Κυβέρνηση με «λευκή επιταγή» στην Ακροδεξιά
Στο παρά πέντε ο Μπενιαμίν Νετανιάχου σχημάτισε {CR}την πλέον αντιαραβική του κυβέρνηση, που προμηνύει μια πολύ δύσκολη περίοδο για το Ισραήλ
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου στην προεδρική κατοικία στην Ιερουσαλήμ. Η νέα κυβέρνησή του είναι η πιο ακροδεξιά, θρησκευτικά δογματική και εθνικιστική στην ιστορία της χώρας
Κυριολεκτικά στο παρά πέντε, δηλαδή λίγα λεπτά προτού εκπνεύσει η προθεσμία που είχε θέσει ο πρόεδρος του Ισραήλ, Ισαάκ Χέρτζογκ, για τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης, ο Μπένιαμιν Νετανιάχου έγραψε στο Twitter: «Τα κατάφερα». Πέρα από τους νέους εταίρους του μακροβιότερου πρωθυπουργού στην ιστορία του Ισραήλ, ωστόσο, που συνολικά ελέγχουν τις 64 από τις 120 έδρες της Κνεσέτ μετά τις τελευταίες εκλογές, είναι εξαιρετικά αμφίβολο εάν υπάρχουν πολλοί που χάρηκαν ή, έστω, ανακουφίστηκαν, από αυτή την εξέλιξη.
Το σίγουρο, σε κάθε περίπτωση, είναι ότι σε αυτούς δεν συγκαταλέγονται ούτε τα εκατομμύρια των Παλαιστίνιων και Αράβων που ζουν στο Ισραήλ και τα κατεχόμενα από αυτό εδάφη της Δυτικής Οχθης ούτε το πιο φιλελεύθερο και προοδευτικό τμήμα της κοινωνίας του. Κι αυτό διότι όλα δείχνουν πως πρόκειται για την πιο ακροδεξιά, θρησκευτικά δογματική και εθνικιστική κυβέρνηση στην ιστορία της χώρας, η ανάληψη της εξουσίας από την οποία προμηνύει μια πολύ δύσκολη περίοδο.
Αδιάψευστος μάρτυρας, άλλωστε, είναι το γεγονός ότι σε αυτή συμμετέχουν δύο πρόσωπα που αμφισβητούν όχι απλώς τα λίγα δικαιώματα που έχουν απομείνει στον αραβικό πληθυσμό και την αυτονομία των Παλαιστινίων, αλλά ακόμη και τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους του Ισραήλ, καθώς φλερτάρουν φανερά με την ιδέα της μετατροπής του σε ένα καθαρά εβραϊκό κράτος, που θα κυβερνάται με βάση τον θρησκευτικό νόμο – όπως και το Ιράν, στην περίπτωση του Ισλάμ.
Πρόκειται, βεβαίως, για τον Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ και τον Μπεζαλέλ Σμότριτς, οι οποίοι ηγούνται αντιστοίχως δύο κομμάτων, των οποίων τα ονόματα αποκαλύπτουν πολλά για τις ιδέες και τις θέσεις που πρεσβεύουν: Εβραϊκή Ισχύς και Θρησκευτικός Σιωνισμός. Είναι χαρακτηριστικό ότι αμφότεροι υποστηρίζουν ουσιαστικά την κατάργηση της Παλαιστινιακής Αρχής, που έχει έδρα τη Ραμάλα της Δυτικής Οχθης, την εκδίωξη όλων των Αράβων και Παλαιστινίων και από την Ανατολική Ιερουσαλήμ και, βεβαίως, την άνευ όρων επέκταση των εβραϊκών οικισμών.
Οι πληροφορίες διεθνών ΜΜΕ αναφέρουν, μάλιστα, ότι προκειμένου να αρθεί το αδιέξοδο που υπήρχε στις διαπραγματεύσεις και να υπάρξει συμφωνία για τη νέα κυβέρνηση, Μπεν-Γκβιρ και Σμότριτς έλαβαν σημαντικά ανταλλάγματα από τον Νετανιάχου, ανάμεσα στα οποία και μια «λευκή επιταγή» στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας. Συγκεκριμένα, στον πρώτο έχει ανατεθεί η ευθύνη της αστυνομίας, ενώ στις αρμοδιότητες του δεύτερου περιλαμβάνεται η Δυτική Οχθη.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι την ίδια στιγμή, ο επικεφαλής ενός άλλου θρησκευτικού κόμματος, ο Αριέχ Ντέρι του Σας, αναλαμβάνει υπουργός Οικονομίας, παρά το γεγονός ότι έχει καταδικαστεί για φορολογική απάτη. Κάτι που, αντικειμενικά, οδηγεί στην υπόθεση ότι ο Νετανιάχου κάνει τις επιλογές του καθ’ εικόνα και ομοίωση – άλλωστε, και ο ίδιος έχει κατηγορηθεί για διαφθορά, ενώ διάκειται ιδιαιτέρως εχθρικά απέναντι σε Αραβες και Παλαιστίνιους. Οι ανησυχίες αναφορικά με το τι μέλλει γενέσθαι εντείνονται από το γεγονός ότι η συμφωνία για τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης Νετανιάχου έρχεται λίγο προτού τελειώσει μια από τις χειρότερες σε επίπεδο βίας χρονιές μετά την περίοδο των Ιντιφάντα. Για του λόγου το αληθές, τα μέχρι σήμερα στοιχεία κάνουν λόγο για πάνω από 150 Παλαιστίνιους και 20 Ισραηλινούς νεκρούς, στρατιωτικούς και άμαχους, σε δεκάδες επιθέσεις.
Προφανώς δε, τα νέα δεδομένα αποτελούν μια πρόκληση και για τις ηγεσίες πολλών χωρών: Τόσο των ΗΠΑ και της ΕΕ όσο και των αραβικών καθεστώτων της περιοχής, με τα οποία το Ισραήλ αποκαθιστά και συσφίγγει τις σχέσεις του. Θα αλλάξει, άραγε, κάτι στη στάση τους;














