει, δεν θα το πάρει. Δεν εξαρτάται ακριβώς από αυτόν το τι θα συμβεί (παίζουν και οι άλλοι…), αλλά ο δρόμος είναι απλός. Απομένει να δούμε τις αντοχές του: δυνατότητες έχει.