Στοιχεία

Τα ποιοτικά στοιχεία των γκάλοπ συνήθως τραβάνε μόνο το μάτι των εξασκημένων μελετητών τους – οι μπάρες της πρόθεσης ψήφου κι οι πίτες της αξιολόγησης του κυβερνητικού κι αντιπολιτευτικού έργου είναι πιο πιασάρικες. Κι όμως, τα ποσοστά αυτών των διαφανειών κρύβουν ενδείξεις σχετικά με το τι πραγματικά σκέφτεται το εκλογικό σώμα για τα κόμματα. Για παράδειγμα, η λεγόμενη εκλογική επιρροή των τελευταίων είναι η απάντηση που δίνουν τα μέλη του πρώτου στην ερώτηση αν θα μπορούσαν να ρίξουν την ψήφο τους σε ένα κόμμα ή αν δεν θα το έκαναν «σε καμία περίπτωση». Στην πιο πρόσφατη έρευνα της Metron Analysis, που δημοσιεύθηκε την περασμένη Πέμπτη, τα όρια της εκλογικής επιρροής της ΝΔ έχουν μειωθεί δύο μονάδες. Εκείνα του δεύτερου και του τρίτου κόμματος έχουν αυξηθεί μία. Οι μεταβολές είναι αμελητέες στο σύνολο του δείγματος. Αλλά άξιες αναφοράς στη δεξαμενή των κεντρώων ψηφοφόρων. Οι αυτοτοποθετούμενοι στο Κέντρο που θα μπορούσαν να ψηφίσουν ΝΔ εμφανίζονται κατά 10% λιγότεροι σε σχέση με τον Δεκέμβριο – όταν έγινε η προηγούμενη μέτρηση της ίδιας εταιρείας.

Γάμος

Ωστόσο, δεν φαίνεται να τους κερδίζει κανείς, αφού έχουν μειωθεί κατά 3% και κατά 8% κι όσοι ανάμεσά τους δηλώνουν ότι θα μπορούσαν να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ αντιστοίχως. Η γκρίζα ζώνη των αναποφάσιστων, με άλλα λόγια, μάλλον γεμίζει με κεντρώους. Η εξέλιξη δεν έχει ακόμη θορυβήσει τις τρεις κομματικές έδρες. Εξάλλου, οι ψηφοφόροι που χάνονται προς τα εκεί είθισται να επιστρέφουν ευκολότερα – σε αντίθεση με όποιους μετακινούνται προς ένα άλλο κόμμα. Παράλληλα, επειδή στην εκλογολογική ζωή – όπως και στην πραγματική – φτωχό σε κάνει ο πλούτος του άλλου, το γεγονός ότι όλες καταγράφουν απώλειες λειτουργεί σε κάποιον βαθμό καθησυχαστικά. Οι θιασώτες της ρεάλπολιτικ θυμίζουν κιόλας πως οι κεντρώοι είναι μια εκλογική ομάδα χωρίς ισχυρές κομματικές ταυτίσεις – άρα, κάθε κόμμα που διεκδικεί τη στήριξή τους νομιμοποιείται να ελπίζει πως τελικά θα πείσει ορισμένους. Πιθανότατα καμία απ΄ τις παραπάνω αναγνώσεις δεν είναι λανθασμένη. Βέβαια, καθεμιά τους υπονοεί ότι τα μέλη αυτού του «απαιτητικού» κοινού δεν θα αγαπήσουν μια πολιτική δύναμη. Αν την παντρευτούν, ο γάμος θα γίνει από συμφέρον και ενδέχεται να έχει ημερομηνία λήξης.