Ο Ιανός που εξελίχθηκε
Ο Νίκος Παππάς έμοιαζε πάντα να έχει δύο άκρα στον χαρακτήρα του, δύο πλευρές αντικρουόμενες. Αν και αυτό δεν του επέτρεψε ποτέ να κάνει την καριέρα που θα μπορούσε, φαίνεται να έχει πλέον ωριμάσει ως χαρακτήρας
Ο Νίκος Παππάς έχει αποφασίσει πως η καριέρα του ως επαγγελματία αθλητή είναι ένα κομμάτι της ζωής, δεν είναι η ζωή η ίδια. Οπότε πραγματική σημασία, όπως λέει, δεν έχει αν θα μπει η μπάλα στο καλάθι ή αν τον αδίκησε ο προπονητής, αλλά με ποιον τρόπο θα αξιοποιήσει τα βιώματα και τις εμπειρίες του από τον χώρο του μπάσκετ ώστε να βελτιωθεί
Λες και ζει δύο παράλληλες ζωές ο Νίκος Παππάς. Μέσα στα γήπεδα η μία, έξω από αυτά η άλλη. «Χαρισματικός μεν, αλλά την ίδια στιγμή προβληματικός, εγωιστής, αυτοκαταστροφικός», ακούς να λένε όταν μιλάνε για τον αθλητή. Χρυσό παιδί, που νοιάζεται τον δίπλα του. Ενεργός πολίτης με άποψη και ενσυναίσθηση γίνεται όταν βγαίνει έξω από το γήπεδο του μπάσκετ. Τι ισχύει τελικά; Τι σόι τύπος είναι αυτός ο Παππάς;
Είναι ένας τύπος που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του. Που έχει γνώμη και θέλει να τη λέει, πολλές φορές και να την επιβάλει όταν είναι σίγουρος πως έχει δίκιο. Ισως και με μια κάποια… αλλεργία στην εξουσία πάσης μορφής. Γι’ αυτό συγκρούεται με όσους επιχειρούν να την ασκήσουν μπροστά του. Είτε λέγονται προπονητές είτε δημοσιογράφοι.
Εναντίον όλων
Στον Πανελλήνιο, έφηβος ακόμα, τσακώθηκε με τον Ηλία Ζούρο κι αναγκάστηκε να φύγει στην Ισπανία για να κάνει εκεί τα πρώτα βήματα στην επαγγελματική του καριέρα. Στα επτά χρόνια που έπαιξε στον Παναθηναϊκό είχε κόντρες και με τον Τζόρτζεβιτς και με τον Ιβάνοβιτς και με τον Πασκουάλ. Στην ΑΕΚ πέρυσι ήρθε σε ρήξη με τον Σεγκούρα κι έφυγε στα μισά της σεζόν. Στην εθνική ομάδα δεν τον φώναζαν, μέχρι που τον κάλεσε ο Αντρέα Τρινκέρι το καλοκαίρι του 2013. Τσακώθηκε μαζί του την πρώτη μέρα της προετοιμασίας και εκδιώχθηκε κακήν κακώς. Τσακώθηκε μετά και με τον Θανάση Σκουρτόπουλο, αλλά και με τον συμπαίκτη του, Γιάννη Μπουρούση. Οσο για τους δημοσιογράφους… Συνηθίζει να τους αποκαλεί και δημοσίως ακόμα ΑΡΔάκια. Για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο δεν τους χωνεύει.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά την καριέρα που θα μπορούσε να κάνει δεν την έκανε. Το ταλέντο του είναι ξεχωριστό. Το χάρισμά του να βάζει την μπάλα στο καλάθι μοναδικό. Οταν ξεκινούσε, πολλοί πίστευαν ότι θα γινόταν ο επόμενος μεγάλος γκαρντ του ελληνικού μπάσκετ μετά τον Γκάλη και τον Γιαννάκη, τον Διαμαντίδη, τον Σπανούλη και τον Παπαλουκά. Δεν έγινε, γιατί αδίκησε τον εαυτό του. Ηταν και άτυχος, είχε κάμποσους σοβαρούς τραυματισμούς στα πόδια του, που τον φρέναραν. Ομως ο συγκρουσιακός χαρακτήρας του, που για σημαντική ή ασήμαντη αφορμή τον έβαζε απέναντι στους προπονητές του, ήταν ο βασικός υπεύθυνος.
Αλλος άνθρωπος
Αυτός, λοιπόν, ο τύπος μάθαμε τον Οκτώβρη του 2017 ότι έφτιαξε ένα γήπεδο μπάσκετ μέσα στις φυλακές του Κορυδαλλού. Βρήκε μόνος του την κατασκευάστρια εταιρεία, πλήρωσε από την τσέπη του όλα τα έξοδα και χάρισε στους κρατούμενους μία επιλογή για να περνούν δημιουργικά τον χρόνο τους μέχρι να εκτίσουν την ποινή τους. Επειδή, όπως λέγεται, είχε κάποιους φίλους, που κρατούνταν εκεί. Κανείς δεν είχε πάρει είδηση. Και μόλις μαθεύτηκε, αρκέστηκε να πει: «Θεώρησα ότι είναι σωστό να βοηθήσω κάποιους ανθρώπους που βοηθούν και μένα».
Αυτός ο τύπος πριν από δύο καλοκαίρια όταν καιγόταν όλη η Βόρεια Εύβοια, παράτησε τις διακοπές που έκανε στη Μύκονο, πήρε το αεροπλάνο και πήγε στη γενέτειρά του, την Αιδηψό. Ενώθηκε με τους κατοίκους της, που πάλευαν να σώσουν τα σπίτια και τις περιουσίες τους από την πύρινη λαίλαπα, κι άρχισε να σβήνει κι αυτός φωτιές μαζί τους. «Δεν είμαι ήρωας ούτε έκανα κάτι ουσιαστικό. Μου φαινόταν ανήθικο να συνεχίζω να κάνω τις διακοπές μου γνωρίζοντας ότι δίπλα στο σπίτι μου γίνονται τέτοιες καταστροφές», είπε μετά.
Αυτός ο τύπος, τώρα που γύρισε στον Παναθηναϊκό στη δύση της καριέρας του, αποφάσισε να προσφέρει την αμοιβή που θα λάβει ως το τέλος της σεζόν στις καθαρίστριες, οι οποίες δουλεύουν σκληρά για να διατηρούν καθαρό το κλειστό του ΟΑΚΑ. «Συνειδητοποίησα πόσες φορές άφηνα τον καφέ μου παρατημένο στα αποδυτήρια, πόσες φορές τα νερά ήταν πεταμένα, έμπαινα με βρώμικα παπούτσια… Είναι ένα έμμεσο ευχαριστώ που με φρόντιζαν και με υπέμεναν τόσα χρόνια αυτές οι γυναίκες. Μια συγγνώμη που τόσα χρόνια τις αγνοούσα», εξήγησε.
Αυτός ο τύπος έχει αποφασίσει πως η καριέρα του ως επαγγελματίας αθλητής είναι ένα κομμάτι της ζωής, δεν είναι η ζωή η ίδια. Οπότε, πραγματική σημασία, όπως λέει, δεν έχει αν θα μπει η μπάλα στο καλάθι ή αν τον αδίκησε ο προπονητής, αλλά με ποιο τρόπο θα αξιοποιήσει τα βιώματα και τις εμπειρίες του από τον χώρο του μπάσκετ ώστε να βελτιωθεί.
Αυτός ο τύπος είναι ένας κανονικός άνθρωπος, που με το πέρασμα των χρόνων εξελίχθηκε και ωρίμασε χρησιμοποιώντας το μπάσκετ ως εργαλείο για να χτίσει τον χαρακτήρα του.
Αυτός ο τύπος είναι ο Νίκος Παππάς…














