Κάτι αληθινό

Iερό πόλεμο προκάλεσε η ανάγνωση παραμυθιών από μια drag queen στη Θεσσαλονίκη, με τη γραμματέα Εθελοντισμού του ΠΑΣΟΚ να εξεγείρεται για την προσπάθεια επιβολής λάθος προτύπων σε παιδάκια και τις εφημερίδες της βαθιάς Δεξιάς να φωνασκούν ότι «χάθηκε το μέτρο» και να αναρωτιούνται αν «έχουμε παραφρονήσει εντελώς». Τίποτα απ’αυτά φυσικά δεν έχει συμβεί. Οπως έγραψε χθες στα «ΝΕΑ» μια αυτόπτης μάρτυρας, η αναπληρώτρια γραμματέας Ισότητας του ΠΑΣΟΚ Βάσια Μαδέση, ο σκοπός της εκδήλωσης ήταν να ακούσουν τα παιδιά ότι είναι οκ για τα αγόρια να παίζουν με κούκλες και για τα κορίτσια να παίζουν με αυτοκινητάκια. Η συμμετοχή ήταν ενθουσιώδης, το κλίμα συγκινητικό και οι αντιδράσεις έδειξαν απλώς ότι ένα κομμάτι της κοινωνίας ζει στον Μεσαίωνα.

Η αλήθεια είναι ότι αυτό δεν αφορά μόνο τη χώρα μας. Πολλοί αμερικανοί υπερσυντηρητικοί, μεταξύ των οποίων ο κυβερνήτης της Φλόριντα Ρον ΝτεΣάντις και η βουλευτής της Τζόρτζια Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν, ανέβηκαν το περασμένο καλοκαίρι στα κάγκελα για να προειδοποιήσουν τους συμπατριώτες τους για την εθνική απειλή που λέγεται drag. Τους απάντησε τότε με ένα άρθρο της στην «Washington Post» η drag σουπερστάρ Σάσα Βελούρ, συγγραφέας του «Εικονογραφημένου Μανιφέστου της drag». Για τον αναπληρωτή διευθυντή της εφημερίδας, ήταν το άρθρο της χρονιάς.

Το drag μοιάζει να έχει να κάνει με την εξαπάτηση, έγραψε η Βελούρ. Παρουσιάζεσαι ως μια υπερβολική εκδοχή του αντίθετου φύλου και κατά κάποιον τρόπο αυτό δεν είναι αληθινό. Ακόμη και η λέξη «drag» προέρχεται από μια κρυφή γλώσσα, την Πολάρι, που μιλούσαν κατά τον 18^ο και 19^ο αιώνα οι ομοφυλόφιλοι, οι κατάδικοι και οι περιπλανώμενοι διασκεδαστές σε μια προσπάθεια να ξεφύγουν από τις αστυνομικές διώξεις και να συγκροτήσουν κοινότητα. Οπως κι εκείνοι, όμως, έτσι και οι σημερινοί drag καλλιτέχνες προσπαθούν να κάνουν τέχνη όσο πιο αυθεντικά μπορούν. Το drag αφορά την έκφραση χωρίς ντροπή, τον σεβασμό και τη φροντίδα του άλλου ανεξαρτήτως του τρόπου με τον οποίο παρουσιάζεται. Είναι διαφωτιστικό και όχι ιδιαίτερα σοβαρό. Και σίγουρα δεν είναι επικίνδυνο.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι συντηρητικοί επικεντρώνουν τη συζήτηση γύρω από το drag στα παιδιά, συνέχισε η Βελούρ. Για να είναι αποτελεσματική όμως η αντιμετώπιση των προκαταλήψεων, πρέπει να διδάσκεται από νωρίς. Οσοι προωθούν νόμους που απαγορεύουν την παρουσία παιδιών στα drag shows δεν θέλουν να τα προστατεύσουν από κάποιους υποτιθέμενους κινδύνους, αλλά να διαιωνίσουν τον φόβο και την ντροπή αυτών των παιδιών απέναντι στο διαφορετικό. To drag αποτελεί ακριβώς το αντίδοτο σε αυτόν τον φόβο κι αυτή την ντροπή.

Παραπλανητικοί, και επικίνδυνοι, είναι όσοι διακινούν ψέματα γι’ αυτή τη μορφή τέχνης, κατέληξε η αμερικανίδα drag queen. «Κάτω από τις περούκες και το μεϊκάπ και τις ψεύτικες βλεφαρίδες – και ίσως λιγάκι ακριβώς χάρις σ’ αυτά – λέμε κάτι αληθινό».