Το φιλί του Ουελμπέκ στην τελευταία «προβοκάτσια»

Ενα φιλμ που ακροβατεί μεταξύ εξτραβαγκάντσας και πορνό είναι η τελευταία πρόκληση του Μισέλ Ουελμπέκ, του γάλλου εκκεντρικού συγγραφέα. Ο 66χρονος δημιουργός δέχτηκε την πρόταση της ολλανδικής κολεκτίβας Kirac – που δημιουργήθηκε το 2016 κι αποτελείται από μια ομάδα κινηματογραφιστών με «ειδίκευση» σε αμφιλεγόμενα βίντεο – να γίνει πρωταγωνιστής στο «Kirac 27» μαζί με μια σειρά ιερόδουλων. Το τρέιλερ της συγκεκριμένης παραγωγής που πρόκειται να κάνει πρεμιέρα στις 11 Μαρτίου στο πολιτιστικό κέντρο Betty Asfalt του Αμστερνταμ είναι ήδη στον «αέρα» του Διαδικτύου, δίνοντας μια γεύση τού τι θα έχει την ευκαιρία το κοινό να ανακαλύψει με σκηνές όπου ο Ουελμπέκ φιλάει με πάθος μια ξανθιά νεαρή γυναίκα, η οποία είναι ξαπλωμένη γυμνή στο κρεβάτι.

Η ιδέα για το φιλμ προέκυψε έπειτα από μια σειρά ηλεκτρονικών μηνυμάτων που αντάλλαξε ο συγγραφέας των βιβλίων «Τα στοιχειώδη σωματίδια», «Υποταγή» και «Εκμηδένιση» – για να αναφέρουμε ορισμένα χαρακτηριστικά – με τον επικεφαλής της ομάδας Στέφαν Ρουίτενμπεκ, στα οποία εκείνος του εκμυστηρευόταν την έλλειψη ενθουσιασμού του για τη γέννηση του δεύτερου παιδιού του. Αυτή τη διάθεση ο Ουελμπέκ μπορούσε να την αντιληφθεί, αφού και ο ίδιος μόλις είχε αναγκαστεί να ακυρώσει ένα ταξίδι του μέλιτος στο Μαρόκο από τον φόβο μη γίνει στόχος μουσουλμανικής εξτρεμιστικής ενέργειας. Το ταξίδι ετοίμαζε η σύζυγός του Λίσι για περισσότερο από έναν μήνα, κλείνοντάς του συναντήσεις με αρκετές ιερόδουλες. Ο ολλανδός φίλος του για να τον χαροποιήσει σχολίασε πως στο Αμστερνταμ γνωρίζει πολλά κορίτσια που θα κοιμούνταν μαζί του και προσφέρεται να του κανονίσει το ταξίδι εκεί και τη διαμονή του. Βάζει, ωστόσο, έναν όρο: να τον αφήσει ο Ουελμπέκ να καταγράψει με την κάμερα τα πάντα.

Στο «Kirac 27» φαίνεται πως συναντιούνται το γνωστό πάθος του συγγραφέα για το σεξ και τη μεγάλη εκτίμηση που τρέφει ο ίδιος για τους επαγγελματίες του χώρου, μαζί με την επιθυμία της πρόκλησης που καλύπτει όλα τα έργα της ολλανδικής κολεκτίβας. Ηδη το τρέιλερ προοιωνίζεται μια ατμόσφαιρα που θυμίζει αρκετά σκηνοθέτες όπως ο Λαρς φον Τρίερ, ο Τόμας Βίντερμπεργκ και ο Ρούμπεν Oστλουντ. Δεν είναι τυχαίο πως ξεκινάει με την εικόνα της εγκύου συζύγου να γδύνεται, στη συνέχεια να κάνει εμετό στον δρόμο και τέλος να γεννάει στο νοσοκομείο, μπροστά σ’ έναν μάλλον αηδιασμένο κι όχι συγκινημένο Ρουίτενμπεκ. Η εικόνα της εξουθενωμένης αλλά χαμογελαστής μητέρας κάνει αντίθεση με το ατημέλητο πρόσωπο του Ουελμπέκ που κοιτάζει επίμονα τον φακό, έχοντας καταφθάσει στην ολλανδική πρωτεύουσα. Το voicover εξιστορεί πώς βρέθηκε εκεί και το τελευταίο πλάνο με τον Ουελμπέκ να κάθεται στο κρεβάτι με μια μπλε πιτζάμα δίπλα σε μια κοπέλα με μακριά μαλλιά και τατουάζ στα χέρια κλείνει το μάτι σε όσα θα ακολουθήσουν στην εξέλιξη της ταινίας.