Μεταξύ μύθου και πραγματικότητας: πόσο πραγματικές είναι οι εκπτώσεις;
Εν μέσω της εκπτωτικής περιόδου έχει ανοίξει ξανά η συζήτηση σχετικά με το κατά πόσο {CR}τα ποσοστά εκπτώσεων είναι πραγματικά {CR}n Τα κόλπα των εμπόρων με τις «πλασματικές {CR}τιμές» και τις απότομες αυξήσεις
Καθώς ήδη «τρέχει» η πρώτη εκπτωτική περίοδος του χρόνου, που ξεκίνησε στις 9 Ιανουαρίου και θα λήξει στις 28 Φεβρουαρίου, έχει ανοίξει ξανά η συζήτηση σχετικά με το κατά πόσο τα ποσοστά εκπτώσεων που αναγράφονται στις βιτρίνες αντιστοιχούν στο πραγματικό όφελος που έχει ο καταναλωτής στο ταμείο.
Με τον όρο «πλασματικές εκπτώσεις» εννοούμε την αθέμιτη πρακτική των εμπόρων που διαφημίζουν εκπτώσεις, όμως δεν αντιστοιχούν σε πραγματική μείωση από την αρχική (προ έκπτωσης) τιμή, δηλαδή μια μείωση που όντως αναλογεί στο ποσοστό που αναγράφεται. Πιο συχνή πρακτική είναι η απότομη αύξηση της τιμής πριν από την έναρξη της εκπτωτικής περιόδου, με αποτέλεσμα η τελική τιμή που πληρώνει ο καταναλωτής να είναι πολύ κοντά στην αρχική, παρά το μεγάλο ποσοστό που διαφημίζεται στη βιτρίνα.
«Το φαινόμενο των πλασματικών εκπτώσεων δεν είναι νέο, και δεν είναι μόνο ελληνικό», λέει, μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο γενικός γραμματέας Εμπορίου και Προστασίας του Καταναλωτή Σωτήρης Αναγνωστόπουλος. «Τα καταστήματα κατεβάζουν τις τιμές τους στο ίδιο επίπεδο που ήταν και πριν απ’ τις εκπτώσεις. Για παράδειγμα, ένα προϊόν που στοίχιζε 100 ευρώ, λίγο πριν απ’ τις εκπτώσεις το ανεβάζουν στα 130 ευρώ και μετά το κατεβάζουν ξανά στα 100 ευρώ», καταγγέλλει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Καταναλωτών Γιώργος Λεχουρίτης.
Τα «τρικ» των εμπόρων. Καταστηματάρχες και εμπορικοί σύλλογοι δηλώνουν απογοητευμένοι από την υποτονική κίνηση κατά την τρέχουσα εκπτωτική περίοδο. «Μην ξεχνάμε ότι είχε προηγηθεί και η Black Friday αλλά και η εορταστική περίοδος, που πολλοί επέλεξαν να κάνουν τότε τα ψώνια τους», επισημαίνει, από την πλευρά του, ο πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών Γιάννης Χατζηθεοδοσίου. Αλλωστε, «η μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών επηρεάζει συνολικά την κατανάλωση. Το παρατεταμένο κύμα ακρίβειας αφήνει ελάχιστα περιθώρια για αγορές πέρα από αυτές που σχετίζονται με βασικές ανάγκες των νοικοκυριών», συνεχίζει ο ίδιος.
Σε αυτό το κλίμα, πολλοί καταστηματάρχες συνεχίζουν να καταφεύγουν σε αθέμιτες πρακτικές, με στόχο να παρακάμψουν το σαφές νομικό πλαίσιο και να διατηρήσουν την κερδοφορία τους σε υψηλά επίπεδα. Τα πέντε πιο συνηθισμένα «τρικ» των εμπόρων είναι τα εξής:
1 Το φαινόμενο του ασανσέρ: Πολλοί έμποροι ανεβάζουν υπερβολικά την τιμή πριν από τις εκπτώσεις. Ετσι, ακόμα και αν η έκπτωση γίνει επί της τελευταίας χαμηλότερης τιμής, ο έμπορος διατηρεί το κέρδος του.
2 Οι παλιές κολεξιόν: Οι έμποροι «κατεβάζουν» κολεξιόν περασμένων ετών, στις οποίες δεν μπορεί να ισχύσει το 30ήμερο που ορίζει ο νόμος.
3 Οι νέες κολεξιόν: Οταν ξεκινούν οι εκπτώσεις, αρκετοί καταστηματάρχες βάζουν στο κατάστημα προϊόντα νέας σεζόν, τα οποία, όμως, δεν διατίθενται προς πώληση με έκπτωση.
4 Οι καθυστερημένες εκπτώσεις: Καταστηματάρχες περιμένουν μέχρι να «φύγουν» τα «καλά» είδη και τα «καλά» νούμερα και όταν πλέον έχουν μείνει με κομμάτια «δεύτερης διαλογής» και στο τελευταίο τριήμερο των εκπτώσεων προχωρούν σε… εντυπωσιακές προσφορές.
5 Μη αναγραφή αρχικής τιμής: Συχνά εντοπίζεται το φαινόμενο να αναγράφεται το ποσοστό της έκπτωσης, χωρίς, όμως, να αναγράφεται η τιμή στην οποία εφαρμόζεται αυτή.














