Επίθεση με στόχο την αποδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ

Σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας μιλάει στην Πάτρα, στη δεύτερη στάση της δικής του «πορείας προς το λαό» μετά το Περιστέρι. Εδώ με μεγάλο ενδιαφέρον οι γνώστες του πολιτικού παρασκηνίου αναμένουν αν και πώς θα κλιμακώσει την επίθεσή του στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ. Μια νέα επιθετική στρατηγική που ξεκίνησε κατά την πρόταση δυσπιστίας στην κυβέρνηση στη Βουλή και είχε ως αφορμή τον «ανιστόρητο διμέτωπο που διεξάγει η Χαριλάου Τρικούπη».

Το τελευταίο το επισήμανε ο Αλέξης Τσίπρας εκ νέου στο Περιστέρι, είχαν προηγηθεί οι βολές Πόπης Τσαπανίδου, και γενικά η αίσθηση στο κλειστό επιτελείο του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία είναι πως οι ίσες αποστάσεις του Νίκου Ανδρουλάκη «διευκολύνουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη». Εδώ μια πρώτη ανάγνωση θέλει στον τελικό δρόμο για τις εθνικές κάλπες η Κουμουνδούρου να αναζητεί τη μέγιστη συσπείρωση. Οι χώροι είναι όμοροι και αναζητείται επίσης εκείνο το μεγαλύτερο ζωτικό πεδίο ώστε και από την κοινή κεντροαριστερή δεξαμενή να αλιεύσει ο ΣΥΡΙΖΑ και να είναι ο κυρίαρχος πόλος για την πρώτη κάλπη της απλής αναλογικής.

Με το βλέμμα στις κάλπες

Το σχέδιο αποδυνάμωσης του ΠΑΣΟΚ από την άλλη ή ακόμη και ταύτισής του με την κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει βλέμμα και στην επόμενη των συνεργασιών, αφού ένα καθηλωμένο ΠΑΣΟΚ δεν θα μπορεί να επιβάλει τους όρους του ακόμη και σε μια πιθανή σύμπλευση. Βέβαια το πώς θα εξελιχθεί το σχέδιο Τσίπρα έχει να κάνει και με την ίδια την εξέλιξη της υπόθεσης των υποκλοπών αν και στην Κουμουνδούρου θεωρούν πως ο Νίκος Ανδρουλάκης – όπως έδειξε και η πρόσφατη ομιλία του στην ΚΠΕ του ΠΑΣΟΚ – έχει εκ νέου «στρίψει» και έχει αμβλύνει τη στάση του για το θέμα.

Εχει σημασία να δούμε πως εντός Κουμουνδούρου παρ’ όλα αυτά υπάρχουν φωνές που θα ήθελαν μια πιο προσεκτική διαχείριση του ΠΑΣΟΚ, ενώ επιμένουν πως όλα αυτά που τώρα καταγράφονται είναι απλώς στιγμές αντιπαράθεσης που δεν επηρεάζουν την τελική σύμπλευση – αν απαιτηθεί – των δύο χώρων. Η φράση όμως του Αλέξη Τσίπρα στο Ζάππειο για «κυβέρνηση των νικητών» (που έχει δώσει τη θέση της στην παλαιότερη άρνηση για «κυβέρνηση των ηττημένων) περικλείει τώρα τη μέγιστη «περικύκλωση» του χώρου και το δίλημμα «Δημοκρατία ή Μητσοτάκης» που ακούστηκε στο Περιστέρι να απευθύνεται και στην όμορη πασοκική βάση.