Πώς ο Μπαρτζώκας «μεταμορφώνει» τον Κάνααν

«Κόουτς άστον λίγο ακόμα, πάει για μεγάλο ρεκόρ».

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας, παραδέχτηκε ότι από τον πάγκο τον προέτρεψαν να αφήσει λίγο ακόμα τον Αϊζάια Κάνααν στο παιχνίδι με την ΑΕΚ καθώς είχε ήδη σημειώσει 7 τρίποντα (όσα και ο Τόμιτς και ο Ντόρσεϊ στο παρελθόν) που ήταν και το ρεκόρ για παίκτη των πρωταθλητών Ελλάδας με τον Αμερικανό να πετυχαίνει και το 8ο τρίποντο γράφοντας ιστορία.

«Τα ρεκόρ είναι για να σπάνε. Το θέμα είναι ότι ο Κάνααν χρειάστηκε μόλις είκοσι λεπτά για να σκοράρει οκτώ τρίποντα. Οταν είχε επτά μου το είπαν, άσε τον λίγο μέσα, παρότι είχα σκοπό να τον βγάλω, για να βάλει άλλο ένα και να σπάσει το ρεκόρ. Είμαι χαρούμενος για αυτόν. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το πόσο ταλαντούχος σουτέρ είναι» τόνισε χαρακτηριστικά ο κόουτς του Ολυμπιακού Γιώργος Μπαρτζώκας που δεν χρειάστηκε να σκεφτεί πολύ όταν ο Τάιλερ Ντόρσεϊ ενημέρωσε το περασμένο καλοκαίρι την ομάδα ότι θέλει να δοκιμάσει την τύχη του στο ΝΒΑ.

Η επιλογή του ήταν ο πρώην παίκτης της Ούνιξ Καζάν (έφυγε από την ομάδα μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία τον περασμένο Μάρτιο) ξεκαθαρίζοντας όμως πρώτα από όλα ο ίδιος ο κόουτς ότι δεν είναι ίδιοι παίκτες, θέλοντας να προλάβει την αναμενόμενη σύγκριση.

Αυτό άλλωστε που μέχρι τέλος Νοεμβρίου (όπου ο Κάνααν είχε αρκετά παιχνίδια όπου δεν είχε ξεχωρίσει) έκανε μπαμ ήταν ακριβώς αυτή η διαφορά.

Οι διαφορές

Ο Κάνααν είναι ουσιαστικά ένας combo-guard που έχει μάθει να είναι επιθετικός και δημιουργικός (για τον εαυτό του) με την μπάλα στα χέρια και ο οποίος έχει κυρίως εκτελεστική αγωνιστική συμπεριφορά σε σώμα καθαρού «άσου». Το χαμηλό του ύψος για τη θέση «2» στην οποία χρησιμοποιείται συνήθως, δημιουργεί πολλά αμυντικά mismatch (ανισορροπίες) και αυτός είναι και ένας από τους λόγους για τον οποίο δεν μένει πολλή ώρα στο παρκέ.

Αντίθετα ο Ντόρσεϊ όντας 10 (τουλάχιστον) πόντους ψηλότερος παρουσία του στο παρκέ δεν προκαλούσε αμυντικές ανισορροπίες, χωρίς βέβαια να είναι και ο σπουδαίος αμυντικός. Ο ρόλος του στην περυσινή ομάδα με βάση τους αριθμούς δεν ήταν τόσο πιο εντυπωσιακός απλά το μεγάλο του πλεονέκτημα ήταν ότι είχε αυτό το απρόβλεπτο που μπορούσε να γυρίσει ένα παιχνίδι μόνος του. Οπως έκανε στον δεύτερο τελικό στο ΟΑΚΑ με τον Παναθηναϊκό. Οι Πράσινοι προηγούνταν με 46-32 στο ημίχρονο και πήγαιναν ολοταχώς για την ισοφάριση. Ο Ντόρσεϊ είχε μόλις 3 πόντους στο ημίχρονο και έβαλε μαζεμένους 13 στα πρώτα επτά λεπτά του 3ου δεκαλέπτου το οποίο τελείωσε με επιμέρους σκορ 29-10 για τον Ολυμπιακό που έκανε το 2-0 και τελείωσε λίγες μέρες μετά τον τίτλο στο ΣΕΦ.

Ο Ντόρσεϊ είχε κάνει το ίδιο και στο ματς της Ευρωλίγκας στο ίδιο γήπεδο αλλά για παράδειγμα δεν μπόρεσε να βγει (όπως ακόμα περισσότερο και ο Βεζένκοφ) στον ημιτελικό με την Εφές Αναντολού στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας στο Βελιγράδι.

Επίσης ένα άλλο στοιχείο είναι ότι ο εφετινός Ολυμπιακός ψάχνει – και βρίσκει – περισσότερους πόντους και από τις θέσεις 3-4 σε σχέση με πέρυσι που έπεφτε μεγαλύτερο βάρος (άρα και προσπάθειες) στις θέσεις 1 και 2.

Παίκτης ψυχολογίας

Μέσα στα τελευταία δυόμισι χρόνια, ο Αϊζάια Κάνααν άλλαξε αρκετά στον τρόπο εκτέλεσης από την περιφέρεια. Από το σουτ μετά από ντρίμπλα πήγε στο σουτ μετά από σκριν και κατέληξε, στον Ολυμπιακό, στο σουτ από θέση. Είναι χαρακτηριστικό ότι με την ΑΕΚ μόνο ένα τρίποντο σημείωσε μετά από ντρίπλα.

Η ικανότητα του Αϊζάια Κάνααν στο περιφερειακό σουτ είναι δεδομένη και αποδεδειγμένη. Αλλά αυτό που είναι  πιο εντυπωσιακό είναι ότι θυμίζει παίκτη xαμαιλέοντα που προσαρμόζεται (και μαζί και το σουτ του) στις ανάγκες της ομάδας και του προπονητή του.

Στην Ούνιξ επί Δημήτρη Πρίφτη, ο ρόλος του αφορούσε περισσότερο στον χειρισμό της μπάλας και την εκτέλεση κατόπιν δικών του αποφάσεων (δηλαδή περισσότερα σουτ που δημιουργούσε ο ίδιος για τον εαυτό του) ενώ όταν ανέλαβε ο Βέλιμιρ Περάσοβιτς διαφοροποίησε την τεχνική του με το off screen να είναι πλέον η βασική επιλογή εκτέλεσης.

Στον Ολυμπιακό έπρεπε πάλι να αλλάξει σε σουτ που βγαίνει πολύ περισσότερο μέσα από το ομαδικό μπάσκετ.

Ναι, δεν είχε αρχίσει καλά, όμως έψαχνε και τον χρόνο του καθώς είναι πολύ περισσότερο παίκτης ψυχολογίας σε σχέση με τον Ντόρσεϊ.

Με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ ο Κάνααν ήταν άφαντος μαζί με τον Πίτερς στο πρώτο ημίχρονο αλλά ο κόουτς Μπαρτζώκας τον εμπιστεύτηκε και στο δεύτερο μέρος και τον δικαίωσε με μια εξαιρετική εμφάνιση και εντυπωσιακή εκτελεστική δεινότητα.

Με την Αρμάνι που είχε ξεκινήσει πολύ καλά στην άμυνα (αν και υστερεί σε ύψος σε σχέση με τον Ντόρσεϊ που μπορούσε να μαρκάρει πιο εύκολα ψηλότερους αντιπάλους) απέδειξε για μια ακόμα φορά ότι ως αμυντικός είναι πιο σταθερός και αξιόπιστος, απλά έμενε να βρει και τον ρυθμό του στην επίθεση.

Με τους Ιταλούς δυσανασχέτησε όταν έγινε αλλαγή γιατί ήθελε να αποδείξει (και στον εαυτό του πρώτα απ’ όλα) ότι μπορεί να μπει στα παπούτσια του Ντόρσεϊ και να κλέψει και αυτός το κομμάτι που του αναλογεί στον θαυμασμό του κόσμου της ομάδας.

«Θα κάνω ό,τι χρειάζεται για να βοηθήσω την ομάδα για να κερδίσει. Ο,τι είναι απαραίτητο για να πετύχουμε. Θέλω να με σκέφτονται ως ανταγωνιστικό, ως ηγέτη, ως μαχητή» ήταν τα λόγια του μετά τον αγώνα με την ΑΕΚ. Ολη η φιλολογία με τον Ντόρσεϊ (όταν τον αποδέσμευσαν οι Ντάλας) τον επηρέασε και ας λένε οι παίκτες ότι δεν διαβάζουν ειδήσεις σε εφημερίδες και σάιτ.

Πειθαρχημένος

Ηξερε ότι πρέπει να πείσει κόσμο και συμπαίκτες (ο κόουτς Μπαρτζώκας το είχε δηλώσει από την πρώτη στιγμή ότι τον πιστεύει) ότι μπορεί να γίνει ο αντι-Ντόρσεϊ με τα δικά του όμως χαρακτηριστικά.

Δεν είναι όμως απλό για έναν παίκτη και μάλιστα ιδιαίτερα κλασικό σουτέρ να τροποποιεί τόσο πολύ το παιχνίδι του, από τον έναν χρόνο στον άλλον.

Πολλοί ξαφνιάστηκαν με τα 8/11 τρίποντα κόντρα στην ΑΕΚ, αλλά ο Κάνααν το είχε πετύχει άλλες δύο φορές στην καριέρα του. Παλαιότερα με τους Φιλαδέλφεια Σίξερς (8/13 τρίποντα σε 42 λεπτά συμμετοχής, σε μια βραδιά την οποία έκλεισε με 31 πόντους, 7 ριμπάουντ και 6 ασίστ) και πριν από ενάμιση χρόνο με την Ούνιξ σε αγώνα με την Μπουργκ (8/13 τρίποντα).

Ο Κάνααν είναι ένας σκόρερ που έχει την πείρα (σαφώς πιο έμπειρος από τον Ντόρσεϊ) και την ικανότητα να μην πάρει βεβιασμένες προσπάθειες αν δεν είναι στη μέρα του. Και ένας παίκτης που ταυτόχρονα στην καλή του μέρα «σκοτώνει» την αντίπαλη άμυνα.

Είναι πολύ πιο πειθαρχημένος παίκτης από τον Ντόρσεϊ και μπαίνει σαφέστατα πιο εύκολα στο… καλούπι του προπονητή και του κάθε συστήματος και ο κόουτς Μπαρτζώκας προτιμά διαχρονικά ακόμα και το (καλό) απρόοπτο να βγαίνει για την ομάδα του μέσα από το σύστημα.

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας σιγά σιγά του δίνει όλο και περισσότερο χρόνο ώστε να κερδίσει πρώτα απ’ όλα την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται και μετά τους αντιπάλους.