Ο άνθρωπος – κλειδί

Το ημερολόγιο δείχνει 27 Ιουνίου 2016 στο στάδιο MetLife στο Ιστ Ράδερφορντ του Νιου Τζέρσεϊ.

Η Αργεντινή παίζει και πάλι τελικό Κόπα Αμέρικα (το επετειακό μάλιστα) με τη Χιλή, έναν χρόνο μετά την ήττα της στο Σαντιάγο, στον τελικό του 2015, στα πέναλτι (4-1), με τον αγώνα να λήγει 0-0.

Ο αγώνας τελειώνει (και πάλι) 0-0 και πάει στα πέναλτι. Ο Ρομέρο αποκρούει το χτύπημα του Βιντάλ και η Αργεντινή αποκτά άμεσα προβάδισμα. Ο Μέσι – ως συνήθως – αναλαμβάνει να χτυπήσει το πρώτο πέναλτι, αλλά στέλνει την μπάλα στα περιστέρια, με τη Χιλή να κάνει το back to back και να παίρνει και πάλι το τρόπαιο (με 4-2 στα πέναλτι αυτή τη φορά).

«Είναι δύσκολο να κάνουμε αναλύσεις τώρα. Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι αυτό. Να σταματήσω από την Εθνική. Φτάσαμε σε τέσσερις τελικούς, ήθελα έναν τίτλο όσο τίποτε άλλο, αλλά δεν τα καταφέραμε. Πιστεύω πως… τέλος. Ετσι αισθάνομαι τώρα. Ετσι νομίζω τουλάχιστον. Προσπάθησα, αλλά φαίνεται πως δεν είναι γραφτό για μένα. Είναι μεγάλη η στενοχώρια. Για μένα η παρουσία στον τελικό δεν είναι αρκετή, όπως και για τους υπόλοιπους, υποθέτω. Δεν συμβιβάζομαι με αυτό. Δυστυχώς χάσαμε ξανά στα πέναλτι», είχε δηλώσει τότε ο Μέσι.

Στο Διαδίκτυο λίγο αργότερα ένα μήνυμα είχε φωτογραφία του Μέσι να ντριμπλάρει τρεις παίκτες και έγραφε: «Δεν είναι κρίμα να φύγει ο Μέσι; Πρέπει να μείνεις, Λέο».

Το μήνυμα το υπέγραφε ο Λιονέλ Σκαλόνι που ως συμπαίκτης του Μέσι το 2006 στο Μουντιάλ της Γερμανίας είχαν βιώσει αποκλεισμό στα πέναλτι στα προημιτελικά από τους διοργανωτές!

Αναδιοργάνωση
Οταν η Αργεντινή αποκλείστηκε πρόωρα (από τη Γαλλία) στο Μουντιάλ του 2018, ο κόουτς Σαμπάολι αποτέλεσε παρελθόν και μεγάλα ονόματα τεχνικών, όπως ο Ντιέγκο Σιμεόνε και ο Μαουρίτσιο Ποτσετίνο, «έπαιζαν» δυνατά. Ομως προσελήφθη (με προαγωγή από την Κ20) αρχικά ως υπηρεσιακός ο Λιονέλ Σκαλόνι, που από το βράδυ της Κυριακής έγινε ο νεότερος προπονητής μετά τον συμπατριώτη του Λουίς Σέζαρ Μενότι (1978) που κατέκτησε Μουντιάλ.

Ο Σκαλόνι πήρε άμεσα συνεργάτη του το 2018 τον τεχνικό της Κ17 Πάμπλο Αϊμάρ, ο οποίος ήταν παιδικός ήρωας του Λιονέλ Μέσι. Αμεσα οι δύο τους προσέγγισαν όπως έπρεπε τον μεγάλο άσο και τον έπεισαν για το πλάνο τους.

Η κατάκτηση του Κόπα Αμέρικα και μάλιστα στο Μαρακανά κόντρα στην «αιώνια» αντίπαλο, τη Βραζιλία (1-0 με γκολ του Ντι Μαρία), έφερε τον πρώτο τίτλο του Κόπα Αμέρικα για την Αργεντινή μετά το 1993 (28 χρόνια μετά δηλαδή) και φυσικά το πρώτο τρόπαιο του Μέσι με την εθνική ομάδα, απελευθερώνοντάς τον και ψυχολογικά.

Ηρθε και ο δεύτερος τίτλος (Διηπειρωτικό με αντίπαλο την πρωταθλήτρια Ευρώπης Ιταλία) και το νερό είχε μπει στο αυλάκι.

Ο Σκαλόνι έστησε την ομάδα – σε αντίθεση με εκείνη του 2014 που είχε φτάσει μέχρι τον τελικό – με τέτοιο τρόπο ώστε όχι να τα περιμένει όλα από τον Μέσι, αλλά να δουλεύει περισσότερο για αυτόν.

Με βασικό στοιχείο την κατοχή της μπάλας και τις μεγάλες επιθέσεις, δόθηκε ο χώρος και ο χρόνος στον Μέσι για να βρει χώρους στον κεντρικό άξονα ανάμεσα στις αμυντικές γραμμές του αντιπάλου.

Ο ίδιος το απολάμβανε αυτό και βρήκε πολλούς διαδρόμους και ευκαιρίες σκοράροντας (για πρώτη φορά το έκανε παίκτης και στις τέσσερις συναντήσεις στη νοκάουτ φάση) σε όλα τα παιχνίδια από τους 16 μέχρι και τον τελικό.

Απόλυτα ήρεμος
Ο Λιονέλ Σκαλόνι μετά την ήττα από τη Σαουδική Αραβία στην πρεμιέρα ήταν απόλυτα ήρεμος παρά την πίεση. Το πέρασε στους παίκτες και στην ομιλία του και ενώ είχε αρχίσει το τουρνουά με σύνθεση Κόπα Αμέρικα, άλλαξε τα πλάνα και έφερε στο προσκήνιο δύο παίκτες που άλλαξαν τα δεδομένα.

Ο Εντσο Φερνάντες (κορυφαίος νέος παίκτης του Μουντιάλ) και ο Χούλιαν Αλβαρες έδωσαν άλλη ώθηση και είχαν την προσωπικότητα για να εκμεταλλευτούν μια τέτοια κατάσταση – δηλαδή τους χώρους που μπορεί να αφήσει ελεύθερους μια άμυνα που έχει προσαρμοστεί πάνω στον Μέσι.

Ο Σκαλόνι κατάφερε να κρατά και ξεκούραστο και χαρούμενο (πνευματικά) τον σουπερστάρ του, ο οποίος όταν πήρε μπροστά ήταν πλέον δύσκολο να ανακοπεί.

Ο αργεντινός τεχνικός όχι απλά μπήκε δίπλα σε Λουίς Μενότι και Κάρλος Μπιλάρδο (οι δύο προπονητές που είχαν κατακτήσει Μουντιάλ με την Αργεντινή), αλλά τους έχει ήδη ξεπεράσει με τους τρεις συνεχόμενους τίτλους και ήταν το κρυφό χαρτί της Αργεντινής στον δρόμο προς τη λύτρωση και την επιστροφή στην κορυφή του κόσμου.