Οταν ο λοχαγός Γκαρσία πιάσει τον Ζορό
Από τον πίνακα «Το στρατόπεδο του Καραϊσκάκη στην Καστέλλα» του Θεόδωρου Βρυζάκη (λεπτομέρεια με σκύλο και αγωνιστές)
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Παίρναμε το πρωινό μας σε παραλιακό καφέ του νησιού όταν ξαφνικά χτύπησε το κινητό του. Είδα με έκπληξη ότι η φωτογραφία που άστραψε στην οθόνη ήταν ενός σκύλου.
«Θα τον αγαπάς πολύ» είπα, μόλις το έκλεισε, «αφού προτιμάς να βλέπεις τη μουσούδα του, παρά το πρόσωπο της γυναίκας σου».
«Υπερβολικά» είπε.
«Φίλος μού είχε αναφέρει περιστατικό όπου κάποιος αυτοκτόνησε πέφτοντας στη θάλασσα επειδή είχε σκοτωθεί το σκυλί του» είπα.
«Δεν ξέρω τι θα έκανα αν έχανα τον Κατσάκο» είπε.
«Κατσάκος;» είπα.
«Μανιάτης» είπε, «από την Αρεόπολη. Είναι απόγονος σπουδαίων σκύλων, που όλοι τους υπηρέτησαν πιστά το έθνος».
«Τι εννοείς;» είπα.
«Δεν έχεις ακουστά για τον φημισμένο οπλαρχηγό Λάμπρο Κατσακέα;» είπε.
«Όχι» είπα.
«Ήταν ο έμπιστος του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη» είπε. «Σκοτώθηκε σε ενέδρα, έξω από την Επίδαυρο, από εχθρό του Μαυρομιχάλη. Αυτός, για να τιμήσει τον φίλο του, έδωσε στο σκυλί που τον ακολουθούσε τ’ όνομά του».
«Φοβερή ιστορία» είπα.
«Ναι» είπε. «Ο Κατσάκος που είδες στην φωτογραφία είναι ο τελευταίος απόγονος αυτών των Κατσάκων».
«Μήπως θα έπρεπε να τον τιμήσει η χώρα στους εορτασμούς που ετοιμάζονται για τα 200 χρόνια της Επανάστασης;» είπα.
«Είχα γράψει σχετικά στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας» είπε.
«Και;» είπα.
«Απέρριψε ευγενικά την πρότασή μου» είπε, «με το επιχείρημα ότι αν αρχίσουμε να μνημονεύουμε τους απογόνους των σκύλων των αγωνιστών, τότε ο κατάλογος των εκδηλώσεων θα μακρύνει πολύ».
«Έχει κάποιο δίκιο» είπα.
«Πάντως, με κάλεσε στη δεξίωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, που θα γίνει αυτό το Σάββατο» είπε.
«Και θα πας μόνος ή θα συνοδεύεσαι από τη γυναίκα σου;» είπα.
«Προφανώς και θα πάω με τον Κατσάκο» είπε. «Εχθές του αγόρασα ειδική μαύρη στολή και ένα ωραίο λευκό παπιγιόν».
«Θα μοιάζει με γκαρσόνι» είπα.
«Αυτός είναι ο σκοπός» είπε. «Αλλιώς δεν θα μας αφήσουν να μπούμε. Και ο Κατσάκος τρελαίνεται να πηγαίνει σε δεξιώσεις και να τρώει τα φαγητά του μπουφέ».
«Άμα ανήκεις στο γένος των Κατσάκων, αυτό είναι το ελάχιστο που μπορείς να απαιτήσεις» είπα.
«Χαίρομαι που με καταλαβαίνεις» είπε, «γιατί η γυναίκα μου μ’ έβρισε και έφυγε με φίλες της για την Ανάφη».
«Πότε θα επιστρέψει;» είπα.
«Όταν διώξω από το σπίτι τον Κατσάκο» είπε.
«Και πότε θα συμβεί αυτό;» είπα.
«Όταν ο λοχαγός Γκαρσία πιάσει τον Ζορό» είπε.
Google news
