Πένθος, πόνος, οργή και ελπίδα για δικαίωση

Mέσα σε δύο εικόνες, με κυρίαρχα χρώματα το άσπρο και το μαύρο, «χώρεσαν» χθες στη δίκη για τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι συναισθήματα πένθους, πόνου και οργής, αλλά και μια μεγάλη ελπίδα που συμπυκνώνεται στη λέξη «δικαίωση».

Τα λευκά τριαντάφυλλα που κρατούσαν στα χέρια τους πολλοί από εκείνους που βρέθηκαν στη δικαστική αίθουσα, εις μνήμην του 6 μηνών βρέφους, του νεαρότερου σε ηλικία θύματος της φονικής πυρκαγιάς, του οποίου ο πατέρας βρέθηκε χθες στο βήμα του μάρτυρα, και τα μαύρα πανιά που τοποθετήθηκαν στα κάγκελα του Εφετείου, με ένα πανό με μία μόνο λέξη «δικαίωση», ήταν από μόνες τους συγκλονιστικές εικόνες.

Λίγα λεπτά αργότερα, ο πατέρας του βρέφους, πυροσβέστης Ανδρέας Δημητρίου, ο οποίος έχασε το μωρό και τη σύζυγό του Μαργαρίτα, με σπασμένη φωνή και έντονη συναισθηματική φόρτιση κατέθεσε για όλα όσα έγιναν και όσα δεν έκαναν οι αρμόδιοι στερώντας του ό,τι πολυτιμότερο είχε στη ζωή του.

Το απόγευμα της 23ης Ιουλίου 2018 που ξέσπασε η πυρκαγιά, ο μάρτυρας κλήθηκε από την υπηρεσία του και έφυγε από το σπίτι του στο Μάτι, χωρίς τίποτα να προοιωνίζεται το κακό που θα ακολουθούσε.

Οπως είπε, όταν άρχισαν τα τηλέφωνα, επικοινώνησε με τη σύζυγό του και της ζήτησε να φύγει από το σπίτι τους. «Προσπαθούσα να επικοινωνήσω με τη Μαργαρίτα. Βρισκόταν σε πανικό. Πίστευα ότι είχαν βρει ασφαλές καταφύγιο στην παραλία με το παιδί. Δέχομαι κλήση από τον πεθερό μου να είμαι προετοιμασμένος ότι τα πράγματα δεν είναι καλά. Εφτασα και είδα το μικρό σε έναν άγνωστο που προσπαθούσε να δώσει πρώτες βοήθειες».

Ο μάρτυρας ανέφερε πως στο Νοσοκομείο Παίδων, από το ύφος των γιατρών, κατάλαβε πως το μωρό του δεν τα είχε καταφέρει. «Μου είπαν ότι δεν κατέστη δυνατόν να τον συνεφέρουν. Εκεί του είπα το τελευταίο αντίο…», είπε ραγίζοντας καρδιές. Στη συνέχεια έπρεπε να πάει στη σύζυγο. «Φτάνοντας στο νοσοκομείο διαπιστώνω ότι έχει διασωληνωθεί. Ζορίστηκα να την αναγνωρίσω. Σαν να βλέπω άλλον άνθρωπο», ανέφερε συγκινημένος.

«Θα ήθελα να μην είχε πεθάνει»

Καθηλωτικός ήταν στη κατάθεσή του ο Αγγελος Σιακπάρας, ο οποίος έχασε την κόρη του. Η οικογένεια κλήθηκε να στηρίξει την εγγονή του που έμεινε κλονισμένη. «Αναπολεί τη μαμά του. “Θα ήθελα να μην είχε πεθάνει”, έγραψε σε μια εργασία του στο σχολείο για τη μαμά του. Τώρα στις γιορτές μού είπε “παππού, να πάμε να πούμε τα κάλαντα στη μαμά” και πήγαμε πάνω από τον τάφο της να πούμε τα κάλαντα… Ξυπνάμε και κοιμόμαστε με αυτό», ανέφερε συγκλονίζοντας.

Η Δήμητρα Γουναρίδη κατέθεσε πως βγήκαν από την τραγωδία «ζωντανοί νεκροί». Η μάρτυρας περιέγραψε πώς αβοήθητοι στο Μάτι προσπάθησαν να ξεφύγουν από τις φλόγες. «Δίπλα μου ήταν η Μαργαρίτα με το μωράκι της το νεογέννητο. Καμένη εκείνη, καμένο και το μωρό. Το θήλαζε για να το έχει στη ζωή. Μια γυναίκα δεν είχε αντοχές να βγει από τη θάλασσα. Πήγαμε να τη βοηθήσουμε και μας έμεναν στα χέρια οι σάρκες της», ανέφερε και ολοκλήρωσε την κατάθεσή της λέγοντας πως ακόμα και όταν έφτασε στο λιμάνι, κατέγραψαν το όνομά της πάνω σε μια ιταλική εφημερίδα που έδωσε ένας εθελοντής καταδεικνύοντας την παντελή έλλειψη του κράτους.

«Αν υπάρχει κόλαση, έτσι πρέπει να είναι», κατέθεσε στο δικαστήριο ο Ιωάννης Χαρδαλούπας περιγράφοντας τις μοιραίες στιγμές που οι φλόγες εγκλώβισαν την οικογένειά του την ώρα που προσπαθούσαν να φύγουν. Ο μάρτυρας, ο οποίος είχε επιστρέψει στην Ελλάδα λίγες ημέρες πριν από την καταστροφή, έχασε την 56χρονη μητέρα του και την 26χρονη αδερφή του.