Πόλωση

Η πόλωση δεν είναι ωραίο πράγμα. Στο όνομά της λέγονται και γίνονται χοντράδες.

Είναι όμως συνηθισμένη μέθοδος στην πολιτική και κατά κανόνα πάει μαζί με τις εκλογές.

Ενα τέτοιο έργο βλέπουμε τώρα με την πρόταση δυσπιστίας.

Βολεύει τη ΝΔ επειδή ξεκινάει από υψηλότερη βάση στο εκλογικό σώμα και της επιτρέπει να ξαναθυμίσει στους ψηφοφόρους τον ΣΥΡΙΖΑ.

Βολεύει τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή του επιτρέπει να συντηρήσει ένα κλίμα αναταραχής που είναι τυπική στρατηγική για ένα δεύτερο κόμμα.

Δεν βολεύει το ΠΑΣΟΚ, ούτε τα άλλα κόμματα, διότι η σύγκρουση λειτουργεί πάντα υπέρ των δύο μεγαλύτερων που συγκρούονται.

Ολα αυτά είναι αναμενόμενα ενόψει εκλογών – άλλωστε έχουμε δει και χειρότερα…

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι να αναζητήσουμε τον κακό της υπόθεσης. Αλλά να αναρωτηθούμε ποιος θα κερδίσει.

Απάντηση τελεσίδικη φυσικά θα υπάρξει μόνο στο τέλος της διαδρομής.

Εχουμε όμως δύο δεδομένα.

Πρώτον, αν η αντιπολίτευση νόμισε ότι θα στριμώξει την κυβέρνηση με τις υποκλοπές έχει πολλές τσάντες Καλογρίτσα και πολλούς απατεώνες Novartis μπροστά της να ξεπεράσει.

Το παρελθόν είναι πάντα το πιο ασήκωτο βάρος – όσο κι αν διαμαρτύρεται ο Τσακαλώτος…

Δεύτερον, αν η κυβέρνηση νόμιζε ότι έχει ξεμπερδέψει με τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή τον έχει από κάτω στις δημοσκοπήσεις δεν υπολόγισε ότι η απόγνωση είναι το μεγαλύτερο κίνητρο για να παλέψει κανείς μέχρι τέλους.

Δεν ξέρω αν θα χάσουν αλλά θα πουλήσουν ακριβά το τομάρι τους.

Και τη γλώσσα τους. Η βουλευτίνα Αυγέρη (ΣΥΡΙΖΑ) αποκάλεσε τον Πρωθυπουργό «κοινό νταβατζή» (25/1). Δεν τολμώ να διανοηθώ τι θα αποκαλέσουν οι απέναντι την Αυγέρη.

Προφανώς η πολιτική δεν είναι ένας διαγωνισμός ποιος βρίζει περισσότερο.

Αλλά αυτό που ενδιαφέρει είναι αν κυβέρνηση (με πρώτο τον Πρωθυπουργό) και αντιπολίτευση είναι έτοιμες από όλες τις πλευρές να αντιμετωπίσουν μια συνέχεια που δεν θα είναι ηπιότερη. Θα κερδίσει ο πιο έτοιμος.

Για την αντιπολίτευση δεν έχω αμφιβολίες. Χαμένη για χαμένη, θα τα βάλει όλα στο τραπέζι.

Αμφιβάλλω όμως αν η κυβέρνηση έχει συνειδητοποιήσει πλήρως τι θα συμβεί κι αν μπορεί να ακολουθήσει τους ανταγωνιστές της.

Υποθέτω πως αν ήξερε και μπορούσε, δεν θα περίμενε το τέλος της τετραετίας για να δικαστούν ο Παπαγγελόπουλος κι ο Παππάς ή για να μαζεύουν τους «μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος» της Novartis με τις χειροπέδες.

Τόσο απλό.

ΥΓ. Με αφορμή το δημοσίευμα της στήλης «Τσάντες» (16/1), «ΤΑ ΝΕΑ» έλαβαν «εξώδικη διαμαρτυρία» του κατηγορούμενου στο Ειδικό Δικαστήριο κ. Ν. Παππά.

Η διαμαρτυρία δημοσιεύεται αυτούσια στην ηλεκτρονική έκδοσή της www.tanea.gr