Ενας τζέντλεμαν του ποδοσφαίρου και της ζωής

«Ηταν ένας υπέροχος άνθρωπος ο Σίνισα Μιχαΐλοβιτς. Ανοιχτόκαρδος, ανοιχτοχέρης, ένας large άνθρωπος, σπανίζουν τέτοιοι άνθρωποι στην εποχή μας. Και ιδιαίτερα όταν μιλάμε για ποδόσφαιρο. Ηταν εκεί για όλους και για όλα κάθε στιγμή. Σε κάθε φιλανθρωπική δράση ο Σίνισα πήγαινε πρώτος για να βοηθήσει τους συνανθρώπους του, έτσι ήταν μεγαλωμένος, έτσι ήξερε να κάνει, έτσι του άρεσε να κάνει. Να είναι ο πρώτος που θα δώσει ένα χέρι βοηθείας σε όλους. Και κάθε τέτοια εποχή, κάθε Χριστούγεννα ή σε κάθε γιορτή, ήταν από εκείνους που χαλούσαν λεφτά για όλα. Ηταν πολύ large άνθρωπος. Της βοήθειας. Καταλάβαινε ποιος μπορεί να έχει πρόβλημα δίχως να του το πει και τον βοηθούσε. Αυθόρμητος στη συμπεριφορά και με αισθήματα, πάντα νοιαζόταν για τους γύρω του.

Ποτέ δεν θα το διαφήμιζε. Δεν το έκανε για να φανεί και για να δείξει ότι βοηθάει. Το έκανε γιατί το ήθελε, γιατί και ο ίδιος το είχε ανάγκη. Ανάγκη για να βοηθάει τους ανθρώπους. Ημασταν συμπαίκτες στην Ιντερ και οι εργαζόμενοι στον σύλλογο έβλεπαν στο πρόσωπο του Σίνισα έναν άνθρωπο στον οποίο μπορούσαν να στηριχθούν. Οι άνθρωποι του μεροκάματου, εκείνοι που βρίσκονται πίσω από τα φώτα, αλλά είναι σημαντικοί για τη λειτουργία μιας ομάδας. Εκείνοι ήταν πάντα στο μυαλό του Μιχαΐλοβιτς, ενός ανθρώπου καταπληκτικού.

O Σίνισα είναι μεγάλη απώλεια για το ποδόσφαιρο. Τόσο καθαρός. Αληθινός τζέντλεμαν. Τέτοιοι άνθρωποι τόσο κρυστάλλινοι, αυτοί που αγαπάνε το άθλημα, λείπουν. Μειώνονται. Και θα λείπουν σίγουρα. Εφυγε και νέος, σε μια εποχή που είχε πολλά να δώσει. Είχε να δώσει και ως προπονητής, αλλά όχι μόνο. Ως εμπνευστής. Ως καθοδηγητής για τα νέα παιδιά. Οταν αγαπάμε κάτι πολύ, το κάνουμε καλά. Ο Σίνισα αγαπούσε το ποδόσφαιρο πολύ, πρόσφερε πολλά σε αυτό, γι’ αυτό και αυτό πρόσφερε πολλά σε εκείνον. Κάθε κουβέντα μαζί του είχε ενδιαφέρον. Μπορούσες από κάθε του λέξη κάτι να πάρεις. Γι’ αυτό και ήταν αγαπητός ακόμα και σε αντιπάλους. Μπορεί το παιχνίδι του να ήταν πολύ δυνατό, ο ίδιος ως παίκτης ήταν από τους πιο δυναμικούς και αυτό μπορεί να κάνει τον αντίπαλο μέχρι και να σε μισήσει. Αλλά ήταν καθαρός. Ντόμπρος. Και εντός γηπέδου και εκτός. Κι αυτό ήταν κάτι που μετρούσε στον αντίπαλο. Στον αντίπαλο ποδοσφαιριστή, στον αντίπαλο φίλαθλο, παντού. Καθαρός τύπος. Αυτό μετρούσε στο τέλος. Το πόσο καθαρός άνθρωπος υπήρξε.

Και άνθρωπος… κοκέτης. Εκανε κάτι ντυσίματα υπέροχα. Πολύ περιποιημένος πάντα. Τελείωνε η προπόνηση και έφευγε πάντα τελευταίος. Εκανε το μπάνιο του με ηρεμία, τακτοποιούσε τα ακριβά του πράγματα, φορούσε τα ωραία του ρούχα, τα ακριβά του παπούτσια. Ηθελε να είναι στην τρίχα που λέμε, αλλά δεν θα το έκανε μόνο για τον εαυτό του. Του άρεσε να ντύνεται ωραία και ακριβά, όπως του άρεσε να δίνει χρήματα σε ανθρώπους που το είχαν ανάγκη. Τον έβλεπα και πολλές φορές τον πείραζα, γιατί αλλάζαμε δίπλα δίπλα στα αποδυτήρια. Εκεί αναπτύξαμε και τη φιλία μας με τον Σίνισα. Μιλούσαμε για τη Σερβία, για την Ελλάδα, πόσο μοιάζουμε ως λαοί. Μια κουβέντα μαζί του είχε μεγάλο ενδιαφέρον, με συμβούλευε, ήταν μεγαλύτερος από εμένα και με μεγαλύτερη εμπειρία στο Καμπιονάτο. Οταν γνωριστήκαμε και άκουσε ότι προέρχομαι από τον Παναθηναϊκό, θυμήθηκε τα παιχνίδια που έπαιξε εναντίον του Παναθηναϊκού και είχε σκοράρει.

Με το αριστερό καταπληκτικό πόδι του. Τι αριστερό είχε! Από τα λίγα πόδια που έχω συναντήσει στην καριέρα μου. Υπέροχος σε κάθε άγγιγμά του. Δεν είναι τυχαίο ότι έπαιζε κεντρικός αμυντικός και εκτελούσε τα φάουλ και τα κόρνερ. Σε κάθε κόρνερ χτυπούσε την μπάλα με τέτοιον τρόπο που την πήγαινε όπου ήθελε. Πολλές φορές τον θυμάμαι στην προπόνηση με ένα μαγικό άγγιγμα να τα κάνει όλα αυτά. Αρκεί αυτό που έγραψα: στην Ιντερ ο Μιχαΐλοβιτς ήταν ο στόπερ μας και ταυτόχρονα ο εκτελεστής των στημένων φάσεων. Από εκεί καταλαβαίνουμε την ποιότητα που κουβαλούσε ως ποδοσφαιριστής. Και μυαλό ποδοσφαιρικό. Γενικά είχε μια ποιότητα, μια ποιότητα εντός και εκτός γηπέδου, που δεν τη συναντούσες συχνά.

Θα μας λείψει ο Σίνισα Μιχαΐλοβιτς. Θα λείψει από το ποδόσφαιρο και από τη ζωή. Μαχητής σε όλα του, μέχρι το τέλος πάλευε για να τα καταφέρει. Αφήνει πίσω του μια μεγάλη παρακαταθήκη για τους νέους ανθρώπους. Για τη χώρα του τη Σερβία, για την Ιταλία, για το Καμπιονάτο, για το ποδόσφαιρο που πάντα τον μάγευε.

Ο Γιώργος Καραγκούνης είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και αρχηγός του Παναθηναϊκού και της Εθνικής Ελλάδας.