Προσπαθεί {LF}να στρέψει {LF}τους Βρετανούς {LF}κατά των απεργών!
Αδιάλλακτη η κυβέρνηση του Λονδίνου {LF}την ώρα που ολόκληρη η χώρα είναι αντιμέτωπη με ένα σαρωτικό απεργιακό κύμα
Οδηγοί ασθενοφόρων απεργούν έξω από τα κεντρικά γραφεία του βρετανικού ΕΚΑΒ, {LF}στο Λονδίνο
Μια χώρα παραλυμένη: αυτή την εικόνα δίνει αυτές τις ημέρες η Βρετανία, με τη μία απεργία να διαδέχεται την άλλη, και την κυβέρνηση του Ρίσι Σούνακ να προσπαθεί να στρέψει – μάταια, σε μεγάλο βαθμό – το κοινό εναντίον των απεργών. Την επομένη της δεύτερης πανεθνικής απεργίας που πραγματοποίησε μέσα σε λίγες ημέρες, και για πρώτη φορά στην ιστορία του, το νοσηλευτικό προσωπικό του βρετανικού ΕΣΥ (NHS), σε απεργία κατέβηκαν χθες διεκδικώντας μισθολογικές αυξήσεις τα πληρώματα των βρετανικών ασθενοφόρων. Ο βρετανός υπουργός Υγείας, Στίβεν Μπάρκλεϊ, κατηγόρησε τα συνδικάτα τους ότι «επέλεξαν συνειδητά να κάνουν κακό στους ασθενείς». Οι δημοσκοπήσεις ωστόσο δείχνουν πως ένα μεγάλο κομμάτι των πολιτών ρίχνουν αλλού, στην ίδια την πολιτική ηγεσία, την ευθύνη.
Σύμβολο οι νοσηλευτές
Δημοσκόπηση της YouGov που δημοσιεύθηκε την Τρίτη θέλει τα δύο τρίτα των Βρετανών να στηρίζουν τις απεργίες του νοσηλευτικού προσωπικού, και ένα 63% να στηρίζει την απεργία των πληρωμάτων των ασθενοφόρων. Αντιθέτως, μόνο ένα 43% στηρίζει τις κινητοποιήσεις των σιδηροδρομικών υπαλλήλων – από τους σιδηροδρόμους μέχρι τα ταχυδρομεία, και από το NHS μέχρι και τα αεροδρόμια, η Βρετανία είναι αντιμέτωπη με ένα απεργιακό κύμα τόσο σαρωτικό που οι αναφορές σε έναν νέο «χειμώνα της δυσαρέσκειας» – μια έκφραση σαιξπηρικής έμπνευσης που περιγράφει τις μαζικές απεργίες του 1978-1979, επί Θάτσερ – είναι πανταχού παρούσες. Πολλοί Βρετανοί στέκονται επικριτικά απέναντι σε κάποιες από αυτές τις απεργιακές κινητοποιήσεις, που προκαλούν προβλήματα και ενίοτε ανατρέπουν τα σχέδιά τους για τα Χριστούγεννα. Οι εργαζόμενοι στο NHS, ωστόσο, που υφίστανται τις συνέπειες 12 ετών λιτότητας επιβεβλημένης από τους Τόρις, ενώ παραμένουν στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά της πανδημίας, έχουν αναχθεί σε σύμβολο ενός πληθυσμού που υποφέρει από την κρίση του κόστους ζωής και εκτιμά ότι δεν στηρίζεται επαρκώς από την κυβέρνηση.
Τόσο το νοσηλευτικό προσωπικό όσο και τα πληρώματα των ασθενοφόρων διεκδικούν αυξήσεις άνω του πληθωρισμού, που έφτασε τον Νοέμβριο στη Βρετανία στο 10,7%. Η κυβέρνηση του Ρίσι Σούνακ ωστόσο εμφανίζεται αδιάλλακτη, αρνούμενη να προσφέρει αύξηση μεγαλύτερη του 4% που πρότεινε για φέτος ο οργανισμός ανεξάρτητων ειδικών, αρμόδιος να συμβουλεύει την κυβέρνηση για τα θέματα αυτά. «Σοκαρισμένη» από τις δηλώσεις του βρετανού υπουργού Υγείας δήλωνε χθες η γενική γραμματέας του συνδικάτου Unison, Κριστίνα Μακάνεα, επισημαίνοντας πως είχαν συμφωνηθεί αναλυτικά σχέδια έκτακτης ανάγκης, ώστε να μεταφέρονται στα νοσοκομεία οι ασθενείς που αντιμετώπιζαν σοβαρές απειλές για τη ζωή τους. «Αυτή η απεργία δεν χρειαζόταν να γίνει» επισήμανε από την πλευρά της η Σάρον Γκρέιαμ, γ.γ. του συνδικάτου Unite. «Η κυβέρνηση πρέπει να επιστρέψει στο διαπραγματευτικό τραπέζι ώστε να μπορέσουμε να συμφωνήσουμε σε μια σωστή μισθολογική αύξηση για αυτούς τους εργαζομένους και όλοι να μπορέσουν να επιστρέψουν στη δουλειά τους» πρόσθεσε.
Επιστρατεύει… οδηγούς
Η κυβέρνηση ωστόσο περιορίστηκε στο να καλέσει το κοινό να αποφεύγει τις «επικίνδυνες δραστηριότητες» και το «πολύ αλκοόλ», να επιστρατεύσει 750 στρατιώτες προκειμένου να παίξουν τον ρόλο των οδηγών σε ασθενοφόρα και να καταγγείλει τους απανταχού απεργούς ότι οργανώνουν ένα «χάος» ενώ πλησιάζουν τα Χριστούγεννα. Οπως σχολίαζε χαρακτηριστικά στην απέναντι πλευρά της Μάγχης η γαλλική εφημερίδα «Le Monde», ενώ η Βρετανία, που έχει γίνει η χώρα της Δυτικής Ευρώπης με τις μεγαλύτερες ανισότητες, βυθίζεται στην ύφεση, ενώ 3 εκατομμύρια Βρετανοί δυσκολεύονται να πληρώσουν τους λογαριασμούς της ενέργειας και οι «τράπεζες τροφίμων» πολλαπλασιάζονται, η συντηρητική κυβέρνηση επιμένει σε μια ιδεολογία που υποστηρίζει ένα ελάχιστο κράτος, τείνει να κατηγορεί τους λιγότερο προνομιούχους για τη μοίρα τους και ευνοεί τους εύπορους -παραμένοντας παράλληλα αιχμάλωτη των ουτοπικών υποσχέσεών της αναφορικά με το Brexit.














