Εμφραγμα στις ανεξάρτητες Αρχές

Εμφραγμα στις ανεξάρτητες Αρχές

Η διελκυστίνδα μεταξύ του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισίδωρου Ντογιάκου και της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (της γνωστής ΑΔΑΕ), με αφορμή τη γνωμάτευση του πρώτου περί του ποιες ακριβώς είναι οι αρμοδιότητές της στη διερεύνηση του σκανδάλου των υποκλοπών, και η συνακόλουθη εμπλοκή των κομμάτων εξακολουθούν να προκαλούν έμφραγμα στην προσπάθεια της Βουλής να διορίσει μέλη σε σημαντικές ανεξάρτητες Αρχές. Ούτε και αυτή την εβδομάδα έγινε δυνατή η σύγκληση της 25μελούς Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής (μην ταράζεστε, δεν είναι ισάριθμοι… πρόεδροι στη Βουλή – στο όργανο συμμετέχουν επίσης εκπρόσωποι των κομμάτων στο προεδρείο της Βουλής και κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι) και, κατά τα φαινόμενα, ως τις εκλογές δύσκολα θα επαναληφθεί η προσπάθεια. Η κυβερνητική πλειοψηφία των 13 μελών στη Διάσκεψη δεν επαρκεί, και οι ελπίδες ότι η Ελληνική Λύση του Κυρ. Βελόπουλου θα έδινε ένα χεράκι προκειμένου να διαμορφωθεί η απαιτούμενη πλειοψηφία των 3/5 και να αποφασιστούν οι διορισμοί, διαψεύστηκαν από το κόμμα αυτό, διότι ο Βελόπουλος μπορεί να πουλάει κηραλοιφές, αλλά κορόιδο δεν είναι. Ασε που στη Βόρεια Ελλάδα πάει τρένο τελευταία και δεν θα ήθελε με τίποτε να συνδεθεί με τη ΝουΔου, την οποία αντιπολιτεύεται από δεξιά.

19 κενές θέσεις

Δεκαεννιά καινούργια μέλη σε τέσσερις ανεξάρτητες Αρχές πρέπει να διοριστούν και, για κακή τους τύχη, μεταξύ των ανεξάρτητων Αρχών στις οποίες απαιτούνται διορισμοί είναι και η πολύφερνη ΑΔΑΕ, στην οποία απαιτείται να πληρωθούν επτά θέσεις (ένας αντιπρόεδρος, ένας αναπληρωτής αντιπρόεδρος, δύο τακτικά μέλη και τρία αναπληρωματικά, η θητεία των οποίων έληξε ήδη από πέρυσι τον Μάρτιο). Εδώ ανοίγω παρένθεση για να επισημάνω, πριν καν ξεσπάσει το σκάνδαλο των υποκλοπών – άρα, δεν της φταίει κανείς της κυβέρνησης που δεν προχώρησε εγκαίρως στις αλλαγές και τώρα τους έχουν γίνει τα νεύρα σμπαράλια εκεί στο Μέγαρο Μαξίμου, επειδή δεν μπορούν να προχωρήσουν σε αυτές, τώρα που σοβεί η κρίση με το σκάνδαλο.

Στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, άλλη μεγάλη τραγωδία. Πέντε μέλη (πρόεδρος, αναπληρωτής πρόεδρος και τρία τακτικά μέλη) πρέπει να αντικατασταθούν, αλλά με την εμπλοκή και αυτής της ανεξάρτητης Αρχής στις υποκλοπές, ούτε και εκεί μπορεί να γίνει τίποτε. Εκεί διαπιστώνονται επίσης καθυστερημένα αντανακλαστικά της κυβέρνησης – η θητεία των υπό αντικατάσταση έληξε τον Αύγουστο του 2022. Αλλαγές πρέπει να υπάρξουν και στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ), και μάλιστα ανάλογης έκτασης. Επτά μέλη συγκεκριμένα (πρόεδρος και έξι μέλη). Η θητεία όλων έληξε τον Νοέμβριο του 2022. Και υπάρχει και η περίπτωση του Συνηγόρου του Πολίτη, για την οποία εγκαίρως – και εγκύρως, με μπόλικο παρασκήνιο – σας έχω ενημερώσει. Ο νυν Συνήγορος του Πολίτη, Ανδρέας Ποττάκης, με ισχυρή κριτική για το πώς χειρίστηκε πολλά θέματα (άνευ ετέρων σχολίων) παραμένει στη θέση αυτή σχεδόν εξίμισι χρόνια – διορίστηκε επί ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή…

Και παρότι η θητεία του έχει ολοκληρωθεί, δεν δύναται να αντικατασταθεί λόγω της εμπλοκής που προανέφερα.

Το δις εξαμαρτείν…

Ο ΣΥΡΙΖΑ τοποθέτησε τον κύριο Ανδρέα Ποττάκη στη θέση αυτή, η ΝουΔου όταν έπρεπε να ασχοληθεί με το ποιος είναι, πού και τι ακριβώς κάνει, δεν το έκανε – με την έννοια του εγκαίρως – και τώρα ακούω ότι ετοιμάζονται για δεύτερο λάθος. Προετοιμάζουν για τη θέση του Συνηγόρου του Πολίτη έναν καθηγητή. Και εάν μεν επρόκειτο για έναν ακόμη καθηγητή από τη μεγάλη δεξαμενή των πανεπιστημιακών οι οποίοι έχουν και… πολιτικές ανησυχίες, κομμάτια να γίνει. Αλλά ο συγκεκριμένος, του οποίου το όνομα δεσμεύτηκα να μην αναφέρω, έχει υπηρετήσει… τρεις πρωθυπουργούς, δύο εκ της παρατάξεώς του και έναν από τους άλλους. Και έχει θητεύσει μάλιστα και σε μεγάλο οργανισμό, από τον οποίο παραιτήθηκε επειδή – έλεγε τότε… – δέχθηκε σοβαρές κυβερνητικές παρεμβάσεις στο έργο του!

Συγγνώμη, και με όλο το θάρρος. Χάθηκε ένας νέος άνθρωπος, ο οποίος να έχει αφενός γνώση του αντικειμένου, αφετέρου να μπορεί να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του ρόλου που θα επωμιστεί; Ηρεμα ρωτάω…

«Αγαθός» σε βαθμό κακουργήματος

Αναμφίβολα το θέμα της εβδομάδας ήταν η αποκάλυψη του SMS το οποίο φέρεται να απέστειλε στον Χρήστο Καλογρίτσα ο συγκατηγορούμενός του στο Ειδικό Δικαστήριο Νίκος Παππάς αναφορικά με τη μετοχική σύνθεση του μελλοντικού ΣΥΡΙΖΑ Channel. Εγινε πολύς λόγος και από πολλές πλευρές διατυπώθηκε η λογική ερώτηση «μα είναι δυνατόν για τέτοια θέματα να στέλνεις SMS, τα οποία μπορούν να αποθηκευτούν και κάποια στιγμή μπορεί να τα βρεις μπροστά σου;».

Είναι, αν δεχτούμε ότι ο Παππάς είναι ο αποστολέας, και αυτού αλλά και άλλων γραπτών μηνυμάτων που διατείνεται ότι διαθέτει ως αποδέκτης ο Καλογρίτσας.

Θυμίζω σχετικά την υπόθεση με τον Σάμπυ Μιωνή. Ο Παππάς πήγε να κάνει συζητήσεις με τον Μιωνή για την υπόθεσή του και δεν του πέρασε καν από τον νου ότι ο άλλος τον ηχογραφούσε προκειμένου να προστατευθεί από τους εκβιασμούς του παραδικαστικού συστήματος του ΣΥΡΙΖΑ στη Δικαιοσύνη. Και όχι μία φορά.

Αρα, μυαλό κάτω από τον μέσο όρο ο Νικόλας, συγγνώμη κιόλας. Το παλικάρι είναι αφελές, μη σου πω και «αγαθό», σε βαθμό… κακουργήματος! Τουλάχιστον…

(Και κυβέρνησε κι αυτός τη χώρα, να μην τα ξεχνάμε αυτά…)

Βιβλίο για την Αθήνα

Το βιβλίο που έχω να προτείνω σήμερα έχει τον χαρακτηριστικό τίτλο «Αθηναϊκό μειδίαμα» και είναι μια συλλογή διηγημάτων που αφορούν την πόλη μας και τη μετεξέλιξή της από το μεγάλο χωριό των αρχών του προηγούμενου αιώνα σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή μεγαλούπολη. Μέσα από διηγήματα που επέλεξε – με αληθινά κοπιώδη, επίμονη και επίπονη προσπάθεια – ένας μεγάλος εργάτης των ελληνικών γραμμάτων, ο Θανάσης Νιάρχος, φίλος και συνάδελφός μου επί δεκαετίες εδώ στα «ΝΕΑ», αναδύεται η πόλη και οι άνθρωποί της, και παράλληλα η εικόνα μιας Ελλάδας που αλλάζει ραγδαία, ακολουθεί κατά πόδας τις εξελίξεις και παίρνει οριστικά τον ευρωπαϊκό της δρόμο, αφού έχει ταλαντευθεί βασανιστικά ανάμεσα σε αυτόν και στη σαγήνη της «καθ’ ημάς Ανατολής».

Ο τόμος, διότι περί τόμου πρόκειται, δεν θα γινόταν πραγματικότητα χωρίς τη στήριξη του Δήμου Αθηναίων και του δημάρχου Κώστα Μπακογιάννη, ο οποίος ενστερνίστηκε το όραμα του Νιάρχου, να παραδοθεί στους κατοίκους της Αθήνας ένα βιβλίο το οποίο να περιλαμβάνει κείμενα σημαντικών προσωπικοτήτων της ελληνικής λογοτεχνίας που έζησαν και ζουν σε αυτήν.

Ο ακάματος Νιάρχος έχει επιλέξει και συμπεριλάβει μεταξύ άλλων κείμενα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, του Γιώργου Σεφέρη, του Εμμανουήλ Ροΐδη, του Κώστα Βάρναλη, του Ιωάννη Καμπούρογλου, του Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου, του Αγγελου Τερζάκη, του Αντώνη Σαμαράκη, της Ελένης Βλάχου, του Γιώργου Θεοτοκά, του Νίκου Κούνδουρου, του Παναγιώτη Τέτση, της Κικής Δημουλά, του Στρατή Τσίρκα, του Μάνου Ελευθερίου, αλλά και νεότερων όπως του Βαγγέλη Χρόνη, του Σταμάτη Φασουλή, του Γιώργου Μανιώτη, του Αλέξη Σταμάτη, του Πέτρου Τατσόπουλου, του Χρήστου Χωμενίδη και… ένα της ημετέρας μετριότητος!

Αληθινά μνημειώδης πρωτοβουλία, προσωπικά δεν θυμάμαι να έχει προηγηθεί βιβλίο με τόσα κείμενα για την πρωτεύουσά μας. Εξυπακούεται ότι το συνιστώ ανεπιφύλακτα…